Świat 24. Patryk Kugiel i Paweł Rakowski

Już rządów Bashara al-Asada, czyli tego drugiego asada, no to już była państwem tak właściwie, jeśli chodzi o aparat biurokratyczny, całkowicie zbutwiałym, przegniłym, więc naprawdę trzeba było wszystko budować. I co też jest istotne, jest budowane i nawet jeżeli to jest jakoś powolny i powolnie idący proces, no to jednak trzeba być w jakiś tam sposób wyrozumiały. No właśnie, wspomniany Bashar Assad, dyktator obalony po wielu, wielu, wielu latach u władzy, ćwierć wieku, został skazany zaocznie przez sąd w Damaszku na karę śmierci. No zaocznie, bo uciekł do Rosji, tam go w każdym razie ostatnio widziano, tak za wielu wieści chyba o nim od pewnego czasu nie ma. Jakie ma to znaczenie?

Ta rozprawa, rozliczenie z przeszłością idzie. Z tych, których się udało złapać, jak kuzyn Asada Atef Najib, odpowiedzialny za masakry w Darze, od których się zaczęła tak naprawdę ta wojna domowa ostatnia w Syrii od protestów stłumionych, chwytany, skazany na karę śmierci, pewnie wyrok będzie wykonany. No właśnie, ciekawe czy będzie wykonane, ponieważ tutaj na przykład Liban niedawno zniósł karę śmierci, więc Syria, która chce być, tak jakby mieć otwarte możliwości kontaktów z Zachodem, a geografia wskazuje Syrię na to, że oni muszą funkcjonować w obrębie basenu Morza Śródziemnego, czyli też i Europy. Tutaj to może tak jakby zamienić tą karę śmierci na jakąś inną karę, natomiast Jeśli chodzi o Bashara al-Assada, no tak, no Bashara al-Assad, który trzymał ten kraj w żelaznej uwięzi.

Powiem tak, no on nie ma żadnego stronnictwa proassadowego, tak? Nie ma żadnego. Oczywiście gdzieś tam niby jakieś niedobitki może w górach się kryją, głównie decydenci byłego reżimu. Natomiast tak jakby z Bliskiego Wschodu nawet i z Libanu ostatnio zaczynają być sprowadzani, dokonywana być ekstradycja jakichś decydentów z reżimu Asada. Sam Bashar al-Assad wydaje się, że może mieć dobre życie, to znaczy nie tylko w biurowcu, znaczy w apartamentowcu w Moskwie, ale też i w jednym cieplejszym kraju arabskim. Mówi się bardzo dużo o tym, że jest częstym gościem pewnych Emirów. Nawet i jego córka niedawno o mało władz, co by studiów nie skończyła, w tym bardzo często też i przez Polaków odwiedzanym kraju, tylko została rozpoznana przez kolegów i koleżanki i tam była pewna afera.

Natomiast duża część właśnie rodziny Bashara al-Assada rezyduje, już może powiedzmy w Emiratach Arabskich. Można się było domyślić. Tak, więc tutaj oczywiście te układy w jakiś tam sposób są. Co ciekawe, niedawno nawet doszło do porozumienia pomiędzy Rosją a Syrią w sprawie dzierżawy dwóch pozostałości, to znaczy Rosjanie, kiedy w 2024 roku tak jakby uciekali razem z zasadem, to zostali w dwóch miejscach, czyli port i lotnisko. Teraz się dogadali. Te zależności w pewien sposób gdzieś tam dalej są. Achmed Al-Szara podkreśla to, że dwie części cywilizacyjnych projektów, które są w Syrii, no były jednak budowane przez Związek Sowiecki, jak i też przez Rosję, ponieważ Syria miała to nieszczęście, że ona

I Izrael nie może do tego dopuścić. Assad był dla nich wygodny z tego względu, że po pierwsze reżim był mniejszościowy nad większością. Po tym, szczególnie po opadku Związku Sowieckiego, no Assad był tak jakby odizolowany, więc Assad był naprawdę idealny dla nich. Achmed Alshara, ulubieniec i Amerykanów, i Zatoki Perskie, i ulicy Arabskiej. To już jest bardzo duże zagrożenie. Izraelczycy zareagowali tak właściwie momentalnie na przewrót, znaczy na zdobycie Damaszku przez Achmeda Alshara 8 grudnia 2024 roku, mianowicie W ciągu kolejnych 24 godzin zrównali z ziemią wszelkie pozostałości cywilizacyjne po armii syryjskiej, tej konwencjonalnej, plus zrobili tak zwaną strefę buforową w południowej Syrii, czyli tak jakby zajęli syryjską część wzgórz Golan.