Ślady. Rok Świętego Franciszka z Asyżu

Na przykład takiej, że Sobór Watykański, w którym żyjemy, po Soborze Watykańskim, Kościół wciąż chce realizować te postanowienia soborowe, że Sobór Watykański II inspirował się właśnie postacią Świętego Franciszka, I tym, o czym wcześniej mówiłem, tą jego historią nawrócenia się z człowieka, który jest bogaty, który fajnie se żyje, bawi się, przez spotkanie z ubogim rozpoczyna nowe życie, jest posłany. Pierwszy raz wyczytałem, że Ojciec Święty Paweł VI, który kontynuował obrady Soboru Watykańskiego, na sam koniec właśnie odwołał się do Świętego Franciszka w swojej homilii i powiedział, że to jest droga Kościoła dzisiaj, że to jest droga Kościoła, nawrócenia, wszyscy szukamy.

Zastanawiamy się nad tymi drogami, co zrobić, żeby ożywić wiarę, żeby po prostu się odnowić i tu Ojciec Święty Paweł VI daje nam taką receptę. Byłem zdumiony, kiedy czytałem dalej w tej adhortacji, że Sobór również miał się inspirować, inspirował się tą przypowieścią, O miłosiernym Samarytaninie, przypowieścią, którą zrealizował później Święty Franciszek właśnie. Dla mnie było to coś bardzo ważnego, takiego ujmującego za serce, powiem wręcz prywatnie, dlatego, że kiedy zrodziła się myśl o założeniu wspólnoty Betlejem w Tychach, kiedy Pan Bóg też jakoś mnie dotknął przez nawrócenie, o którym może kiedyś opowiem, więc w moim sercu i w głowie stanęła właśnie ta przypowieść, 10 lat temu,

Te myśli to zaproszenie całego Kościoła, każdego z nas, żebyśmy taką wrażliwość na ubogich mieli i w ten sposób dzisiaj współcześnie Kościół odbudowywali. To pewnie jest zadanie Franciszkanów albo nas wszystkich przede wszystkim. Czytając adhortację, zrodziła się we mnie taka radość, mówię niemożliwe, że Ojciec Święty Paweł VI powołuje się na Świętego Franciszka i mówi, że właśnie wtedy, 800 lat temu, Kościół się odnowił, wrócił na właściwe drogi i jest przekonany, że droga nawrócenia Kościoła dzisiaj musi być taka sama. Także się bardzo ucieszyłem, że mamy tę wspólnotę Bethlehem.