Extra 066 Atari i Ontologia Gier ft. P.Grabarczyk
Gościem odcinka jest dr.hab. Paweł Grabarczyk, groznawca, filozof analityczny, autor książki At The End of the Rainbow: The Identity Crisis of the Atari 8-Bit Computer. Rozmawiamy o historii Atari i własnych wspomnieniach związanych z tym komputerem, o ontologii gier, o książce i wielu innych sprawach związanych z graniem i rozwojem komputerów i branży w latach 80 i 90. At the end of the rainbow: the identity crisis of the Atari 8-bit computer: https://mitpress.mit.edu/9780262054690/at-the-end-of-the-rainbow/Spis treści:00:00 Intro00:31 Powitanie i przedstawienie gościa09:05 Czym jest groznastwo?16:40 Historia komputeryzacji jako hobby21:34 Ulubione gry i sprzęt- wspomnienia41:21 Gry formatywne45:54 At the End of the rainbow - książka46:51 Geneza, historia Atari, ciekawostki01:00:05 Atari w Polsce, Lucjan Wencel01:10:16 Atari jako katalizator rynku w PolsceMuzyka: Intro/Outro: The Place i Belong - Cyberwalker Remix 2026 for Stary Gracz.Strona autora: https://cyberwalker.bandcamp.comOkładki i intro: Artur AlchemikLinki:Strona: https://www.starygracz.plYT https://youtube.com/@starygraczpodcastFB: https://www.fb.com/starygraczpodcastIG: https://instagram.com/starygraczpodcastE-mail: [email protected]: https://discord.gg/ew6r6Y7mYJKawa: https://buycoffee.to/starygraczpodcastPatronite: https://patronite.pl/starygraczpodcast
Cześć. Cześć, witam wszystkich. Strasznie miło Cię gościć w Starym Graczu. Miło być. Mamy ku temu nie lada okazję, żeby się spotkać, ponieważ wychodzi Twoja nowa książka. Jesteśmy w przededniu premiery, może tak? Pod tytułem At the End of the Rainbow. The Identity Crisis of Atari 8-bit Computer. Z pamięci powiedziałem. Zgadzam się. Więc dzisiaj pogadamy trochę, no na pewno o Atari, o historii Atari, o książce przede wszystkim, o czym ona jest. Ale wiesz co, na początek, bo mnie strasznie, robiąc research do tego odcinka, strasznie mnie zaintrygowała, można powiedzieć, twoja notka biograficzna. Jak zacząłem czytać, czym ty się zajmujesz z akademickiego punktu widzenia, to mam masę pytań. Wydaje mi się, że wielu słuchaczy by się chciało dowiedzieć więcej.
To filozofia języka to jest mniej więcej to, co jest w głosie Pana. To znaczy ewidentnie Lem przeczytał trochę filozofii języka i napisał tę książkę, bo filozofia języka zajmuje się odpowiedzią na takie pytanie, jak to jest możliwe, że jakieś fizyczne obrazki na karteczce albo seria dźwięków zaczyna pełnić rolę języka, czyli przestaje być po prostu dźwiękiem, tylko zaczyna odnosić się do rzeczywistości, zyskuje tę Tajemniczą możliwość, że możemy użyć słowa pod nieobecność przedmiotu. Na przykład rozmawiać o Atari nie mając go pod ręką. I ja i ty wiemy o czym mówimy i nasze umysły jakimś cudem potrafią odnieść się do tego przedmiotu, którego z nami nie ma w naszym polu percepcji.
Tak jest. Z naciskiem, można by powiedzieć, na 8-bitowe komputery Atari, czy może nawet interpretuję to? Nie, to ostatnio nadinterpretowujesz, bo tylko dlatego, że oczywiście powód, dla którego się tu spotkamy jest taki, że zajmowałem się tym głównie, ale żeby była jasność, interesuje mnie historia w bardzo szerokim spektrum. Per se. Tak, per se, tak. Więc bardzo lubię historię komputerów, bo w ogóle ja bardzo lubię taki nowy nurt w historii. On nie jest taki bardzo nowy, niemniej jakby patrząc na rozwój tej dziedziny, to jest względnie nowy. Mianowicie na tak zwane badanie historii życia codziennego. Bo taka tradycyjna historia, którą na przykład każdy z nas, chociaż ja w sumie nie wiem jak teraz wygląda historia w szkołach, ale w czasie jak ja byłem w szkołach,
I to mogło odegrać rolę, że w przypadku Muska, on pisał o człowieku, który żyje, o którym on wiedział, że będzie się z nim stykał później, Z którym bardzo wiele się kontaktował, to być może to był powód, bo trudniej się zdystansować wobec kogoś takiego, niż wobec kogoś, kto albo już nie żyje, albo wiadomo, że no niestety, mówiąc nieładnie, no ale taka jest prawda, że kiedy te ostatnie rozdziały on pisał Isaacson, to było wiadomo, że Steve Jobs umrze po prostu. No tak, coś ty wiesz z tej teorii co mówisz, patrząc od tej strony. Ale dobra, przejdźmy w takim razie do meritum, bo spotkaliśmy się pogadać o książce o Atari. Ale znowu, zanim przejdziemy do książki, ja mam taką klasyczną piątkę pięć pytań do ciebie, jako powiedzmy starego gracza, chociaż stary nie jesteś, ale zakładam, że w podobnym wieku jesteśmy.
Ja jestem starszy od ciebie. Tak? A który jesteś rocznik? 77. A, tak, moja żona, zobacz, okej. To już pięćdziesiąt niebawem. Niebawem, niebawem. Ja mam w maju dużą pięćdziesiątkę żony, tak. Okej, no to słuchaj, jak się zaczęła twoja przygoda z grami wideo? Czy to było właśnie Atari i jak to wyglądało? Nie. W moim przypadku początek tej zabawy to był ZX Spectrum szkolny. Nie mój własny, ale szkolny. Nauczycielka matematyki przyniosła komputer. Nie wiem skąd go wzięła, to nie był jej własny, ale też nie był chyba jakiś kupiony tak jakoś oficjalnie przez szkołę. Nie pamiętam do końca jak to było, ale było to tak trochę w atmosferze takiej może nie tajemnicy, ale właśnie tutaj zaraz wam coś niesamowitego pokażę.
Przepraszam, tak ci się wbiłem, a to druga połowa lat 80-tych, obstawiam mniej więcej wczesna. Tak, tak, tak, to jest druga połowa, to jest, mi się wydaje właśnie tak, próbuję sobie teraz przypomnieć, wydaje mi się, że, znaczy na pewno jest druga, ten Elevator Action to jest na pewno druga połowa lat 80-tych, ale to Spectrum to albo był 1984, albo 1985 rok. Coś takiego, czyli możemy powiedzieć, że w uproszczeniu, że druga połowa lat 80-tych. I potem w 89-tym właśnie dostałem pierwszy komputer od rodziców i to był właśnie Atari 800 XL. Więc byłem jednym z tych Polaków, z rzeszy Polaków, na których pierwszy komputer, zresztą wiem tak jak, też ponieważ słucham ciebie wiem, że tak jak i ty, dla których bardziej nie 800XL, ale Atari 8-bitowe były dla ciebie też pierwszym komputerem. W każdym razie to był ten początek. No i wtedy to już poszło, bo to było tak, że mieliśmy paru kolegów, miałem paru kolegów, którzy też mieli komputery.
Jeden miał Spectrum, inny miał Commodora i jakby taka rywalizacja pomiędzy nami, ale taka bardziej żartobliwa na zasadzie szturhańców i złośliwych docinek, ale tak naprawdę ostatecznie każdy chodził do każdego i oglądał te wszystkie biblioteki, porównywał, więc to było bardzo zabawne doświadczenie. A potem? Co było dalej? Amiga? A potem, widzisz, a potem miałem krótką przesiadkę na Commodore 64. Dlatego, że byłem już zmęczony tym, że na Atari nie ma nowych gier. Barbarian chociażby. Ja biegałem po giełdzie, szukałem. Chociażby, tak. Marzyłem o tych grach, miałem kolegę, który widział, miał coraz te nowe gry, więc postanowiłem, że okej, zmienię sobie na Commodore 64. Nie byłem zadowolony na początku, muszę ci powiedzieć.
O dziwo. Dlatego, że ja na Atari przez... Ale początkowo, potem się już jakby pogodziłem. Powiem ci, że przez to, że nie miałem tak dużo gier na Atari, Albo raczej, że już mi to ograłem, nie przychodziła taka gigantyczna liczba tego, to ja zacząłem na Atari być bardziej kreatywny. To znaczy na Atari wziąłem, zacząłem, nauczyłem się programowania, oczywiście w Basicu, ale robiłem już całkiem złożone rzeczy w tym Basicu. Nigdy się Assemblera nie nauczyłem, to było dla mnie za trudne, nauczyłem się go właściwie trochę teraz do książki, ale wcześniej nie. Więc w każdym razie, więc programowałem w Basicu, ale sprawia mi to niesamowitą radość. Niesamowitą radość. Lubiłem jakieś nowe gry, pokazywałem kolegom, to było takie coś, pamiętam, że to była wspaniała zabawa pisanie tych prostych gier w Basicu.
Zacząłem się też bawić muzyką, bo tam był taki tracker, nazywał się Chaos Music Composer, polski tracker na Atari. Więc zacząłem się bawić tą muzyką i strasznie mi się te rzeczy podobały, jakby zacząłem się... strasznie mi dużo radości to sprawiało. I kiedy się przysiadłem do tego Commodora, to tak, Basic był dla mnie tragiczny w porównaniu z Atarowskim. Nie można było łatwo obsługiwać trybów graficznych. Skokaj? Tak, przepraszam, coś mi do oka wpadło. Nie, nie szkodzi, po prostu się pytam, Paweł. Więc Basic tragiczny był w moim, znowu podkreślam, w moich oczach. Bardzo możliwe, że po prostu ja tego nie umiałem robić, ale wydawało mi się przynajmniej. Przepraszam, się wbiję, ale wiesz co, ja trochę miałem, tak jak ty, nauczyłem się trochę Basica, pisałem jakieś proste gry tekstowe, przygodowe, bo mnie to jarało, wiesz, takie paragrafówki, tam się mówiło go west, go north, nie, i tak dalej.
I to było całe moje osiągnięcie, jeśli chodzi o tworzenie prostych gier w BASIC-u, ale nie sięgnąłem po inne języki nigdy. Ale wiesz, to co mi się podobało na latarowskim BASIC-u i to też znowu teraz, jako ktoś, kto pisał książkę o Atari, to wiem, że tak było, Że Atarowski Basic dawał ludziom większe możliwości jeżeli chodzi o obsługę grafiki i dźwięku niż Komodorowski. Żeby wyciągnąć dźwięk i grafikę z Komodora trzeba było już bardziej raczej iść w stronę jakichś takich fragmentów, bloczków w assemblerze. Podczas kiedy ewentualnie pisać POKE DISP, POKEY, a POKEY to jest w zasadzie taki po prostu można powiedzieć kuchenny assembler. Więc Atari był bardziej przyjazny pod tym względem. Po drugie, nie miałem tego trackera.
Drogie. Po pierwsze drogie, a po drugie, chociaż nie tak drogie jak Atari, stacja dysków, ale pisze o tym w książce o Atari, że trzeba pamiętać, że z perspektywy dzisiejszej, Znowu można o tym zapomnieć, ale stacja dysków do tych 8-bitowych komputerów to było w zasadzie jak kupienie nowej platformy. To było w zasadzie jak kupienie nowego komputera. Dlaczego? Dlatego, że pamiętajcie, że podstawowa różnica między stacją dysków a taśmą polega na tym, że taśma Wymusza sekwencyjne wczytywanie plików. Ona leci i wczytuje pliki do pamięci. Podczas kiedy dysk, zupełnie jak pamięć, pozwala na wczytanie dowolnego miejsca. Można sobie skoczyć do dowolnego sektora.
To ma znaczenie dla tworzenia gier. Bo teraz jak się tworzy grę, to w przypadku, to gry taśmowe preferują określone gatunki gier. I na przykład zrobienie takiej gry jak Piraci, Na kasetę jest o wiele trudniejsze, da się to ostatecznie zrobić, ale jest o wiele trudniejsze, bo jeżeli chcecie zrobić grę, w której jest otwarty świat i nie wiadomo, gdzie ktoś pójdzie, to nie wiadomo, co doczytać następne. Więc kaseta w tym momencie jest już skazana na niepowodzenie, bo kaseta w zasadzie jest dobra tylko wtedy, kiedy wiadomo, co ma się doczytać następne. I dlatego na dyskietkach w przypadku Atari i Commodora pojawiły się gatunki całych gier, których nie było na taśmie.
Mam wszędzie i też nie mogę jej skończyć, wiesz, mam rozgrzebane po prostu. Dobrze, słuchaj, ale musimy wrócić chyba do tematu książki Atari, bo w sumie fajnie się rozmawia o wszystkim, ale warto pogadać o jednak książce. Pokażę tutaj, bo dzisiaj akurat przyszła. Dzisiaj przyszła, to jest jeden z egzemplarzy autorskich, który otrzymałem. Czyli na końcu ten, czy kryzys tożsamości 8-bitowego Atari, tak bym to przetłumaczył. Powiedz mi, czy będzie polska wersja w ogóle? Bardzo możliwe, że będzie. Rozmawiam na razie z ludźmi, którzy bardzo mnie do tego zachęcają. Ja sam bym bardzo chciał. Zobaczymy. Na razie ciężko mi jeszcze coś powiedzieć. Nie ma żadnych konkretów, ale już są pewne pomysły. O, może tak. Pytam się nie bez przyczyny, bo jednak dużo ludzi może się odbić od tego, że jest to tylko wersja anglojęzyczna.
Słuchaj, ja z ręką na sercu, jestem w połowie, nie skończyłem książki, musiałem się wywiązać z pewnych zobowiązań wydawniczych do poprzedniego odcinka Starego Czyta, ale za miesiąc oczywiście opowiem, żeby nie było, prawda? I teraz tak, moje pytanie brzmi, Jaka jest w ogóle geneza powstania tej książki? No wiemy, że Atari, wiemy już trochę jak pogadałeś o historii, ale skąd pomysł, żeby wrócić do historii, która moim zdaniem na swój sposób no jest znana, tak? Czy może się mylę i może jednak podeszłeś do tego, no właśnie pod kątem filozoficznego jakiegoś podejścia. Więc moim zdaniem, znaczy już tłumaczę. Mi się wydaje, że ona... I o czym jest, o tym pogadajmy. Tak, o czym jest. Więc sama ta książka głównym takim tematem jest Kryzys tożsamości Atari, czyli to, że Atari ośmiobitowe
Było sprzedawane przez firmę Atari w sposób, który często można powiedzieć przeczył temu, czym ta maszyna technicznie była. Bo chodzi o to, że dla tych, to może na przykład nie jest dla wszystkich znane, szczególnie w Polsce, bo w Stanach jest ta część historii znana. Atari W czasach, kiedy produkowało Atari ośmiobitowe, nasz mikrokomputer, to Atari w tym czasie była firmą, która stała na dwóch nogach, bardzo silnych. Jedną nogą były salony. Atari, przypomnijmy, była tą firmą, która sprawiła, że salony eksplodowały. To ona stworzyła Ponga, to ona potem stworzyła takie gry jak Asteroids, The Emissile Command i tak dalej.
Bardzo popularne gry swego czasu. Pong 72, tak, okej. Tak. I jeszcze ta grę, Tank, to też jest po prostu takie pojedynek dwóch przeciwników. I druga noga silna to była konsola Atari VCS, inaczej zwana Atari 2600, która w Polsce była znana jako klona Rambo. Tak jest. No i dużo, dużo później. Dlatego też nie była interesująca dla Polaków. Więc Atari ma te silne dwie nogi i co Jaki jest problem, który musi Atari rozwiązać? Mianowicie musi Wymyślić, jaki będzie następny produkt, jaka będzie następna konsola, bo oni czują, że to VCS jest, no ono było robione po kosztach, w tym sensie po kosztach, że... To był 77 chyba, tak?
Znowu zauważcie, to jest ciekawy moment, Bo to jest też pierwszy raz, kiedy jakakolwiek firma zadała sobie to pytanie, bo wcześniej nie było nikogo, kto robił next gena. Czyli nie było takiej firmy, która miała już konsolę na rynku i teraz musi wymyślić, co zrobić w następnym kroku. Więc jakby piszą te książki od nowa. Więc okej. Wymyślili sobie, musimy zrobić następcę tej konsoli, bo już ta poprzednia jest dwa lata na rynku, a to już pewnie niedługo się skończy. Musimy zrobić następcę. No i zaprojektowali następcę tej konsoli. Ta ekipa ludzi, która pracowała na Atari VCS, wymyśliła sobie, jak ma wyglądać następca, następna konsola. Ale w międzyczasie, jak oni to robili, to zaczęło się pojawiać dziwne zjawiska.
Weźmy sobie tę naszą next genową konsolę i wydajmy ją w dwóch wersjach. Jedna będzie z większą ilością pamięci i to będzie komputer, a druga z mniejszą ilością pamięci i to będzie nasza konsola. Super pomysł, robimy to. Ale nagle w ostatniej chwili zmienili zdanie kolejny raz i postanowili obie te edycje tej maszyny wydać jako komputery. I wydali to jako Atari 400 i Atari 800 w Stanach Zjednoczonych. I teraz nagle wydają coś, co od początku... Wszystkie ma bebechy konsoli. Ma bardzo wiele elementów konsoli. Jest dziwacznym produktem od samego początku, bo to jest komputer, który ma z niewiadomych powodów na obudowie przyciski Start, Select. Po co? No i taką gumową klawiaturę, taką membranę.
Tak, jeszcze ta gumowa klawiatura, ale chodzi teraz o sam pomysł, że tak, zobacz. No tak. Wydałem komputer, który ma cztery porty joysticka. Bo on miał wtedy cztery Poto Joysticka. Ma te przyciski, które nazywają Console Keys. Przyciski konsoli, czyli Start Select. Jak ten komputer zostawisz i go nie ruszasz, to on wchodzi w takie coś, co wygląda jak w attract mode, taki po prostu zmienia kolory. Jak w arcade'ach demo, tak. Jak w arcade'ach. Więc jakby, co to w ogóle jest? Co to za dziwna maszyna? I ludzie trochę tak zareagowali na to. Poza tym Atari było w tamtym czasie firmą, która była widziana tylko i wyłącznie jako firma groba. Więc jakby, więc oni trochę wydali te komputery, I nagle zorientowali się, że wszyscy będą traktować to jako konsolę z klawiaturą, więc trzeba coś zrobić.
Więc zaczęli te komputery promować, prawie że unikając mówienia o grach. Dodawali tylko na końcu najczęściej. I też można odpalić gry. Ale tak w ogóle to pamiętajcie, że to jest maszyna do edukacji, do programowania. I to był 1979, nie? Tak, 1979. Nagle, trzy lata później, Wpadałem na pomysł, hej, weźmy ten komputer, przeróbmy mu obudowę i sprzedajmy to jako jednak konsolę. No i wydałem to jako konsolę Atari 5200. I nagle nic z tego nicowego, to samo wnętrze już jest konsolą. Już można mówić, że to jest konsola, już jest w porządku. To jest konsola nagle. Konsola się nie sprzedaje, więc szybko ją anulowali.
W ogóle jej nie wydali nigdy poza Stanami Zjednoczonymi. Anulowali ją szybko i nagle wracają do narracji, że to jest komputer. Jest komputer, ale tym razem to jest taki komputer, który też jest bardzo rozrywkowy, fajne gry są i w ogóle taki komputer jak hybryda. No i... Nagle, znowu, parę lat później, wpadałem na to, że hej, przepakujmy go jeszcze raz w nową obudowę, zupełnie inną, nazwijmy to Ataric Sex, czyli... Boże, wyleciało mi teraz z głowy, o czym było to pierwsze X. Wyraźnie znajdę. Tak, pisałem o tym. Weźmę w każdym razie Atari XE. X-E-GES. GES jest Game System. A nie, że XE to jest, bo to było XE. XE to było, bo to było 65XE przerobione na konsolę.
To było Atari XE Game System. Wydają znowu nagle ten sam komputer w zupełnie innej obudowie jako nową konsolę Ale żeby było zabawniej, to do tej konsoli jako dodatek dodają klawiaturę opcjonalny i jako jeden z tytułów startowych Wyobraź sobie, na konsolę wydają Flight Simulator 2. To jest, to jest, to jest, więc to był tak, to jest tak dziwna historia. Przekombinowane. Tak przekombinowane, ale także nie tylko przekombinowane, ale jeszcze w ogóle takie, powiedział, oni nie mogli się zdecydować co z tym zrobić. A jednocześnie komputer pod względem technologii czymś tam był. Był tym czym był, więc to co mnie ciekawiło. Który to był rok? Przypomnij proszę ten właśnie XE Atari.
Kseks to był, już ci mówię, osiemdziesiąty siódmy. Wiesz, co mu się pytało? A, dobra, to już po Atari Shocku, okej, czyli po krachu rynku gier wideo, gdzie oni się musieli odnaleźć. Tak, tak, bo to już było za Tramiela. A, Tramiel, bo ja się skupiłem na Atari ST zawsze, jak Tramiel, to wiesz, Atari ST, walka za migą. No bo, a, Tramiel, Absolutnie. Kiedy przyszedł do firmy, to to było jego dziecko. On się skupiał na ST. No bo co jest zupełnie, zupełnie zrozumiałe. No bo przecież on po prostu zrobił nowy 16-bitowy komputer. Wiedział, znaczy on zrobił. Jego team zrobił. Na pół roku przed Amigą była premiera, nie? Nie wiem czy czerwiec, a listopad Amiga 1000. Tak, tak, tak. Przed Amigą. W każdym razie zrobił, no bo to miał być morderca McIntosha, tak?
Nazywali to wtedy Jackintosh. A to nie wiedziałem, dobre. Tak, tak, tak, absolutnie. No ST jest ewidentnie, zresztą w ogóle tam jest też taka historia, którą ja wspominam w książce. To nie doszedłem jeszcze zobaczyć. To mnie ciekawiło, ten aspekt, że w Stanach Zjednoczonych ewidentnie widać, że ludzie, to był jeszcze dodatkowy kryzys tożsamości, bo jak ludzie się przesiadali z tego 8-bitowca na 16-bitowiec, to nie wiedzieli za czym pójść. Czy za korporacją, czy za ludźmi. Bo, jak już wiele osób to wie, ale nie każdy, ale to jest warte jakby przypomnienia sobie, żeby uświadomić sobie, jakie to musiało być trudne dla niektórych użytkowników, ale też dla czasopism. Twórcy małego Atari odchodzą z firmy Atari i tworzą 16-bitowego następcę Atari.
Swój następny komputer, który nazywają Amiga. No i teraz oni zostają kupieni przez przeciwnika, czyli Commodore i Commodore wydaje de facto to, czym miało być 16-bitowy Atari, bo Amiga nie tylko chodzi o to, że to są ci sami ludzie, ale też Amiga jest pod względem technologicznym takim logicznym rozwinięciem chipów atarowskich. Więc i też jest też komputerem, który bardzo mocno ma podobny problem, to znaczy jest też konsolo-komputerem de facto. Tak, dla wielu to jest największa konsola lat 90-tych. No tak, tak. Tymczasem, team, który zrobił Commodora 64, razem z Tramielem idzie do Atari i robi Atari ST. Więc mamy taką dziwaczną sytuację, kiedy następcą Commodora 64 pod względem ludzi i projektu jest ST, a następcą małego Atari pod względem ludzi i projektu jest Amiga, ale korporacyjnie jest na odwrót.
Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Rafał przedstawia gościa, Pawła Grabarczyka, i rozmawia o jego notce biograficznej i zajęciach naukowych.
Paweł opisuje swoje badania w dziedzinie filozofii języka i umysłu, w tym teorię Lidukiewicza i jej kontrowersje.
Rafał i Paweł rozmawiają o pojęciach ludologów i narratologów, a także o historii badań nad grami w Polsce i na świecie.
Paweł wyjaśnia konцепcję ontologii gier i opowiada o swoich praktykach filozoficznych, w tym badaniach dotyczących lootboxów.
Paweł opowiada o swoich zainteresowaniach historycznych, szczególnie w zakresie Atari i innych 8-bitowych komputerów.
Paweł opisuje swoją pierwszą przygodę z grami, zaczynając od ZX Spectrum, po Atari 800 XL, aż do Commodora 64 i Amigę.
Rafał i Paweł poruszają temat programowania w BASIC-ach na Atari i Commodore, a także ich zróżnicowane możliwości.
Rozmowa o historii Atari, jej konsoli i mikrokomputerów, a także o problemach związanych z zmianami w branży gier komputerowych.
Rozmowa o rozmowie z Lucianem Wenzlem oraz jego role w sprzedaży Atari w Polsce. Autor podkreśla wpływ demosceny na rozwój polskiego gamedev'u na platformie Atari.
Porównanie rynków gier w Polsce i Ameryce, z podkreśleniem roli Atari w polskim gamedev'u i różnicy w rozwijaniu się gier.
Podsumowanie rozmowy i zaproszenie do kolejnych odcinków podcastu, w tym do rozmowy z Pawłem Grabarczykiem.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
At the end of the rainbow: the identity crisis of the Atari 8-bit computer: https://mitpress.mit.edu/9780262054690/at-the-end-of-the-rainbow/
Spis treści:
Intro
Powitanie i przedstawienie gościa
Czym jest groznastwo?
Historia komputeryzacji jako hobby
Ulubione gry i sprzęt- wspomnienia
Gry formatywne
At the End of the rainbow - książka
Geneza, historia Atari, ciekawostki
Atari w Polsce, Lucjan Wencel
Atari jako katalizator rynku w Polsce
Muzyka: Intro/Outro: The Place i Belong - Cyberwalker Remix 2026 for Stary Gracz.
Strona autora: https://cyberwalker.bandcamp.com
Okładki i intro: Artur Alchemik
Linki:
Strona: https://www.starygracz.pl
YT https://youtube.com/@starygraczpodcast
FB: https://www.fb.com/starygraczpodcast
IG: https://instagram.com/starygraczpodcast
E-mail: [email protected]
Discord: https://discord.gg/ew6r6Y7mYJ
Kawa: https://buycoffee.to/starygraczpodcast
Patronite: https://patronite.pl/starygraczpodcast