Świat 24. Patryk Kugiel i Paweł Rakowski

To jest duże wydarzenie, bo Names mentioned, Patryk Kugiel, Paweł Rakowski. Names mentioned, Patryk Kugiel, Paweł Rakowski. Names mentioned, Patryk Kugiel, Paweł Rakowski. O samą tę decyzję amerykańską. Jakie ona ma znaczenie dla Syrii? Potężne. Przede wszystkim już ruszają wszelkie umowy i rozmowy odnośnie odbudowy Syrii. To jest zasadnicze. Rząd Achmeda Al-Szary skupia się przede wszystkim na tym, żeby doprowadzić do tego, żeby poziom życia podnieść. No i też, żeby w jakiś sposób umożliwić powrót uchodźcom, czy też wracającym do kraju.

Czy to, że Achmeta Szara, czyli człowiek, który stoi na czele Syrii obecnie, rzeczywiście zerwał z terroryzmem, bo przecież był liderem organizacji, która była na liście terrorystycznej, w zasadzie jest byłym terrorystą. Czy raczej to, że Syria zerwała pod nowymi władzami swoje bliskie relacje z Iranem, To było dla Amerykanów ważniejsze, bo dla nich liczy się Iran po prostu. No teraz Iran oczywiście jest takim priorytetem, natomiast Ahmed Alshara odmówił Donaldowi Trumpowi tego, żeby się zaangażować w Liban. To znaczy Donald Trump szukał właśnie tutaj jakiegoś sposobu na libańskich Hezbollach, z którym to Izrael nie za bardzo potrafi i może się uporać i tutaj właśnie

Amerykański prezydent miał taką szaloną koncepcję odnośnie tego, żeby to Syryjczycy załatwili. Żeby była wojna konfesyjna, tak przypominam tutaj, że jednak na Bliskim Wschodzie wszystko jest konfesyjne. Oczywiście też i Syryjczycy mają swoje porachunki z Hezbollahem. Natomiast Achmed Al-Szara bardzo przytomnie unika tego tematu i się nie chce angażować w ten temat. To jest bardzo ważne. Natomiast jeżeli chodzi o sprawy zasadnicze, oczywiście tutaj Achmed Al-Szara ma pewien kryzys zaufania, jeśli chodzi o amerykańską administrację. On jest człowiekiem, którego brakowało przez te naście lat tej krwawej wojny i który moim zdaniem jest też takim modelem idealnym, że kiedyś tam właśnie taki protest, powiedzmy to Achmed Al-Szara, pojawi się też i w Palestynie. No bo to jest rozwiązanie bardzo dużo

Widzi go jako idealny balans wobec Benjamina Netanyahu. No i właśnie to za pośrednictwem Turcji dochodzi do pewnych etapów takich, powiedzmy, do integrujących też w ostatnich tygodniach. Ostatecznie kwestia Kurdów się zintegrowała, że tutaj ten plan nałożony na Ahmeda Alshara bodajże wiosną zeszłego roku jest stopniowo realizowany z mniejszymi lub większymi syktesami. No i Amerykanie oceniają, że te wykonanie jest satysfakcjonujące. Nie ma nic za darmo. To nie jest tak, że Achmed Al-Szara ma tutaj po prostu jakąś... że tutaj nie ma jakiegoś... że coś ma za darmo. Nie, on tutaj musi wykonać określone cele. Jednym z tych celów oczywiście jest kwestia Izraela, no ale to już jest o wiele bardziej skomplikowane, no bo Izrael nie chce się dostosować do tych założeń amerykańskich.

I to jest bardzo duży problem. Kolejnym takim problemem jest to, że po prostu Syria nie jest... Wydaje mi się, że Ahmed al-Sharani kontroluje swojego całego środowiska. Przypomnę, że HTS, czyli to ugrupowanie, które zdobyło Syrię w 2024 roku, to było konglomeracje różnych... Partii, ugrupowań, milicji i tak dalej. I to rzeczywiście w pewnym momencie zaczyna się rozchodzić. Sami radykałowie teraz już odstąpili, część ugrupowań odstąpiła w ogóle od Ahmeda al-Sharra i już go tam tutaj dżihad mu wręcz wypowiedziała. Aktywne jest tutaj też państwo islamskie, o którym mówiłem wcześniej. Więc tych problemów jest naprawdę bardzo dużo, szczególnie na prowincji, gdzie to oko prezydenta jest mniej czujne i często w tym interiorze pojawiają się bardzo duże problemy.

Już rządów Bashara al-Asada, czyli tego drugiego asada, no to już była państwem tak właściwie, jeśli chodzi o aparat biurokratyczny, całkowicie zbutwiałym, przegniłym, więc naprawdę trzeba było wszystko budować. I co też jest istotne, jest budowane i nawet jeżeli to jest jakoś powolny i powolnie idący proces, no to jednak trzeba być w jakiś tam sposób wyrozumiały. No właśnie, wspomniany Bashar Assad, dyktator obalony po wielu, wielu, wielu latach u władzy, ćwierć wieku, został skazany zaocznie przez sąd w Damaszku na karę śmierci. No zaocznie, bo uciekł do Rosji, tam go w każdym razie ostatnio widziano, tak za wielu wieści chyba o nim od pewnego czasu nie ma. Jakie ma to znaczenie?

Ta rozprawa, rozliczenie z przeszłością idzie. Z tych, których się udało złapać, jak kuzyn Asada Atef Najib, odpowiedzialny za masakry w Darze, od których się zaczęła tak naprawdę ta wojna domowa ostatnia w Syrii od protestów stłumionych, chwytany, skazany na karę śmierci, pewnie wyrok będzie wykonany. No właśnie, ciekawe czy będzie wykonane, ponieważ tutaj na przykład Liban niedawno zniósł karę śmierci, więc Syria, która chce być, tak jakby mieć otwarte możliwości kontaktów z Zachodem, a geografia wskazuje Syrię na to, że oni muszą funkcjonować w obrębie basenu Morza Śródziemnego, czyli też i Europy. Tutaj to może tak jakby zamienić tą karę śmierci na jakąś inną karę, natomiast Jeśli chodzi o Bashara al-Assada, no tak, no Bashara al-Assad, który trzymał ten kraj w żelaznej uwięzi.

Powiem tak, no on nie ma żadnego stronnictwa proassadowego, tak? Nie ma żadnego. Oczywiście gdzieś tam niby jakieś niedobitki może w górach się kryją, głównie decydenci byłego reżimu. Natomiast tak jakby z Bliskiego Wschodu nawet i z Libanu ostatnio zaczynają być sprowadzani, dokonywana być ekstradycja jakichś decydentów z reżimu Asada. Sam Bashar al-Assad wydaje się, że może mieć dobre życie, to znaczy nie tylko w biurowcu, znaczy w apartamentowcu w Moskwie, ale też i w jednym cieplejszym kraju arabskim. Mówi się bardzo dużo o tym, że jest częstym gościem pewnych Emirów. Nawet i jego córka niedawno o mało władz, co by studiów nie skończyła, w tym bardzo często też i przez Polaków odwiedzanym kraju, tylko została rozpoznana przez kolegów i koleżanki i tam była pewna afera.

Natomiast duża część właśnie rodziny Bashara al-Assada rezyduje, już może powiedzmy w Emiratach Arabskich. Można się było domyślić. Tak, więc tutaj oczywiście te układy w jakiś tam sposób są. Co ciekawe, niedawno nawet doszło do porozumienia pomiędzy Rosją a Syrią w sprawie dzierżawy dwóch pozostałości, to znaczy Rosjanie, kiedy w 2024 roku tak jakby uciekali razem z zasadem, to zostali w dwóch miejscach, czyli port i lotnisko. Teraz się dogadali. Te zależności w pewien sposób gdzieś tam dalej są. Achmed Al-Szara podkreśla to, że dwie części cywilizacyjnych projektów, które są w Syrii, no były jednak budowane przez Związek Sowiecki, jak i też przez Rosję, ponieważ Syria miała to nieszczęście, że ona

Tak właściwie od razu po okresie kolonializmu, po okresie mandatowym trafiła w opiekę sowiecką, więc te relacje będą, w jakiś tam sposób są. Elity syryjskie w dużej mierze są wykształcone też i na moskiewskich uniwersytetach, więc one pozostają. Natomiast te wpływy ewidentnie się skurczą. Tutaj wcześniej była mowa odnośnie Iranu, no to Iran, chociaż Jest pewien oczywiście konflikt teraz na Bliskim Wschodzie w związku z Iranem i są groźby takie, że nawet Iranczycy grozili, że zbombardują Pałac Prezydencki, jeżeli tutaj Ahmed Al-Szara uderzy na Liban. No to jednak trzeba wziąć pod uwagę to, że region w całości po tej wojnie, jeżeli ona się zakończy jakimś dilem z Amerykanami i zakończy się tym, że ten reżim przetrwa, no też będą w jakiś tam sposób na nowo układane pomiędzy Damaszkiem i Teheranem.

I Izrael nie może do tego dopuścić. Assad był dla nich wygodny z tego względu, że po pierwsze reżim był mniejszościowy nad większością. Po tym, szczególnie po opadku Związku Sowieckiego, no Assad był tak jakby odizolowany, więc Assad był naprawdę idealny dla nich. Achmed Alshara, ulubieniec i Amerykanów, i Zatoki Perskie, i ulicy Arabskiej. To już jest bardzo duże zagrożenie. Izraelczycy zareagowali tak właściwie momentalnie na przewrót, znaczy na zdobycie Damaszku przez Achmeda Alshara 8 grudnia 2024 roku, mianowicie W ciągu kolejnych 24 godzin zrównali z ziemią wszelkie pozostałości cywilizacyjne po armii syryjskiej, tej konwencjonalnej, plus zrobili tak zwaną strefę buforową w południowej Syrii, czyli tak jakby zajęli syryjską część wzgórz Golan.

Tym bardziej, że jest jeszcze kwestia Wzgórz Golan. To znaczy Donald Trump uznał Wzgórza Golan za część Izraela. Ostatnio ambasador amerykański w Ankarze Tom Barak niejako się chyba przejęzyczył, bo powiedział, że Golan jest okupowany przez Izrael. Tak więc te stanowiska tam bywają różne. Ahmed Al-Shala też ma presję wewnętrzną, to znaczy W chwili obecnej temat Golanu i temat Palestyny, który jest bardzo ważny dla całego Bliskiego Wschodu, dla Syrii również, jest wyciszony w związku ze skalą problemów. Ale pamiętajmy o tym, że Damaszek to jest tak jakby Londyn Bliskiego Wschodu, a Syria jest sercem Bliskiego Wschodu. Names mentioned, Patryk Kugiel, Paweł Rakowski. Names mentioned, Patryk Kugiel, Paweł Rakowski.

Więc temat syryjski jest bardzo ważny w Izraelu w chwili obecnej i może być w pewien sposób decydujący. Ja bardzo ten temat obserwuję z tego względu, że chociażby kwestia tej integracji, to znaczy Kurdowie stali zintegrowani, Druzowie w południowej Syrii są tak jakby Pozostawieni powiedzmy sami sobie troszeczkę, to znaczy tam nad tym teoretycznie Ahmed Al-Sharra nie rządzi, no ale wymóg amerykański jest taki, że Syria ma być zintegrowanym terenem, więc być może dojdzie do jakiejś konfrontacji w najbliższym czasie po to, żeby na przykład zaszkodzić Tataniahu, bo w Izraelu mieszka ponad 100 tysięcy Druzów i to jest w większości elektra Tataniahu. Więc jeżeli druzowie zobaczą to, że Netanyahu nic nie robi w kwestii Syrii, no to nie będą na niego głosować, a to jest dość dużo głosów w chwili obecnej.

Ale też jest inna skala tego konfliktu w chwili obecnej, z tego względu, że zarówno szefowie dyplomacji Al-Shabani, jak i też Gideon Saar spotykają się w Paryżu, a ostatnio nawet doszło do spotkania przedstawiciela Syrii z Romanem Goffmanem, szefem Mossadu w Ammanie. Czyli, że te kanały komunikacyjne są i one są tak jakby ogłaszane, to znaczy jawne, to znaczy my o tym wiemy. Też Syryjczycy pokazują to, że do Damaszków wraca życie żydowskie. Nawet kandydatem do parlamentu syryjskiego był miejscowy rabin, który przyjechał z Nowego Jorku, ale z diaspory syryjskiej. To jest niezwykle ważne, no bo to jest tak jakby kwestia tożsamości tam niezwykle istotna. Czyli, że znowu mamy kilka kroków do przodu, mamy kilka kroków w tył. Tutaj Netanyahu wiele rzeczy zawiesza do momentu wyborów.