Katarzyna Michalak „Muzyka jest pamięcią”

Dorota też chciała odpocząć od spraw zawodowych. Wolała wtedy podczas tej podróży na przykład nie włączać radia, żadnego. I ja wtedy brałam na czas tej podróży płyty. Ona nie wiedziała jaka to będzie płyta, ale często trafiałam. I tamtego dnia właśnie pamiętam, wkrótce okazało się, że to była ostatnia nasza wycieczka. I tamtego dnia pamiętam, zabrałam płytę do torebki, wsiadłam do jej samochodu, włożyłam płytę do odtwarzacza. Była to ścieżka dźwiękowa z filmu Ida i tam była piosenka, którą śpiewała Sława Przybylska, Lato w Portofino. Wiedziałam o tym wcześniej, że Dorota to bardzo lubi i ja też bardzo to lubię. Jest długie lato w Portofino i dużo gości z wszystkich stron.

Bo no nie mogłem jej zostawić samej na noc. Z jednej strony ja tego potrzebowałem, żeby być przy niej, ale wiedziałem, że i ona potrzebuje takich prostych różnych rzeczy, czynności pielęgniarskich i pielęgniarki no niby są na miejscu, no ale jednak to trzeba zadzwonić, to trzeba coś. Trzeba było być przy niej cały czas. No i ja tam byłem. Zresztą byłem bardzo szczęśliwy, że mogłem być przy niej i się nią opiekować właśnie. Gdybym wcześniej sobie pomyślał o takiej mojej roli i o tym, w jakim stanie ona będzie, to jakoś nie potrafił sobie tego wyobrazić, że coś takiego mnie spotka, nas spotka. Ale nawet kiedy przychodziłam do niej do szpitala i była już słaba i chudła, ja to widziałam, że i oczy się zmieniały,