Miasta dla ludzi: Architektura codzienności | Agnieszka Labus, Grzegorz Piątek

Ale pytanie jest, w jaki sposób je projektować, bo to wcale nie musi być koniecznie jedna przestrzeń. To mogą być pewne punktowe, różne rozwiązania, małe. To mogą być rozwiązania wspierane też przez technologię, bo znamy grupy Whatsappowe, gdzie sami nawet sąsiedzi na deweloperkach je tworzą i kontaktują się w różnych kwestiach. Więc dla mnie jednak bardziej jakby szukam tutaj pewnej takiej wnikliwości w tym podejściu do projektowania. Właśnie tej różnorodności, która jest w nas. I dzisiaj potrzebujemy takich narzędzi, uważam, które pozwolą nam to lepiej identyfikować i ja chyba bardziej w tą stronę. Nie musicie się ze Słonska. Ja też myślę o tych grupach różnych i na przykład dzieci, moim zdaniem, są jakoś tak zagadkowo niedozaopiekowane w przestrzeni często i myślę, że to nie jest wtedy możliwe do spełnienia w każdej sytuacji, kiedy jest restauracja, gdzie jest po prostu toaleta jednoosobowa, to tego nie wykreujemy, ale w większych obiektach myślę, że powinno być standardem, że toalety są dostosowane dla dzieci, że są niżej zawieszone umywalki, niższe pisuary, mniejsze muszle.