nie_koniec: MIĘDZY TRADYCJĄ A NOWOCZESNOŚCIĄ | Magda Gazur

Aczkolwiek ci profesorowie to jest duża skarbnica wiedzy i to trzeba podkreślić, tak, więc tu pod względem takim technologicznym, znajomości, materiału i tak dalej, to tutaj ASP Wrocławskie, jeżeli chodzi o ceramikę, ma bardzo wysoki poziom. Tutaj rzeczywiście można ręczyć za ten produkt, który wychodzi w sensie produktu już finalnego od studentów, to wiem, że to będzie sprawdzona jakoś przy tej wiedzy, która tam jest. Ta praktyczność młodych młodzieży, ceramicznej młodzieży, nie zamyka trochę drogi do kreatywności, do eksperymentowania, czy to nie ma nic ze sobą wspólnego? Ja powiem szczerze, że mam trochę trudność na tym pierwszym roku z kreatywnością. Bardzo dużą. Na przykład okazało się, że po 10 latach mojej pracy, znaczy pracuję trochę więcej, ale powiedzmy na tym stanowisku, na którym jestem teraz na SP, to zadania są niezrozumiałe.

Myślę, że może, tak. A jak? Ja chyba średnio się czuję w takich socjologiczno-społecznych tematach, bliżej mi do takiego czystego projektowania, ale Na przykład mamy jedną z pracowni projektowych ceramiki użytkowej na SP, którą prowadzi Karina Marusińska wspólnie z profesorem Mirosławem Kocińskim. I Karina rzeczywiście wprowadza do projektowania pewnego rodzaju manifesty. Bardzo często w jej projektach ze studentami Pojawiają się takie elementy, w której ceramika jest pewnym medium do opowiedzenia czegoś. Ona sama to często stosuje, więc jest to taki interesujący też kontekst. Powiedzmy, że to jedna z linii, po której można iść i rzeczywiście ona często wykorzystuje glinę jako materiał do tego, żeby powiedzieć o różnych społecznych czy socjologicznych tematykach.