Świat 24. Patryk Kugiel i Paweł Rakowski

Widzi go jako idealny balans wobec Benjamina Netanyahu. No i właśnie to za pośrednictwem Turcji dochodzi do pewnych etapów takich, powiedzmy, do integrujących też w ostatnich tygodniach. Ostatecznie kwestia Kurdów się zintegrowała, że tutaj ten plan nałożony na Ahmeda Alshara bodajże wiosną zeszłego roku jest stopniowo realizowany z mniejszymi lub większymi syktesami. No i Amerykanie oceniają, że te wykonanie jest satysfakcjonujące. Nie ma nic za darmo. To nie jest tak, że Achmed Al-Szara ma tutaj po prostu jakąś... że tutaj nie ma jakiegoś... że coś ma za darmo. Nie, on tutaj musi wykonać określone cele. Jednym z tych celów oczywiście jest kwestia Izraela, no ale to już jest o wiele bardziej skomplikowane, no bo Izrael nie chce się dostosować do tych założeń amerykańskich.

Więc temat syryjski jest bardzo ważny w Izraelu w chwili obecnej i może być w pewien sposób decydujący. Ja bardzo ten temat obserwuję z tego względu, że chociażby kwestia tej integracji, to znaczy Kurdowie stali zintegrowani, Druzowie w południowej Syrii są tak jakby Pozostawieni powiedzmy sami sobie troszeczkę, to znaczy tam nad tym teoretycznie Ahmed Al-Sharra nie rządzi, no ale wymóg amerykański jest taki, że Syria ma być zintegrowanym terenem, więc być może dojdzie do jakiejś konfrontacji w najbliższym czasie po to, żeby na przykład zaszkodzić Tataniahu, bo w Izraelu mieszka ponad 100 tysięcy Druzów i to jest w większości elektra Tataniahu. Więc jeżeli druzowie zobaczą to, że Netanyahu nic nie robi w kwestii Syrii, no to nie będą na niego głosować, a to jest dość dużo głosów w chwili obecnej.

Ale też jest inna skala tego konfliktu w chwili obecnej, z tego względu, że zarówno szefowie dyplomacji Al-Shabani, jak i też Gideon Saar spotykają się w Paryżu, a ostatnio nawet doszło do spotkania przedstawiciela Syrii z Romanem Goffmanem, szefem Mossadu w Ammanie. Czyli, że te kanały komunikacyjne są i one są tak jakby ogłaszane, to znaczy jawne, to znaczy my o tym wiemy. Też Syryjczycy pokazują to, że do Damaszków wraca życie żydowskie. Nawet kandydatem do parlamentu syryjskiego był miejscowy rabin, który przyjechał z Nowego Jorku, ale z diaspory syryjskiej. To jest niezwykle ważne, no bo to jest tak jakby kwestia tożsamości tam niezwykle istotna. Czyli, że znowu mamy kilka kroków do przodu, mamy kilka kroków w tył. Tutaj Netanyahu wiele rzeczy zawiesza do momentu wyborów.