#65 — JAK TO SIĘ ROBI W AMERYCE? || GOŚCINNIE: JACEK KNAUR [+18]

To są amerykańskie bractwa studenckie, ale w Stanach określa się to jako Greek Life, czyli... Tradycja jest grecka, tak? Zaraz do tego przejdziemy, ale ja mam dzisiaj, kurwa, ja mam taki kąsek dla was. O Boże, co ja mam wspaniałego. Ja uważam, że trzeba od tego zacząć odcinek. Jacek, mam nadzieję, że docenisz. Uwaga, to jest świeża rzecz sprzed 4 godzin. Andrzej Saramonowicz codziennie wrzuca wiersze. Wszyscy to wiemy, tak? Przerabialiśmy Andrzeja Saramonowicza. Wiem, że wrzuca wiersze. Ale słuchajcie, wrzucił swój wiersz. Ja ten wiersz przeczytam. Nie słyszałeś tego wiersza, nie? Magda też nie słyszała. Jacek też nie słyszał. Reagujcie jak wam się chce. Możecie przerywać, żebyśmy omówili na przykład daną część, bo to może interpretacyjnie być dość istotne.

Skręcam, by wróg stał się bratem. Skręcam, by pies mógł być kotem. Skręcam, by Jezus z Piłatem siedli pod gruszą, a potem, skręciwszy kosmos w helisę, chwycili Boga za ogon. Niech świat się skończy remisem. W remisie szczęścia się rodzą. Jak jakiś gibon na lianie, bujam się teraz, bujam. A szaniec wasz i różaniec latają mi koło chuja. W kraju milczenie owiec, hańba i alleluja. Więc skryty we własnej głowie jak gibon bujam się, bujam. Magia się budzi spod powiek, ekstaza i udręka. W zielone musi grać człowiek, w zieloność nużać się, skręcać. A potem jak kurwa gibon, pod niebem bujać się znów. Jak garb, co się pnie po wielbłądzie, od dupy kroczyć do snów.