Ślady. Rok Świętego Franciszka z Asyżu

10 stycznia bieżącego roku papież Leon XIV zainaugurował obchody Roku Świętego Franciszka z Asyżu z okazji 800 rocznicy jego śmierci. W dzisiejszej audycji ojcowie franciszkanie Emil Pacławski i Wawrzyniec Jaworski przypomną nam postać swojego świętego założyciela i opowiedzą w jaki sposób współcześnie realizują charyzmat, który im zostawił. Rozmowę poprowadzi ksiądz Marcin Wierzbicki, jednak przedtem garść wybranych wiadomości z życia Kościoła Powszechnego. Śladami wydarzeń. Błogosławieństwa stają się dla nas probierzem szczęścia, skłaniając nas do zadania sobie pytania, czy to szczęście uważamy za zdobycz, którą można nabyć, czy też za dar, którym można się dzielić, czy upatrujemy je w przedmiotach, które się zużywają, czy też w relacjach, które nam towarzyszą.

Temat wieczoru. Szczęść Boże, bardzo serdecznie witam słuchaczy i moich dzisiejszych gości. Witam w Śladach, które dzisiaj chcemy poświęcić tematyce związanej z ogłoszonym niedawno przez papieża Leona rokiem jubileuszowym Świętego Franciszka z Asyżu. To pierwsza okoliczność, a druga jest taka, że dzisiaj obchodzimy także Dzień Życia Konsekrowanego. Tym bardziej się cieszę, że są z nami dzisiaj w studiu ojcowie franciszkanie, ojciec Emil Pacławski, proboszcz parafii Świętego Franciszka i Świętej Klary w Tychach. Witam serdecznie, szczęść Boże. Cześć Boże, witam pięknie. I ojciec Wawrzyniec Jaworski, aktualnie opiekun wspólnoty Rodzina Betlejem, ale przez wiele lat także budowniczy słynnego już kościoła i klasztoru w Tychach.

Ojców Franciszkanów, ojca Emila i ojca Wawrzyńca. Spotykamy się raz ze względu na to, że dzisiaj przeżywamy Dzień Życia Konsekrowanego. Ale także dlatego, że 10 stycznia bieżącego roku papież Leon XIV rozpoczął, zainaugurował obchody roku jubileuszowego związanego z 800-leciem śmierci Świętego Franciszka, ale idźmy do czasów współczesnych i do miejsca, w którym się znajdujemy. Franciszkanie dzisiaj na Śląsku na pewno najbardziej kojarzeni z panewnikami, Ale myślę, że niewiele mniej z Tychami. Jak dzisiaj Franciszkanie realizują charyzmat swojego założyciela?

Rok jubileuszowy zwykle wiąże się z pewnymi przywilejami. Może ojciec Emil nam przypomni, z czym możemy się tutaj spotkać i jak wykorzystać rok jubileuszu Świętego Franciszka. Rok Świętego Franciszka nie jest dziełem przypadku, bo przecież rozpoczyna się 4 dni po zakończeniu. Roku jubileuszowego 6 stycznia papież Leon XIV uroczyście zakończył rok święty, zwyczajny rok święty i za chwilę, za cztery dni inauguruje Rok Świętego Franciszka, więc naprawdę jest to Szczególny czas łaski, więc warto o tym pamiętać i wykorzystać. Nie możemy absolutnie jako i franciszkanie, i rodziny franciszkańskie, i cały Kościół przespać, skoro tak wielu chociażby papieży odnosiło się do tej, jak powiedziałem, nietuzinkowej postaci, więc wykorzystajmy to jak się tylko da ten rok.

Kończąc, oczywiście chcę bardzo podziękować Ojcom za codzienną posługę, za to dobro, które dzieje się przez Was i dzięki Wam, za to, że przez swoją posługę czynicie pokój i za to, co jest pięknego w tej posłudze. Bardzo dziękuję. Życzymy wiele wytrwałości, wiele łaski od Pana Boga. Te życzenia składam tutaj na ręce ojca Emila, ojca Wawrzyńca, ale kieruję je do wszystkich osób życia konsekrowanego z racji ich święta i niech życzeniami będą też słowa papieża Leona, który ogłaszał rok jubileuszowy Świętego Franciszka. Niech przykład i duchowe dziedzictwo tego świętego, silnego w wierze, Niech to się wypełnia w działaniu i w życiu nas wszystkich, ale szczególnie ojców franciszkanów.

Bardzo dziękuję za poświęcony czas, za to, że mogliśmy wspólnie na nowo odświeżyć sobie postać Świętego Franciszka, przypomnieć te szczególne rysy jego życia i także powiedzieć o tym, jak franciszkanie dzisiaj realizują charyzmat swojego założyciela, swojego ojca. Bardzo dziękuję dzisiejszym gościom, ojcu Emilowi Pacłowskiemu, proboszczowi parafii Świętego Franciszka i Świętej Klary w Tychach oraz ojcu Wawrzyńcowi Jaworskiemu, opiekunowi wspólnoty Rodzina Betlejem w Tychach. Z Franciszkańskim pokój i dobro. Pokój i dobro. Zawsze i wszędzie. Dziękuję wszystkim słuchaczom. Szczęść Boże, ksiądz Marcin Wierzbicki.