Nowy Rok z dziećmi z Bullerbyn

Poza Agdą, która jest naszą służącą, i Oskarem, który jest u nas parobkiem, i Kalem, który jest parobkiem w Zagrodzie Północnej. Tak, lecz w Zagrodzie Południowej jest jeszcze jeden człowiek. Mały, malutki człowieczek. Jest nim mała siostrzyczka Ollego, która ma zaledwie parę miesięcy. Ponieważ jednak jest tak mała, że nie umie jeszcze ani mówić, ani chodzić, to nie jest chyba prawdziwym człowiekiem. Chociaż Olle uważa, że jego siostra jest bardziej godna uwagi od samego króla. Teraz przypomniałam już wszystkich, którzy mieszkają w Bullerbyn. Nie wymieniłam tylko Swipa, który jest psem Ollego, ani naszych kotów Malkolma, Mruczka i Puszka, ani też Albertyny, kury bossego,

ani też wszystkich naszych krów, koni, owiec, prosiaczków i królików. Lecz nie są to przecież ludzie, chociaż Lasse mówi, że Swip jest niemal tak mądry jak człowiek, a o wiele mądrzejszy od każdej dziewczynki. Czuwamy do północy w noc sylwestrową. Gdy rano w przeddzień Nowego Roku siedziałam w kuchni i jadłam kaszę, wpadły Britta i Anna. Wyglądały na bardzo przejęte. – Liso, czy będziesz z nami czuwała aż do północy, gdy zacznie się Nowy Rok? – spytała Britta. – O tak, bardzo bym chciała – odpowiedziałam. – Lecz najpierw muszę się spytać mamusi, czy mi pozwoli nie spać do dwunastej w nocy.