Katarzyna Michalak „Muzyka jest pamięcią”

Kiedy myślę Dorota. To ja słyszę wtedy jej odezwanie, bo to powtarzało się wielokrotnie. Piotruś, a to dawno nie widzieliśmy się, a to no patrz ten wczorajszy koncert, a to mówiłeś, że nowa płyta, no i jak, no i jak? Jak myślę Dorota? Co widzę najpierw? Jej oczy i uśmiech. Zawsze uśmiech i zawsze będzie dobrze. Na wiele obrazów, między innymi obraz lasu, obraz mego konia, do którego się Dorota przytulała, a poza tym wspólnie słuchana muzyka Rachmaninow, Górecki.

Ja tak spojrzałem, rzachnąłem się. I znowu, od tego momentu to było coś przedziwnego. Ilekroć Piotr przyjeżdżał do Lublina, przyjeżdżał bardzo często. Najpierw spotykaliśmy się na podwalu, bo u mnie spał wtedy Piotr, na mszy świętej. To był już stały, regularny plan naszych działań. Odprawialiśmy mszę świętą, modliliśmy się, później piliśmy kawę, szliśmy na obiad, no i później każdy do swoich zajęć i później znowu się spotykaliśmy. Ale za każdym razem każde nasze spotkanie Między Dorotą, Piotrem a mną zawsze zaczynało się msza u świętów i to oni chcieli. Dorota bardzo lubiła muzykę i piosenki Piotra Szczepanika i pamiętam jak kiedyś przed laty przygotowywała taki wywiad rzek z artystą.