Strefa Rodzica - Rozmowy z Ekspertami - 36 - Mindfulness. Na czym polegają ćwiczenia umysłu

Dużo wątków, ale myślę, że będzie to bardzo ciekawa dyskusja również dla wszystkich Państwa, którzy niezależnie od tego, gdzie jesteście tu i teraz, z czym do tego, do tego słuchania naszej rozmowy zasiedliście, że może się w niej odnajdziecie i coś z tego dla siebie wyłuskacie. A z nami są już dzisiejsze nasze rozmówczynie. Weronika Chmielewska i Ewa Orłowska z Fundacji EduMind. Dobry wieczór. Dobry wieczór. Dobry wieczór. Fundacja EduMind. Za chwilę sobie to wszystko rozkodujemy. Dzisiaj będzie dużo rozkodowywania, bo różne takie ciekawe słowa padają. Ale bardzo lubię zaczynać audycję w ten sposób, żeby zwrócić, albo inaczej ułożyć środek ciężkości tej audycji nie na temacie, który nas spotkał,

Ale na tym, że się spotykają ludzie ze sobą i rozmawiają. Dzisiaj będziemy rozmawiać dużo o uważności. Uważność też jest tym, co was spotkało w tejże fundacji. Ale chciałbym zapytać najpierw was osobiście, indywidualnie każdą z was. Kiedy i w jakich okolicznościach pojawiła się uważność w waszym życiu? Co to było? I dlaczego to się zadziało, że teraz poszłyście tą właśnie drogą? Oprócz tego, co robiłyście i robicie też pewnie poza fundacją, ale coś nagle takiego, ping, zrobiło i zostało z wami. Zamyślone jesteście, więc nie wiem, na którą z was wskazać najpierw. Która będzie gotowa? Mogę zacząć. Ewa.

No i zaczęły się dziać ze mną bardzo ciekawe rzeczy, czyli zaczęłam lepiej spać, zaczęłam być mniej reaktywna, sama ze sobą zaczęłam się lepiej czuć. Więc od razu zapragnęłam, żeby te wspaniałe treningi spłynęły na moje dzieci. Ukończyłam nawet szybciutko treningi nauczycielskie. No i tak jak teraz to widzę, to nie mogło się udać. Czyli z taką znowu nastawieniem perfekcyjnej mamy, która ukończyła szkolenie i teraz dzieci tutaj uderzam w dzwonek, to nie działało. Ale bardzo poczułam konieczność, czy taką potrzebę właściwie, dzielenia się tym i wspierania. Mój syn wtedy przeżywał duże trudności w systemie szkolnym. Zrobiłam rozeznanie. Okazało się, że Ewa jest znaną osobą od lat, praktykującą i nauczycielką też w wielu nurtach, więc razem jeszcze z jedną koleżanką spotkałyśmy się i tak powstał pomysł, żeby właśnie zbudować fundację, bo nic takiego w Polsce wtedy nie było.

Słyszymy to samo, ale inaczej to ląduje. Tak, interpretujemy, bo przez filtr własnych doświadczeń chociażby. Wychodzimy z domu i zaglądamy do szkoły. No, a tam się dzieje. Drugi człon waszej nazwy, waszej fundacji, a przynajmniej taki znajdujący się w logotypie, To jest uważność w edukacji. I na waszej stronie znalazłem takie zdanie. Wypisałem je sobie. Szczególnie interesuje nas obszar edukacji, ponieważ jest to środowisko bardzo zagrożone stresem i wypaleniem zawodowym. Ciężko zabrzmiało to zdanie. No jak to szkoła, to wspaniały taki okres, dziecko dorasta, to jest złoty wiek, naprawdę wspaniały, dużo się dzieje. Tymczasem szkoła, no to już wiele razy mówiliśmy o tym w Polskim Radiu Dzieciom, no jest to strasznie czasem trudny etap w życiu człowieka, który potem się odbija echem, no nie zawsze fajnym w jego dorosłości.

Coś o sobie wie i potrafi się sobą zaopiekować i jest ciekawa tego, jaki to będzie dzień i jak się spotka z uczniami, albo jest to osoba, która ma ze sobą trudno. Może też miała trudny dzień, może właśnie już ma takie poczucie, że dopada ją wypalenie zawodowe i ta osoba po prostu po pierwsze nie jest ciekawa spotkań z innymi ludźmi, bo tak działają nasze systemy nerwowe. I to już ogromnie mocno definiuje całą tą sytuację, co tutaj się między nauczycielami a uczniami może wydarzyć. Więc zarówno u nas w fundacji,

Jakby co, to Fundacja EduMind. Odsyłam. Znajdziecie bez problemu w internecie. Tam są kontakty. Można się skontaktować z Weroniką i z Ewą. Zacząłbym teraz od pewnego cytatu. Znowu zajrzałem na Waszą stronę, znalazłem słowa, które mnie zatrzymały. Wyobraź sobie świat, w którym dzieci czują się wolne, niezależne i mają moc podążania własną ścieżką. Czują się bezwarunkowo kochane. Nie mają relacji naznaczonych stresem dnia codziennego. Mogą być uważne i dbać o siebie i innych przez całe życie. To jest bardzo piękny obrazek. Skończył się cytat, teraz moje słowa. Bardzo piękny obrazek. Wydaje mi się bardzo utopijny, ale jesteście ekspertkami, więc możecie potwierdzić, że rzeczywiście da się dziecko doprowadzić do takiego momentu, kiedy ono rzeczywiście

No i przez chwilę jestem i potem zauważam, że już nie jestem, już jestem gdzieś daleko. I to jest właśnie moment, w którym mogę zauważyć co się dzieje i mogę skierować uwagę tutaj, gdzie wybrałam, na przykład wracam do oddechu. I takie właśnie trenowanie. Przyjmowanie również z życzliwością tych naszych wywrotek. Tego, że właśnie miało być tak, a jest inaczej. To to już widzimy, jak blisko wchodzimy w klimaty na przykład właśnie rodzin z neuroróżnorodnością. No bo właśnie nasz ląd w taki oto sposób się wydłuża, czyli też nasz mięsień uważności się wzmacnia. Po więcej odsyłamy do Fundacji EduMind, której przedstawicielki były u nas w studiu.