Monika Malec "Życie twórcze"
Zofia Zaorska to gerontolog, założycielka i honorowy prezes Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA, wieloletni kierownik Lubelskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, twórczyni projektu Szkoła SuperBabci i SuperDziadka. Jej działania mające pomóc osobom starszym czynnie funkcjonować w społeczeństwie wynikają z jej historii rodzinnej. Pochodzi z ziemiańskiej rodziny z Glinnego Stoku. Jako mała dziewczynka miała okazję obserwować swoją mamę, niezwykle aktywnie społecznie osobę. Napisała książkę "Dodać życia do lat" - bo chce dzielić się swoją wiedzą o tym jak wypełnić czas, który dotychczas przeznaczony był na pracę zawodową i by nie wyalienować się z życia społecznego.W reportażu autorka wykorzystała archiwalną audycję z lat 80-tych Marii Brzezińskiej i Zofii Zaorskiej "Samotność bez osamotnienia".
No bo jakiś inny znajomy się do niego doszedł. No i wezwał tatę i powiedział, że nie, jednak zmienia zdanie. A tata mówi, ale my jesteśmy już przeprowadzeni. No to wysłał urzędnika, żeby sprawdził, czy to prawda. No ale jak zobaczył, że już to wszystko jest przeprowadzone, to machnął ręką i tak jesteśmy. Także taka historia z tym się wiąże. Natomiast zanim myśmy to przeprowadzili, mieszkaliśmy w Glinnym Stoku, koło Parczewa. Był to majątek mojego taty, mojego dziadka, mojego pradziadka. To była taka, jak to mówi się, zagrodowa szlachta, czyli dość uboga, no ale dająca możliwość życia sporej rodziny. To jest moja babcia, mieszkała tu razem z nami, Bronisława.
A także dlatego, że mają bardzo ograniczone kontakty z rodziną, ponieważ część rodziny nie żyje, a część mieszka gdzie indziej. Te kontakty są rzeczywiście trudne. Potem mama pracowała zaraz po ukończeniu szkoły w banku, co znaczy, że tym rodzicom się za bardzo nie powodziło w tej Warszawie. Ale tata przyjeżdżał tam do kuzynów do Warszawy, poznał moją mamę i ściągnął ją do Glinnego Stoku. Czyli Aleksandra Halina? Tak, ale mama całe życie używała Halina. Natomiast jak przychodziła na meryturę, to w dokumentach zobaczyli, że w metryce chrztu chyba, że była Aleksandra Halina. Wyszła za mąż, za właśnie Jana Zaorskiego, pojechała do Glinnego Stoku.
Absolutnie była taką aktywną ziemianką, taką, która... Bardzo dużo angażowała się w rozmaite działania. Musiała się nauczyć tego gospodarstwa, to znaczy ona się oczywiście nim nie zarządzała. Był tam taki krewny, który pełnił taką rolę, ale musiała wiedzieć, czy pieniędzy będzie, czy nie będzie. Co zrobić, żeby nakarmić całą rodzinę, a także wszystkich, którzy tam przybywali. Była aktywna wśród ziemiaństwa, aktywnie działała na rzecz wsi, tu kurs farbiarski w Glinnym Stoku, organizowała tu wycieczka ku gospodyń wiejskich. A to jest takie ciekawe bardzo zdjęcie, pielgrzymka kobiet na Jasną Górę. Kobiet ze wsi. Wszystkie są w białych chustkach.
I tu jest katolickie koło kobiet z Radzynia i z Parczewa. A moja mama stoi tu na początku. Trudno ją tu zobaczyć, ponieważ jest w żałobie po śmierci dziadka. Czyli jest akurat cała na czarno. 35 rok. No ale to niesamowite, prawda? Zebrać tyle kobiet. Ja myślę, że to były takie przebudzenia. Rosła ta świadomość, że mogą inaczej. Mama zakładała też, założyła ogród warzywny w Glinnym Stoku i uczyła też kobiety na wsi, że warzywa są do jedzenia. Oczywiście mogła to robić, ponieważ były opiekunki do dzieci i była moja babcia, która absolutnie wszystkim rządziła, więc... Mama mogła się tej aktywności społecznej także oddać i przez całe życie to ją bardzo interesowało, zaangażowało, nadawało taki sens codzienności.
Mimo, że w obecnym pokoleniu ludzie najczęściej wychowywali się w rodzinach dużych, to blisko połowa nie utrzymuje już kontaktów z rodziną dalszą i nie ma rodzeństwa. I to jest myślę, że bardzo istotny czynnik obiektywny, który powoduje, że Ta ilość kontaktów się zmniejsza. W 1939 roku uciekli Nierzyk z Warszawy na wschód. Na początku ludzie myśleli, że czas na wschód, a potem musieli wracać. No i zatrzymywali się często w Glinnym Stoku. Oczywiście byli karmieni, spali gdzie się dało. No i lata okupacji. Mama pracowała bardzo mocno w tym ogrodzie i w inspektach, ponieważ warzywa właściwie stanowiły o utrzymaniu.
Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Zofia Zaorska to gerontolog, założycielka i honorowy prezes Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA, wieloletni kierownik Lubelskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, twórczyni projektu Szkoła SuperBabci i SuperDziadka. Jej działania mające pomóc osobom starszym czynnie funkcjonować w społeczeństwie wynikają z jej historii rodzinnej. Pochodzi z ziemiańskiej rodziny z Glinnego Stoku. Jako mała dziewczynka miała okazję obserwować swoją mamę, niezwykle aktywnie społecznie osobę. Napisała książkę "Dodać życia do lat" - bo chce dzielić się swoją wiedzą o tym jak wypełnić czas, który dotychczas przeznaczony był na pracę zawodową i by nie wyalienować się z życia społecznego.
W reportażu autorka wykorzystała archiwalną audycję z lat 80-tych Marii Brzezińskiej i Zofii Zaorskiej "Samotność bez osamotnienia".