Basia - Alicja Kulik

Pierwszy był wniosek, to było trzy tysiące. Absurd, żeśmy wtedy mieli chyba ze dwadzieścia, później jeszcze było cztery tysiące. Coraz to więcej. Mamy taką współpracę z Policją Pasłęcką, Straż Miejska też, też Straż Pożarna, jako gdzieś na drzewie, czy gdzieś. Nigdy my nie odmawiają, bo widzą, że to jest, że my sobie pomagamy. Bo do tej pory był problem, był gdzieś pies, czy potrącony. Lekarz dał leki i wypuszczał go. O, może to nasz pan. Napisamy smsa. Halo? Halo? Dzień dobry. Tak. A kto? Wie pan co? Panie Krzyśku, przyjadę po tego psa.

Panie Krzyśku, ja go sama weznę, co? Ja wiem, że lata, ale tam jest obok dziura. Ja go mogę dzisiaj wziąć, panie Krzyśku. Ale nie chciałam bez pana nic robić. Tam jest taka luka. Jakbym mogła, to bym go wyciągnęła, ale ja przez pana, bez pana nie chciałam nic robić. Przecież pan jest właścicielem, nie? Tak, ale o to się pan nie boi. Absolutnie po co do Elbloga, jak tu mamy weterynarzy. Może mi pan zaufać, ja to robię tak, żeby to się zamknęło bez dymu. Rozumie pan? ...że pies jest chudy. No ja to przez 2-3 tygodnie nie odkarmię, Pani Basiu. Nie odkarmię. Ten drugi był w lepszej kondycji i uważam, że teraz jest w porządku z tym psem.

Panie Krzyśku, a dlaczego one się tak rzucają na karmę? Najbardziej najedzony pies się rzuci. Nie, nie. No mniejsza oto, Pan ma swoje. Panie Krzyśku, no nie ma sensu już rozmawiać. Ja po prostu chcę zbadać psa. Ma Pan takie prawo, oczywiście, że ma Pan takie prawo. Ja nie robię Pani na złość. Dobra. Ja chcę tylko dobrze, no. I wtedy zobaczymy, ja do Pani zadzwonię jutro i gra, no. No jak Pan chce, no i tak. Za wszelką cenę chcę wyjść z tego z twarzą i ja wyjdę z twarzą, no. Biorę tu jakieś trzy, tu ile kotów mi napodrzuca. Panie Krzyżku, ja chcę Panu pomóc. Ja chcę Panu pomóc. No dobra, Panie Krzyżku. No ja rozumiem. Umawiamy się na jutro, ja będę dzwonił. Dobra, okej, dobra. To dziękuję ślicznie, miłego dnia życzę. No, no, do widzenia. Do widzenia.