#122 Hades 2, Kult, The Room

Ja nie tknę tego, ale dobrze wiedzieć, że przynajmniej u nas opowiedziałeś. Ja bym chciał krótko przejść w takim razie przez kilka gier, bo takim daniem głównym tej sekcji growej, która się zaczęła jakby nie patrzeć już opowieściom o Highgardzie, no to będzie Hades 2, który Tomo ogrywa. Ja mam do niego parę pytań odnośnie gry i to jest takie najważniejsze pytanie, czy teraz byś zweryfikował listę gier roku za 2025, to zostawimy sobie na koniec. Mam spoilować czy nie? Nie, poczekajmy na koniec. Bo ja już odpowiedziałem na to pytanie. No to powiedz. Nie, no poczekam, poczekam. Jedziemy po twoich, będzie suspens. Jeszcze Damiana wpuścimy z iHeight Display, żeby nie było. Słuchajcie, to ja może tak. Skończyłem w końcu Stalkera 2 i się ucieszyłem strasznie, że wleciały napisy końcowe. 60 godzin, więc wcale nie tak mało, ale też niedużo, bo inni spędzili po 100 i parę godzin.

I będę cały czas próbował ją opanować, bo tak jak mówię, Kronos też pierwsze wrażenia były takie, że to jest świetna gra, fajny klimat, ładnie wygląda, pięknie, ale mówię, no nie, nie ogarniam tych wag, tych potworów, a później im więcej, im dłużej grałem, tym wczułem się w to wszystko i opanowałem dostarowanie, opanowałem, zgamingowałem tą grę. Tak było. I wyszedłem zwycięsko, więc... Jest pewien potencjał tutaj. Fajnie, dzięki. To zostaje nam Tomo, jego gra, zobaczymy czy roku czy nie, ale Hades 2. No dobrze, więc Hades 2, czyli to bezpośrednia kontynuacja jedynki gry o tym samym tytule, czyli jeden fantastycznie przeglądającego.

No właśnie, roguelite'a tutaj bezsprzecznie, tak mi się wydaje, ale możecie mnie poprawiać albo możemy znowu podniecić tą dyskusję roguelite czy roguelike. Ja tutaj idę, opieram się na tym, że mamy permanentny progres, także... Dla mnie jest to roguelite. Zwracam na to uwagę, bo ile sobie czytałem o tej grze, to wiadomo, jak to w branżowych tekstach, czy to polskich, czy zagranicznych, grę tą się traktuje wymiennie, a to nie są synonimy. W każdym razie jest to kontynuacja Hadesa 1, teraz już bez dodatkowych wstępów. Gra z 2020 roku. Gra wyszła z wczesnego dostępu we wrześniu poprzedniego roku, więc de facto pytanie Rafała jest zasadne i do niego wrócimy później.

Czyli czy to jest jedna z tych wybitnych gier fantastycznego roku 2025, bo było dużo czasu na ogranie się z tym tytułem. Dla porządku tylko powiem, że buchnąłem Rafałowi Switcha dwójkę. I się bardzo cieszę, bo akurat wyjeżdżałem, nie dojechałem tak daleko na wyspy, żeby Damiana odwiedzić, więc tylko szendałem się po ulicach Londynu. Służbowo pojechałem, a wieczory umilałem sobie grając właśnie w Hadesa 2. Więc opcja Handheld w ogóle nie podłączałem do... Kolejny odcinek.

Do Hadesa 2 mam wrażenie Opus Magnum, chociaż tutaj może być pór w doktrynie, biorąc pod uwagę, jak fantastyczne gry Supergiant nam sprawiło. Więc nie będę się bardzo rozgadywał o tym, czym jest ta gra. Powiem takie bardzo fundamentalne rzeczy z lekkim komentarzem z mojej strony, a potem powiem wam, co o tej grze myślę. Hades 2, akcja rozgrywa się po wydarzeniach z pierwszej części. Tytuły są ze sobą powiązane fabularnie, postaciami. Natomiast mogę was zapewnić, że aby się cieszyć z Hadesa 2, nie potrzeba znać zakończenia albo pełnej fabuły Hadesa 1.

Dlaczego? Ja grałem, świetnie się bawiłem w Hadesa, natomiast w pewnym momencie gra mnie zmęczyła. I porzuciłem ją. Nie interesował i bez bólu. Nie mówię, że to zła gra, po prostu nie miałem potrzeby do niej wracania. Nie miałem w ogóle problemu z wejściem w rozgrywkę, poczuciem fabuły, klimatu czy czegokolwiek. W ogóle nie jest potrzebne skończenie jedynki. Nie skończyłem jeszcze gry, natomiast nie odczuwam w ogóle żadnego wpływu na to, jaką radochę daje mi ta gra. Czyli widzicie, dobrze się bawię. Trochę spojluje werdykt.

Fabuła. Akcja, wracając jeszcze raz, główną bohaterką jest księżniczka o imieniu Melinoe, siostra bohatera pierwszej odsłony, Zagera Eusa. Podobnie jak brat nie da się jej permanentnie zabić, są dziećmi Hadesa, co jest wytłumaczone fabularnie. No i Melinoe musi opuścić królestwo pod ziemi. Właściwie ma dwie drogi. Może iść do królestwa podziemi, w głębie Tartaru, albo może, i to jest różnica w stosunku do jedynki, może wyjść na zewnątrz, na ziemię.

Kronos to czas, tak żeby była dla porządku. Więc ten tytan w grze wraca do życia. Zaczynamy wyruszając na zgładzenie go, gdyż w Hadesie dzieje się źle, nie wiadomo, gdzie jest Hades, nie wiadomo, co się dzieje. Hekate, nasza nauczycielka, to jest bardzo ciekawe, bo zastanawiam się, jak bardzo w fabule to jest ważne, że to jest bogini czarów, praktyk magicznych, a także ciemności, pokuty i zemsty. Więc nie wiem, którą z tych przymiotów Hekate, czyli nauczycielki, to nie jest chyba bogini nawet, Nie, bogini jednak mimo wszystko, bo ja sobie tutaj to całkiem dokładnie wypisałem. Ona jest nauczycielką i ona prowadzi Melinoe, która ewidentnie, to jest moje odczucie,

Nie widzi i nie wie wszystkiego. Ona idzie, na początku taki klasyczny motyw zemsty. Zabili mi ojca, bo Hades zniknął, muszę się zemścić. I ona jest trenowana do tego, żeby być narzędziem zemsty. I czuję się w powietrzu, że tam dużo jest jeszcze przed nami do odkrycia. A dlaczego? I tu przejdę bezpłynnie do gameplayu. Mamy tak, że zgodnie z prawem kontynuacji Rozgrywka jest taka sama jak w jedynce, a przynajmniej niezwykle zbliżona. Czyli mamy widok izometryczny, ja się dalej będę używał tego określenia, gdzie przedzieramy się przez różne plansze przepięknie namalowane i rozwalamy po prostu niesamowite ilości potworusów.

Różnorodność tej rozgrywki jest nieprawdopodobna. Co jeszcze? Ach, dobrze, jeszcze jedna rzecz. Tak jak powiedziałem, roguelite. Więc oczywiście mamy rozbudowę naszych statystyk, mamy permanentny rozwój, w związku z czym tak samo immanentnie W rozgrywkę wpisane jest śmierć. Tak. Mam takie pytanie, ale bawisz się lepiej niż przy jedynce. Tak, zdecydowanie, zdecydowanie. Ja tą grę przejdę, to w ogóle nie ma dwóch zdań, więc ty swojego Switcha nie zobaczysz przez jakiś czas. Ja jednak nie gram. To ograj Metroida, ograj Prince of Persia. Moment, moment, zobaczmy Hadesa jeszcze. Także to jest tak, wracając do perma śmierci, znaczy nie do permanentnego rozwoju i śmierci.

Każda postać, którą mamy, reaguje w inny sposób, a na pewno reaguje na to, co się stało w naszym poprzednim ranie. To jest tak, jakby sobie wyobrazić, że oddane jest realne funkcjonowanie w wymyślonym świecie Hadesu i mamy... Ciągłe próby jakiejś naszej protagonistki i ten świat cały czas z nią przeżywa tą historię. Niesamowita imersja i niesamowita frajda. Także to tyle jeśli chodzi o gameplay. A grafika? Jak to śmiga na Switchu? No to tam nie ma ani jednego dropiku. To jest tak, jeżeli postaram się opisać jak kreska wygląda, bo gra graficzna jest przepiękna, zoptymalizowana.

Tak jak powiedziałem, dla mnie nie ma to jakoś tak, że nie jest to daleko od Hadesa 1. Natomiast elementy, szczegóły ewidentnie mają znaczenie, bo jest to gra wybitna. Odpowiadając, Rafał, na twoje pytanie... No właśnie, na moje pytanie. No, 100% moje... Top 5 byłoby inne. To byłaby gra w top 3. Pierwszego i drugiego miejsca by nie zmieniło. A jednak. Nie, nie. To w ogóle nie ma dwóch zdań. To są potężne gry. Dużo bardziej potężne narracyjnie i gameplayowo. Jak Clare Obscure czy Kingdom Come na pewno. Pod tym względem to w ogóle jest epos.

Ale na pewno trójka. Dla mnie Hades 2 to jest jedna z najlepszych gier zeszłego roku. Mam nadzieję, że zachęciłem chociaż do spróbowania, bo nie jest to gra Której należy przejść obojętnie. Należy spróbować i myślę, że istnieje duża szansa, że ta gra was porwie. Bo ja nie jestem jakimś wielkim fanem zręcznościowych rolgajków. Ja bardziej karcianki, spokojne, turowe rozgrywki, takie jak ten Los Eidolons, które ostatnio opowiadałem. Jak tam Death How? Przeszedł pan? Nie, porzuciłem niestety. Ta gra zbyt depresyjna dla mnie jest.

Poza tym, tutaj jest Hades do ogrania. Ja zagram kiedyś. Zresztą jest to śmieszne, bo my to dostaliśmy do recenzji, ale też Dead Howl polecam spróbować i też jest w Game Passie. O czym chyba wspominaliśmy wtedy. Hadesa kupiłem, Dead Hall dostaliśmy do recenzji. Tak, tak, tak, ja mówię o Dead Hall, odnośnie tego, o co zapytał Damian. Dobra, super, dzięki. Panowie, to czas na sekcję popkulturalną. Pozwolicie, że ja przebiegnę szybko po rzeczach, które mam, bo chciałbym o godzinie drugiej, w trzeciej godzinie wejść w The Room i tak się umówmy, że mamy max pół godziny na ten segment, albo szybciej, zależy o czym będziemy gadać.