S08E13: "Żywot Mateusza" (1967) || Gościnnie: Sebastian Smoliński

Ma dotyczyć minimalizmu filmowego jako takiego, Ale jednak wyjdźmy od Żywotu Mateusza, bo wciąż mamy go pod powiekami. Swoją drogą tutaj wielki ukłon w stronę organizatorów za wspaniałe programowanie całości, bo kto był wczoraj na seansie filmu Zmruż Oczy, Andrzeja Jakimowskiego, ten pamięta, że film kończy się, jeden z ostatnich dialogów, jaki w tym filmie jest, dotyczy właśnie tego patrzenia na pusty dziedziniec i tego, czy można patrzeć gdzieś, gdzie nic nie ma, a tutaj film zaczyna się od tego dialogu właśnie, na co patrzysz, czy muszę na coś patrzeć, więc brawo, wspaniałe zestawienie. Zastawienie filmów. Postaramy się też w trakcie tej rozmowy przekazać parę informacji na temat tego, jak ten film powstał.

Myślę, że dlatego ta sztuka jest tak żywa też do dzisiaj. Absolutnie tak. Mnie jeszcze często, to już moje ostatnie zdanie, kojarzył się Mateusz z bohaterem Jarmusza, ale z Ghost Dogiem troszkę. Oni są trochę tak właśnie oddzieleni od świata. Myślę, że by się dogadali. Czy ktoś z Państwa chciałby ostatnie dwa słowa, kropkę nad i, żegnając się z tą postacią, ale może do niej będziemy wracać. Tutaj mamy głos w pierwszym rzędzie. Ja chciałam wrócić trochę do tego, co powiedziałeś Michał na początku, bo szczerze mówiąc dla mnie to był pierwszy seans i nie miałam świadomości tej korespondencji z filmem Jakimowskiego, Zmruż Oczy, a miałam okazję wczoraj obejrzeć ponownie Zmruż Oczy i dzisiaj po raz pierwszy Żywot Mateusza i jeszcze nie potrafię rozwinąć tej myśli, ale tak dużo mi tam korespondowało, także kto nie miał okazji wczoraj obejrzeć Zmruż Oczy, to naprawdę zachęcam, żeby sobie w najbliższym czasie obejrzeć.