Rozgrywka #272 – Domena Zła

Ja pamiętam, że jak ta gra pojawiła się po raz pierwszy w gameplayach i jak ja jeszcze grałem w demo, to ona imponowała grafiką. Ona naprawdę robiła wrażenie. To było dwa lata temu. Dzisiaj jak patrzę na ten gameplay, to myślę sobie, no super gra. Mega efekty cząsteczkowe, szkło, nie szkło, jakieś odłamki, wybuchy, super. Ale ogólnie poziom oprawy graficznej? No taki, okej. Wiecie o co mi chodzi? Czy nie bardzo? Trochę, to jest coś mniej więcej jak, bo mówiłeś, że będziemy rozmawiać dzisiaj o tej grze, gdzie występują gwiazdy lat 90. i 80. kina akcji. Nie będziemy o nich mówić. Ja wiem, wiem. Więc nie wymieniam tytułu do tego. Nie no, możemy powiedzieć, choć oczywiście o Crime Boss Rockies City, ale nie dziś.

Jakby wczoraj to do mnie dotarło, nawet jeszcze zanim zadzwoniłeś to sobie o to myślałem, dlatego w ogóle jak do mnie zadzwoniłeś z pytaniem, czy mógłbym przyjść, to ja byłem w trakcie oglądania powtarzania sobie po raz, nie wiem, milionowy, Pierwszego filmu Andersona z Jowowicz, a wcześniej dosłownie obejrzałem ostatni, ostatnią ekranizację aktorską. Welcome to Raccoon City chyba zdaje się, że tak się nazywa. I więc to jakby dlatego, że Resident Evil jest niesamowite, bo ono ma wiele twarzy, także tak właściwie to nie ma jednego Resident Evil, a z drugiej strony wystarczy spojrzeć i już wiemy, że to jest Resident Evil. W jakiś sposób to jest coś takiego jak zespół, który zmienia swoje style, ale jednocześnie po tych dźwiękach wiemy, że to jest ten zespół, który lubimy.

Ale wracając, nawet patrząc na te dwa filmy, gdzie Resident Evil Welcome to Raccoon City, czyli ten tam sprzed dwóch lat zdaje się, Jest jakby wierny klimatem tych pierwszych gier i w ogóle stawia na tych bohaterów znane nazwiska z gier, podczas gdy film Andersona, który się dorobił później FFNASTu, sequeli, z których każdy jeden był coraz gorszy, teraz mniej miał wspólnego z tą marką, To jest z kolei zupełnie w innym tonie, a jednocześnie nadal rozgrywa to na podobnych nutach. Nie wiem, czy to muzycznie ma sens, ale generalnie...

I okej, chociaż te filmy były po prostu beznadziejne. Nie ma znaczenia, że seria odeszła od materiału źródłowego. Istotne jest to, że ona po prostu sama w sobie jest słaba. Natomiast ta ekranizacja ostatnia, Welcome to Raccoon City, to jest z kolei film, którego ja będę bronił. Wiem, że tobie się nie podobał. Nie, nie podobał mi się niestety. Natomiast ja go będę bronił za pewną odwagę w sumie. To znaczy uważam, ponieważ on też sporo zmienia. On przede wszystkim łączy fabułę jedynki i dwójki, zmienia, dodaje sporo od siebie, typu relacja Rozgrywka 272 Domena Zła.