#129 007, Dyrektywa, Leon Zawodowiec

Słuchajcie, to może zacznę wstępem i podsumujemy swoje wrażenia. Ja jestem w tej chwili po około 8 godzinach rozgrywki, co jak stanowi pokazuje PlayStation 30% gry. Czyli całkiem nieźle, bo z tego co wiemy 20 godzin to jest minimum, żeby skończyć tę przygodę, a recenzenci piszą o 25 godzinach. Fantastycznie, szczególnie to jest gra single player. Jak wiecie doskonale, IO Interactive od wielu, wielu lat albo nawet dekad zaryzykuje stwierdzenie, Zajmuje się głównie rozwijaniem serii Hitman. Więc na własnym silniku Glacier. To warto wspomnieć. Dlatego kiedy zapowiedziano, że to oni przejmują temat nowego Bonda, nowej gry, No, to pojawiło się trochę pytań, jakie oni mają doświadczenie w robieniu takich bombastycznych hollywoodzkich produkcji growych, jak ja to nazywam, czyli Vide Uncharted, Tomb Raider, tego typu rzeczy i jak oni to połączą właśnie z rozgrywką typu Hitman.

No, to była wielka niewiadoma, tak szczerze. Im więcej oglądałem gameplayów, zapowiedzi, tym bardziej jednak nastawiałem się pozytywnie. Bo zakładałem, że doskonale wiedzą, co chcą zrobić. I oczywiście się nie myliłem. To jest znakomita produkcja, która czerpie garściami z ich doświadczenia jako twórców tej piaskownicy, jaką niewątpliwie jest Hitman, z pewnymi elementami narracji typowo filmowej. Momentami oczywiście, bo tam nie ma za dużo tego, o czym ja chcę powiedzieć, czy Uncharted i Tomb Raider. I udało mi się stworzyć grę, która jest po prostu kapitalna, w wielkim skrócie. Więc zacznijmy od początku. To jest przede wszystkim, no to jest origin story Bonda, tak? Kolejne podejście do tematu młodego Bonda. W rolę Bonda wciela się irlandzki chyba aktor Patrick Gibson, który zagrał fantastycznie.

Przede wszystkim gra. Czym jest ta gra, jakie tam są mechaniki? Tak jak powiedziałem na początku, to jest to, co najlepiej umie robić IO Interactive, czyli wzięcie tego core'u, tego rdzenia, Z gier takich właśnie jak Hitman, chociażby ostatni Hitman World of Assassination, gdzie oni do perfekcji dopracowali tą zabawę w piaskownicy. Tutaj faktycznie jest to trochę uproszczone, no bo to by nie było za bardzo bondowskie, gdybyśmy głównie chodzili po piaskownicy i zastanawiali się jak dotrzeć do pewnego celu. Jesteśmy trochę za rączkę poprowadzeni, ja to widzę, ale faktycznie mamy dużo możliwości, no bo chociażby w takiej pierwszej czy drugiej lokacji mamy Możemy kogoś podsłuchać, żeby znaleźć jakiś trop, żeby jakoś się dostać do jakiegoś miejsca. W drugiej lokacji muszę zarobić pewne pieniądze, bo nie mogę się dostać do innej lokacji i sobie chodzę po takim wielkim bazarze i szukam okazji do zarobienia pieniędzy.

Znalazłem ich co najmniej cztery w tym momencie. Może jest więcej, tego nie wiem, ale mam wrażenie, że jest odrobinę mniej możliwości niż w Hitmanie, ale też nie o to chodziło, żeby to był kolejny Hitman. Natomiast to, co od razu rzuca się w oczy, mocne nastawienie na walkę, na przygodę, na tą filmowość, która też cechuje filmy z Bondem. I to jest to umiejętne połączenie właśnie ich Doświadczenia w robieniu gier z Piaskownicą, z Hitmanem. W zasadzie ja nie pamiętam, czy oni mieli doświadczenie w robieniu gier typu Uncharted, Tomb Raider, ale ja widzę tu vibe tej wielkiej przygody. Są takie momenty, gdzie ścigamy samochodem kogoś, gdzie jest rozpierducha na lotnisku, ja się chowam za osłoną, zdobywam broń, a jak się kończy broń, to można wziąć Gnata, rzucić w przeciwnika, który zostanie oszołomiony, dopaść go, sklepać, powalić, znokautować.

Jest to ta epicka filmowość, którą ja chciałem mieć, bo to jest film o Bondzie. Jest to trochę przesadzonych akcji, ale to jest znowu gra o Bondzie, bo film ciągle mówi o filmach i to jest fajne. Więc to udało się zrobić, a to było chyba najważniejsze, żeby w przekonujący sposób połączyć te dwa światy, czyli tej filmowości, tej rozgrywki, tej akcji z tym gameplayem hitmanowym, gdzie możemy korzystać z gadżetów. I teraz płynnie przechodząc do tych gadżetów, Oczywiście tutaj widać, że podobnie jak w przypadku Indiana Jonesa mam wrażenie, gdzie myśmy się rozpływali na tym, że twórcy MachineGames bardzo oddali hołd trochę tej marce Indiana Jones i bardzo podeszli tak pieczołowicie do tego wszystkiego, do tworzenia. Tak samo tutaj widać, że autorzy bardzo No bo samo przebywanie w laboratorium Q daje bardzo dużo radości, bo możemy oglądać te dziwne wynalazki, które są tam testowane, a z drugiej strony dostajemy cały czas nowe gadżety, których jest coraz więcej.

Po każdej misji wracamy do budynku MI6, gdzie prowadzimy rozmowy na temat tego, co się wydarzyło. Właśnie chodzimy po laboratorium i posuwamy tę fabulę do przodu. Z fajnych elementów gry, no to jest jakby ta mechanika, o której mówiłem, że wyjęta szybciej niż Hitmana, gdzie sobie chodzimy, właśnie szukamy możliwości dotarcia do celu. Jest takim jednym z elementów, na przykład jest samo podsłuchiwanie rozmów, które trochę mi przypominało to, co było kiedyś w starych asasynach, gdzie albo siadamy sobie na ławeczce z telefonem, udajemy, że przeglądamy, ale słuchamy jakichś podejrzanych typów i wtedy mamy dostęp do ciekawych, nowych informacji, nowych możliwości. Albo mamy na przykład Właśnie, bardzo ciekawa jest opcja blefowania. Na przykład jeżeli wejdziemy na jakiś zamknięty teren i ktoś nas zaczepi i powie, że nie powinniśmy tu być albo kim my jesteśmy, możemy zablefować.

Nie wiem, jesteśmy kierowcą albo strażnikiem albo się zgubiliśmy i czasem cię ktoś przepuści. To jest ciekawe. Albo cię każe zawrócić, a jak cię przepuści, no to można udawać tego kogoś. Nie musimy być przebrani, bo to nie jest hitman, tu nie ma takiej opcji oczywiście zabawy w przebrania, ale jest to fajne. Chowając się za przeszkodami, możemy też zwabić taką osobę, będąc na terenie zamkniętym, bo to się nazywa wtargnięcie, jesteśmy w części terenu zamkniętego, gdzie jest to właściwa akcja takiego składania się. Możemy kogoś zawołać i on przyjdzie, możemy go znakautować, schować, możemy powodować, tak jak wspomniałem, dystrakcję używając tych gadżetów, więc mamy pełną dowolność jakby pokonywania Nie zapomnijcie zasubskrybować oraz zafollowować mnie na Facebooku!

Słuchajcie, ja gram na PS5 Pro, jak wiecie doskonale. Ta gra wygląda bardzo dobrze. Powiedziałbym, że zjawiskowo, ale jest nierówna. To jest trochę tak, że są momenty, szczególnie na przykład na początku w prologu, gdzie jesteśmy w takiej pewnej bazie, gdzie jest fantastyczna gra świateł. Ja byłem bardzo zachwycony tym, co widziałem. Ten HDR na ekranie OLED-owym pompuje klimat, widać te cienie. Dzień dobry. Dzień dobry. Takie, do jakich przyzwyczaiła nas seria Hitman, a z drugiej strony główne postacie, te najbardziej istotne, mają świetnie oddaną mimikę, są świetnie zrobione.

Sama rozgrywka, no ja się nie mam do czego przywalić. Hitman 3, którego ogrywałem jak porąbany, Brakowało mi takiej gry, wróciłem sobie i jestem przeszczęśliwy. A że dodatkowo jest to Bond, to już w ogóle. Bardzo też cenię takie momentami zmyłki, które robią twórcy. To nie będzie żaden spoiler, bo to jest jedna z pierwszych rzeczy, jakie tam się dzieją po tym prologu. Na zasadzie podpowiedź, że nie wiem, pójdź do, znajdź osobę, która ubrana na czerwono, to ona ma dla ciebie informację. No i oczywiście mamy ją centralnie, tą postać, no to nie idziemy. Okazuje się, że to nie ona, a potem z tego mamy problemy, które nam troszkę utrudniają grę.

I jest masa zmyłek też. Jest to dla mnie taki troszeczkę hitman, ale uproszczony na pewno. Nie jest też tak rozbudowany. No ja się bawię doskonale. Jestem tak naprawdę ciutkę zerafałem. Przepraszam, że się wbijam, nie powinienem. A dzisiaj komentarz, bo ja wrzuciłem na socjale rano specjalnie, żeby tam nakręcić zainteresowanie, ruch. I komentarz, to jest Samograj. Okej. Okej, spoko. Znaczy też bardzo w ogóle doceniam w tej grze, że to używanie broni palnej to jest totalna ostateczność. To jest też mega, nie? Że to jednak jest, trzeba pokombinować, trzeba się, więcej oczywiście jest jakiegoś skradania, kombinowania.

Tak, to znaczy, jak mówię, że coś jest 5 na 10, to znaczy, że dla nich będzie 2 na 10. No, a druga gra, o której jeszcze chciałem parę zdań dosłownie, to jest Lego Batman Legacy of the Dark Knight. Wyszło to jakoś tak niedawno. Totalnie nie miałem zamiaru tego ogrywać. Zresztą pamiętacie, jak rozmawialiśmy na początku roku o tym... Ty jak kupiłeś? Przepraszam. No właśnie. On ma za dużo pieniędzy. Wiesz, on kupuje wszystko. Ja dostałem nawet fotę. Idę i niosę. Tak, wiesz. A jeszcze ode mnie filmy pożyczyłeś. Wszystkie fajne. Kiedy ty te oglądasz? No wiesz, mówiłem, że chodzę spać 3, 4, a wstaję o 9. Nocny Marek. Młody, jeszcze ma siły.

Tak, rzeczywiście młody. Cztery dychy. Cztery dychy za trzy miesiące, więc jeszcze wiecie. To się mnoży po 40 razy 10. No, dlatego jeszcze korzystam póki mogę, nie? No już 50 mentalnie te. Ale dobra, wracając, ten Batman, bo szczerze mówiąc, tak w ogóle, tak jak rozmawialiśmy na początku roku, że czego się spodziewamy w 26., na co czekamy i tak dalej. Ale wy się czuli? Właśnie tak a propos, przepraszam, że ci przerywam, słuchałem Gruva, gdzie opowiada dużo UV o tym Batmanie i strasznie negatywnie, że to jest taki zlepek dziwnych rzeczy. Zaraz właśnie na to nawiążę, bo Ja w ogóle tej gry, tak jak mówię, nie rozpatrywałem w naszym... No i raliście się chyba, jak były pokazy. Nie, nie, nie, nie.

Myśmy obydwaj byli na zasadzie, nie, to w ogóle nas nie interesuje. No mów, dobra, nie przerywaj. I szczerze mówiąc, pewnie bym w ogóle zlał tę grę, tak? Tylko, że masa moich znajomych mówiła, słuchaj, wiesz co? Naprawdę lajtowa, fajna gra, mega przyjemna, dobra zabawa. Po prostu, nie? Że jeżeli podoba ci się animacja Lego Batman, To będziesz się po prostu świetnie bawił. No i jak, wiesz, odezwałem się do zaprzyjaźnionego krakowskiego sklepu Ultra Games i pozdrawiam Grześka. Ja też pozdrawiam. Tak. I mówię, ty, masz może kopię? On napisał mi, że wiesz co, ktoś zrezygnował z preorderu na Xboxa, to mogę ci tam, wiesz, w dobrej cenie.

No to w dobrej cenie dorwałem, to już w ogóle jestem przeszczęśliwy. I słuchajcie, to jest mega przyjemna gra. Na pewno nie jest wymagająca. To nie. To jest przecież gra LEGO, czyli grupą docelową są przede wszystkim dzieciaki. To co mi się tak naprawdę dla mnie jest urocze, bo to jest w sumie dobre słowo dla tej gry, ona jest urocza, z nią się przyjemnie człowiek bawi, jest masa takiego humoru i ona tak naprawdę bym ją określił troszeczkę mianem Batman Greatest Hits. Bo ona tak naprawdę korzysta ze wszystkiego, co powstało o Batmanie i wrzuca to do jednego gara.

Jest masa fanserwisu. Nawet na Dzień Dobry z jednej strony mamy oczywiście pokazaną śmierć rodziców Bruce'a Wayne'a. To są centralne cytaty z Jacka Nicholsona jako Jokera. Potem nagle przenosimy się do... Bruce Wayne trenuje z Ligą Cieni i są te wszystkie teksty z Batman Begins, Nolana i tak dalej, i tak dalej. Jest masa takich smaczków z tego wszystkiego, co powstało. Po prostu ta gra jest lekka, przyjemna i daje masę radochy. Nie jest wyzwaniem na pewno pod względem jakiegoś tam walki, czegokolwiek, Ale jeżeli ktoś chce się po prostu dobrze bawić, chce się pośmiać, chce się pobawić tym Batmanem, jest naprawdę przyjemnie i jako, mówiąc zupełnie szczerze, jest to taka moja pierwsza styczność z grami sygnowanymi przez LEGO, bo wcześniej jakoś nie było okazji, omijałem szerokim włókiem i jak na pierwsze spotkanie z tym to bardzo na tak.

Wtedy zaczyna się druga część filmu, w zasadzie ta główna, gdzie Matylda jest zafascynowana profesją Leona, bo odkrywa, że jest on zabójcą, tytułowym hitmanem. No i prosi go o nauczenie techniki zabijania ludzi, no bo chce zemścić się na mordercach swojej rodziny. A szczególnie właśnie na tym Normanie Stansfieldzie, granym przez Gary'ego Oldmana. Oczywiście ci zabójcy ścigają Matyldę, trafiają na jej świat i wtedy Leon musi dbać nie tylko o siebie, ale też o nią. I tutaj mamy też duży fragment filmu pokazujący ich rodziny, ich relacji, początkowo takiej trochę ojcowsko Piosenka jest ojcowskiej, przekształcającej się w inne uczucie z biegiem czasu, co dosyć mocno podkreśla wersja reżyserska, o której więcej za chwilę.