W 5 minut straciłam wszystko.

Domyślam się, że po takiej sytuacji i takich doświadczeniach To pewnie się zmieniło. Absolutnie. Absolutnie i myślę sobie, że lęk przed tym, że moje ciało nie będzie funkcjonowało czy nie funkcjonuje tak jak ja sobie wyobrażam, że powinno. Jest we mnie do dzisiaj, a my nagrywamy rozmowę dosłownie niespełna dobę po tym, jak ja wylądowałam właśnie na sorze tydzień temu. Na całe szczęście i dzięki Bogu tylko z powodu zatrucia pokarmowego, ale przypomniało mi się siedem dni temu, jak przyjechała karetka po mnie i pan podał mi Wenflon i ja poczułam zapach Wenflonu, a wąchałam niestety różne preparaty medyczne przez kilka tygodni leżąc w szpitalu.

Więc myślę, że to jest o tym bardzo. Więc jak mnie pytasz o to, to ja widzę i koszty, i czuję je cały czas. I myślę, że może będą takie, które do końca życia będę czuła, ale jednocześnie mam wrażenie, że jakoś zbalansowałam ten, czy zbalansowałam, to też zależy od momentu, bo jedno z najgorszych zdań, jakie słyszę, to już, ja już mam to przerobione, cokolwiek to oznacza. Mogę być przerobiony na dziś, ale jutro pojawi się nowa okoliczność, jak moje pojechanie na SOR w zeszłym tygodniu, jak zapytała dwa tygodnie temu, czy ja się boję, że moje ciało zrobi coś dziwnego, to bym ci powiedziała, trochę tak, ale jakby nie mam podstaw, żeby myśleć, że coś się wydarzy, a potem zjadłam dziwną rzecz i się zatrułam i parę dni później siedząc i dając sobie robić wszystkie badania świata w szpitalu, przypomniało mi się, jak bardzo to jest dalej w moim ciele.