Monika Malec "Życie twórcze"

Na pewno była to dzielna kobieta, no a potem przeszła też ten etap bycia babcią, no i babcia się bardzo, bardzo angażowała. No, ale mama była taka bardzo otwarta do ludzi. Kiedyś pojechała do sanatorium, do Nałęczowej. Tam poznała i zaprzyjaźniła się na długie lata z panią Grażyną Młoczu o 36 lat od niej. I była to przyjaźń niesamowita, ponieważ pisały do siebie listy. I to można by powiedzieć, że raz w tygodniu. Pani Grażyna wyszła za mąż i razem z mężem mieszkali we Wrocławiu i zapraszali też mamę tam do Wrocławia. Mama dużo pisała wierszy i też te wiersze wysyłała pani Grażynie.

I to jest taki dobry przykład, że ta różnica pokoleń dla pani Grażyny była też wielkim wsparciem, a i dla mamy była dużą radością. Poza tym moja mama zajmowała się osobami samotnymi, starszymi. Miała tu w dzielnicy kilka pań, odwiedzała je, ale też słuchała telefonów, czyli panie dzwoniły. Ja tylko pamiętam, że brałam krzesło i mówiłam, mamo usiądź. bo telefon był na korytarzu, więc podstawiałam, bo wiedziałam, że rozmowa będzie długa. No i była też taka pani, która miała 96 lat i do mojej mamy 70-paroletniej mówiła moje dziecko. Ale to, że mama się opiekowała tymi paniami, no to jeszcze jakoś można sobie wyobrazić.