#129 007, Dyrektywa, Leon Zawodowiec

Tak jest. To jest dobre podsumowanie, tak. Bezsensowne wprowadzenie Gen V, tyle powiem. No po prostu po co... Ale ucięli, ucięli, ucięli, a skancelowali trzeci sezon, więc tam był pomysł na to. Ja w ogóle nie wiedziałem, że to są zadpostacie, bo ja nie oglądałem Gen V i też bez sensu poprowadzili. A to powiem ci, że to jest dobry serial. Warto obejrzeć, warto obejrzeć. Postawmy kropkę nad tym wszystkim, przejdźmy do tematu głównego, chodźmy spać. Słuchajcie, Leon Zawodowiec, tak jest, Leon Zawodowiec, kolejny film znanego francuskiego reżysera Luca Bessona. Luc Besson, kręcąc Leona Zawodowca w 1924 roku, był już znanym reżyserem europejskim, jak to się w Stanach mówi, ponieważ miał na swoim koncie chociażby fantastyczne Metro z Christopherem Lambertem,

Wielki Błękit z Jeannem Renaud i nie wymówię nazwiska tego drugiego aktora, z którym nie pamiętam. I oczywiście Nikita z Czechikarii, o ile dobrze pamiętam, tak? Tak. Dobrze, okej. I En Prologue, czy jak to się tam czyta. No i słuchajcie, to było chyba jego takie pierwsze wejście do Hollywood, gdzie w ramach kooperacji międzynarodowej, francusko-amerykańskiej stworzył film Leon Zawodowiec. Budżet filmu 16 milionów dolarów, a box-office 45 milionów, czyli wielki sukces było. Razy trzy, tak teraz patrzymy, a nie razy dwa, jak się przeszło dzisiaj mówić przy wielkich produkcjach. Obsada, Jean Reno, jeden z ulubionych aktorów Luca Bessona, grający tytułowego Leona Płatnego Zabójcę, czyli tego zawodowca. Swoją drogą, beznadziejny polski tytuł, powinno być Leon Profesjonalista, a nie Leon Zawodowiec, ale okej, bliskoznaczne.

Jak się domyślasz, dochodzi do pewnego finału, rozegrania wszystkiego i tyle. Prosty film, jeśli chodzi o scenariusz, prosty, ale mocny. Oglądam go co jakiś czas, wracam do niego i zawsze zwracam uwagę na kapitalną muzykę Erika Sery, czyli etatowego kompozytora, Luca Bessona w zasadzie. To, co mi się w tym filmie podoba, to przede wszystkim te kadry. Tu widać tę europejską wrażliwość reżysera, czyli Luca Bessona, zakładam, że operatora. Można zobaczyć ten analogowy Nowy Jork z początku lat 90., W zasadzie rzadko widać gdziekolwiek te ulice, nawet dwie wieże mi tam gdzieś migają, jak Norman Stanislas wchodzi do Departamentu DEA.

Podoba mi się fantastycznie, znaczy fantastycznie zagrali aktorzy, obsada jest kapitalnie dobrana. I generalnie to jest po prostu dobry dramat, bym powiedział, sensacyjny dzisiaj z perspektywy czasu. Świetna historia, dobrze zrobiona, jeden z najlepszych filmów Luca Bessona moim zdaniem, chociaż ja go cenię najbardziej za piąty element, bo jestem jednak fanem science-fictiona. Uważam, że Leon Zawodowiec... No dobra, Wielki Błękit też mam na 4K, o tym kiedyś pogadamy, bo sobie kupiłem, ale nie obejrzałem. Mam wersję reżyserską, trzygodzinną tym razem, bo on w grudniu wydał swój opus magnum. I uważam Leona Zawodowca za świetne kino. Byłem też w kinie na premierze w 1994 roku. Już wtedy mi się strasznie spodobało. Muzyki słucham często, a ja nie jestem jakimś fanem symfonicznej muzyki. A Eriksa Serra ma coś w sobie innego niż ta pompatyczna partytura hollywoodzka, klasyczna dla filmów, które oglądamy, prawda?

A on jak otworzy, to otworzy się na nią, czego cały czas, całe życie próbował uniknąć. Niesamowita rzecz. Obejrzałem to, tak jak mówię, pamiętam na Polsacie i od tego czasu niekończąca się miłość do Gary'ego Allmana, od tego do Piąty Element, Kulawe konie, you name it. No i to jest jeden z najlepszych filmów ever. Dobrze, przejdźmy do ciekawostek z produkcji odnośnie tego filmu, bo jest sporo rzeczy, o których możecie nie wiedzieć. Tak naprawdę ten film powstał przez przypadek, a tak naprawdę w międzyczasie, ponieważ Luc Besson już przygotowywał się do pracy nad Piątym Elementem, ale produkcja tego filmu opóźniła się, ponieważ Bruce Willis był zajęty. I zamiast zwolnić tą ekipę i czekać na wznowienie pracy nad Piętym Elementem, on napisał sobie scenariusz Leona w 30 dni i nakręcił zdjęcia, które trwały tylko 3 miesiące.

No i oczywiście moja ulubiona scena, która zaraz czuł i wam powiesz, z czego wynika, kiedy ekipa sturmująca mieszkanie, w którym przebywa Leon, zwraca się do nadrzędnych ekipy, żeby było więcej żołnierzy, policjantów, przepraszam, zapamiętałem się, czyli mówi bring me everyone i koleś odpowiada... What do you mean everyone? Everyone, tak jak to się powiedzieli, to jest po prostu też improwizacja fantastycznie zagrana, ale jednak człowiek wie z czego to wynika, no powiedz. Dobra, znaczy, bo tak jak, to jest w ogóle, szerszy kontekst jest tego taki, że tak jak Rafał wspomniał, Scenariusz powstał z 30 dni, więc Besson miał takie podejście, że zachęcał aktorów do improwizacji.

Więc tak, masa tych właśnie kultowych scen z tego filmu powstała na bazie improwizacji, do której Besson zachęcał ludzi. Jeżeli rozmawiać o tym filmie, to trzeba, wydaje mi się, trzeba bardzo mocno zwrócić uwagę na kontrowersję. Ja już ci oddaję głos a propos kontrowersji, tylko wspomnę, że rozmawiamy o wersji reżyserskiej, bo tego nie dodałem, która jest dłuższa względem filmu kinowego o całej 23 minuty, ale tu wchodzą kontrowersje. Dlaczego ten film jest dłuższy w wersji dystrybuowanej na rynki wideo, na rynki, no tak, wtedy wideo, jeszcze DVD nie było, a no dlatego, że mocno kojarzyło się trochę Ze względu na skojarzenia z pedofilią usunięto je z oficjalnej wersji kinowej. Taki jest oficjalny statement. I tu możesz rozwinąć ten wątek, bo faktycznie pojawia się tam kilka rzeczy, które bardzo mocno mi się skojarzyły, szczególnie teraz po ostatnim seansie z Lolitą Nabokowa.

To była całkowicie decyzja Jeana Renault, bo on właśnie nie chciał, bardzo chciał uniknąć tego spojrzenia na to w ten sposób, że właśnie chciał, żeby odbierany był, że on umysłowo jest bliżej Matyldy niż się wydaje. Tylko, że a z drugiej strony w Europie Film był szokujący nie ze względu na te sceny, które miały takie podejście, znaczy ten wydźwięk takiej trochę pedofilskiej relacji, czy właściwie groomingu można nawet nazwać, a bardziej szokowały sceny tej przemocy z dzieckiem. Więc to jest ciekawe, nie? Inny kontynent, inny odbiór. Natomiast to, co tutaj jest warte wspomnienia, co jest też ważne w odbiorze, to jest samo życie Luca Besson.

Ponieważ Luc Besson, jak kojarzycie, piąty element, tam była postać diwy Plava Laguny. Była to taka niebieska postać, co tam śpiewała, potem miała te... Diva operowa. Diva operowa, która przewoziła te kamienie. To w prawdziwym życiu, w tamtym czasie, to była partnerka życiowa Luca Besson. Tylko co jest ważne, Luc Besson ją poznał, jak miała bodajże 11 lat. A urodziła mu dziecko jak miała 16. Przynajmniej ty napisałeś, że 12 lat. Dobra, okej. Więc wiesz, co? Późno jest. Nie, nie, nie, jedź, jedź, jedź, jedź, jedź, jedź, jedź. Więc to jest to. Znaczy, tak, znaczy ona, przepraszam, miała 12 lat, jak ją poznał.

Dokładnie, no mi trochę lepiej niż 11, przepraszam. Nie, na pewno, to jest diametralna zmiana. Natomiast w wieku lat 15 tam oficjalnie zaczęli być w Związku, a w wieku lat 16 ona urodziła mu dziecko. To faktycznie to wiele tłumaczy odnośnie tego, co pokazał w filmie. Tak. I ona sama, ta dziewczyna, ona się nazywa Maven Letesco, czy jakoś tak. Ona, czy Leteko, już nie pamiętam. Ona sama powiedziała w jakimś wywiadzie, że to rzeczywiście jest takie trochę oparte na ich relacji. I zresztą w którymś momencie nawet Hugo Besson to przyznał. Kolejną kontrowersją, która toczyła się, to jak dla mnie jest szczyt obrzydliwości, no bo tak jak powiedziałem, Natalie Portman wygrała casting w wieku lat 11.

Ja jeszcze czytałem, a propos ciekawostek, że właśnie rodzice Natalie Portman wynegocjowali sceny z paleniem papierosów, ale że nie będzie się zaciągać, nie będzie wydychać tego dymu i będzie ich maksymalnie pięć scen. I to widzimy. Tak, pięć, trzy, cztery, coś takiego. I to rzeczywiście jest... Z takich jeszcze ciekawostek, nie wiem czy wiecie, ale miało być kontynuacja historii Matyldy. Tylko, że Luca Besson odszedł z Gamon Studios, założył Europa Corp. Film miał nakręcić jego kolega Oliver Megaton i film finalnie powstał, tylko nie jako historia Matyldy, tylko powstał w 2011 roku, nazywał się Colombiana i w roli głównej zagrała Zoe Saldana.

Ale Besson powiedział takiego wała tylko Jean Reno. Z myślą o nim napisałem ten scenariusz i nikt inny w ogóle nie był rozpatrywany. No, więc z takich najciekawszych jakichś tam historii z tym związanych, no to jest to tak naprawdę. Tak mi się wydaje, że jakbyśmy przejrzeli trochę te internety, znaleźliśmy te ciekawostki, więcej nie ma o czym mówić, no bo tak jak mówimy, to był projekt zrealizowany w 30 dni, napisany scenariusz, 3 miesiące nakręcony film i voila. A właśnie, jeszcze muszę dorzucić jedną rzecz. Zakończenie. Zakończenie, w którym Matylda zasadza tę roślinkę, ten skrzydłokwiat w ziemi, żeby tam jakaś cząstka Leona przeżyła.

To jest o tyle zabawne, że te rośliny nie lubią, znaczy inaczej, nie są wytrzymałe i ona nie przetrwa w tej ziemi, bo lekki chłód, lekki przymrozek, te rośliny umierają. To są rośliny stricte doniczkowe, do domu. Więc ta cząstka Leona niestety nie przeżyła, przepraszam. Okej, nie ma za co. Kropka. Kropka. To był Leon Zawodowiec. Dobrze, słuchajcie, chyba wszystko tak naprawdę, nie? Bo fajnie jest wrócić po latach do tych filmów, znaleźć te ciekawostki, ale tak szczerze mówiąc, to musielibyśmy chyba dalej gadać o Luca Bessonie i tego, jak wpływają dane dzieła na jego kolejne filmy. A ja odsyłam oczywiście do odcinka o Luca Bessonie i chętnie bym pogadał o piątym elemencie na pewno w tym gronie.

Zdecydowanie. Bo to jest jeden z moich najbardziej chyba ulubionych filmów Luca Bessona i może kiedyś o Valerianie, cholernie niedocenionym, a przy drugim podejściu mi się spodobał o dziwo. Chociaż ma swoje problemy oczywiście. To co? Tyle na dzisiaj? Chyba tyle. Ja tylko, jeżeli chowała się jakaś dusza, która nie oglądała Leona Zawodowca, to to jest jeden z tych filmów, który należy szybciutko nadrobić. Przy czym musicie mieć kopię, gdyż warto powiedzieć, to jest niedostępne na żadnym streamingu. Nawet do kupna i wypożyczenia. Do kupna i wypożyczenia. Licencja przepadła gdzieś, więc nie ma. Wszystko, nawet na Filmwebie może zobaczyć i obejrzeć, nigdzie nie ma.