Anna Mucha, odc06

Były też oczywiście takie momenty, to znaczy nie może, żeby rzucić zawód, chociaż czasami myślę sobie, że mogłabym się na przykład, nie wiem, pół żartem, pół serio przebranżowić i na przykład pakować prezenty na święta Bożego Narodzenia. Znowu bardzo sezonowa praca, albo nie wiem, mogłabym piec ciasta, czy zajmować się jakimiś innymi sprawami. Kiedyś nawet myślałam sobie o tym, że jak to fajnie byłoby kupić dom i prowadzić sobie takie gospodarstwo, do którego by ludzie przyjeżdżali, a potem pomyślałam sobie, nie, no musiałabym tak czyścić te pokoje, zmieniać te pościel, usługiwać tym ludziom, a mam to, w nosie to mam, no i dlatego nie mam ani domu nigdzie. Agroturystyka nie. Ani nie, ani. Zdecydowanie wolę być gościem u kogoś, kto czuje spełnienie w tej roli.

I ten czas dla siebie przy stole udaje się wygospodarować. Tak. Ładnie to nazwałaś, Małe Wigilię, nie trzeba czekać do grudnia. Nie, nie, ja moim zdaniem, wiecie, prezydent jakiegoś kraju w Ameryce Południowej postanowił, że święta Bożego Narodzenia są w październiku. Troszeczkę może przesadził, ale z kolei ja na przykład już w pierwszych dniach grudnia staram się postawić choinkę w domu, bo to jest dla mnie na przykład jedyna szansa na to, żeby się nią nacieszyć. Żeby ona sobie stała, żeby sobie pachniała, żeby sobie ją ubrać, żeby nie pędzić, bo różnie bywa z tym czasem. Myślisz i pojawia się na twoim horyzoncie taka myśl w ogóle o emeryturze i o takim stanie, w którym mogłabyś nic nie robić zawodowo? Być może tak, to znaczy kiedyś może nastąpić taki moment.

Kochani, to był komplement. I moja mama mi bardzo kibicuje, jest ze mnie dumna i nawet mi powiedziała to wczoraj przez telefon, że jest szczęśliwa i że jest ze mnie dumna, więc ona takie rzeczy mówi teraz. Natomiast ona jest mamą, no to jest tak, że jak nam się rodzą dzieci, to ktoś nam przystawia pistolet odbezpieczony do głowy. I do końca życia będziemy mieć ten pistolet przy głowie i będziemy się zastanawiać z jednej strony jak puścić i kiedy puścić, a z drugiej strony boże czy na pewno puścić. Masz takie coś co na przykład pomyślałaś sobie kiedyś w jakiejkolwiek sytuacji, że to jest moja silna strona Supermocne? Moją silną stroną i supermocą są ludzie, z którymi się spotykam i to, że ludzie chcą się ze mną spotykać i to, że ludzie są życzliwi i otwarci i że pomagają i że dostałam od ludzi bardzo dużo i mam wrażenie, że to jest też taki dar, za który ja powinnam codziennie dziękować i być za to wdzięczna, bo to wcale nie jest oczywiste.