Grube Rozmowy #37 – Atak Rowerów

No wiadomo, to były te czasy, jak na rynku się kupowało płyty, kasety, całą resztę. I panowie ze wschodu mieli wystawione kartridże do Pegasusa. Padał wtedy deszcz, w związku z czym wszystko było przykryte folią. Ale widać było te kartridże wystające czy też prześwitujące przez owę folię. One tak zawsze były świetnie wystawione, że przez to, że takie prostokątne to rzędy kolumny, że to się takie płachty robiły po prostu tych kartridży. Magia, magia. No i słuchaj, no i wiesz, jeden stał gdzieś tam na czujce, drugi na drugiej czujce, we dwóch podeszliśmy do tego stołu i w ogóle tak naprawdę to mój kumpel miał odwagę w ogóle sięgnąć ręką pod tą folię i wziął pierwszy lepszy kartridż, pierwszą lepszą grę, która była, wiesz, z brzegu, więc nawet nie wiedzieliśmy, co kradniemy.

No i on to szybko chwycił, schował do kieszeni i odeszliśmy stamtąd. Potem oczywiście z tego rynku uciekliśmy, no i okazało się, że... Wiadomo, aż wszystkie gwiazdki spadły. Poziom gwiazdek spadł. Tak, poziom gwiazdek spadł, policja odjechała, wiesz. Przełączyliśmy szybko z bejsbola na gołe dłonie, żeby... Przemalowaliście rowery. Przemalowaliśmy rowery, dokładnie. Ale ten, w każdym razie pamiętam, że stanęliśmy gdzieś tam na rogu i patrzymy, że ową grą jest jakiś Rambo 2, wiesz, na Pegasusa te gry mogły mieć naklejkę Rambo, nazywać się Commando, a gra była o Robocopie, albo w ogóle była kolejną iteracją Mario, dokładnie chciałem powiedzieć, Mario tylko, że czarno-biały. Także wiesz, jakąś taką gierkę żeśmy zwędzili.

I ja pamiętam, że jakiś czas później, jak jeszcze chodziłem do kościoła, poszedłem do spowiedzi. No i wyspowiadałem się temu księdzu z tego, że ukradłem kartridż z grą do Pegasusa. No i ksiądz powiedział mi, że w ramach pokuty powinienem pójść do tych panów, których okradłem i ten kartridż im oddać. I w tym momencie, nie wiem, tam jedenastoletni Grzesio na kolanach przed konfesjonałem uświadomił sobie, że ci ludzie w sutannach chyba nie do końca są przygotowani na to, żeby uczyć nas o tym, jak wygląda życie. No bo ja mówię do niego, proszę księdza, to są cwaniaki ze wschodu, którzy po prostu mnie obiją. Albo gorzej, jak ja przyjdę do nich i powiem, ej, okradłem was.

No i ten ksiądz tak się zastanowił chwilę i mówił, no faktycznie masz rację, w takim razie oddaj tę grę któremuś z kolegów w prezencie. Co zresztą uczyniłem, ale pamiętam do dzisiaj, że mnie to rozwaliło, że ja muszę temu księdzu tłumaczyć, że to nie jest najlepszy pomysł, żebym ja do nich poszedł, wiesz. Także no to był taki, wiesz, to był taki reality check. Mówię, oj, ten pan chyba nie do końca wie, o czym on mówi. Nigdy nie ukradł gry na Pegasusa prawdopodobnie. Na to wychodzi, że nigdy nie ukradł żadnej gry na Pegasusa. Ten ksiądz, bo nie wiemy jak inni księża. Ten konkretny. Taka dobra duszyczka to była z niego, że on trochę może po prostu Otoczony tą dobrocią i miłością był trochę naiwny i nie wiedział, że za rogiem może czyhać jakieś niebezpieczeństwo.

Ale to z tej okazji w takim razie możemy poprosić o ten. Już jak wszyscy się spróbamy, każdy jest na każdego sześćdziesioną własną i się na samych siebie spróbamy, to możemy prosić o jakieś anegdoty w takim razie w komentarzach, bo to się super właśnie słucha, jak ludzie po prostu nie mieli Tak naprawdę pojęcia co robią, a pamiętają takie rzeczy, wiesz, jak w ogóle podiumanie gry na Pegasusa albo dwóch złotych, także w przedszkolu. Także jak ktoś nas słucha i też ma jakąś taką dobrą historię, to... Tylko nie piszcie tam o golfach zajomanych po maturze, prawda? Powiedzmy, że do osiemna... albo nie, zaraz. Nie wiem, kiedy się zaczyna ten okres, kiedy już można być... Do trzynastego, no tak więc, sami to ocencie, ale...