RZ#45 Sen o kobiecie - Harkstede| Podcast kryminalny

No ale wyrok ten był postrzegany przez słuszny i sprawiedliwy, Bo i tak oceniano, że prawdopodobnie pan i tak resztę swojego życia spędzi w jakimś ośrodku, który zajmie się jego przymusowym leczeniem. Willem natomiast twierdził zupełnie inaczej i już za niedługo skłożył apelację. Na sądzie jego wyroku wypowiadał się neurolog Adriaans, który odgrywał na tamten czas poważną rolę w holenderskiej psychiatrii. Ten lekarz uznał, że 20 lat więzienia to zbyt długo jak dla Willema, bo to tylko opóźni jego leczenie. Specjalista uznaje, że 5-6 lat za kratkami to powinno być maksimum. Na resztę czasu powinno się przeznaczyć na leczenie duszy człowieka, co ma doprowadzić w efekcie do zmiany jego osobowości.

Do takiej sytuacji dochodzi, kiedy opiekun zakochuje się w swoim pacjencie, nawet jeśli nie mają oni możliwości do podstawowego, normalnego kontaktu ze sobą, a relacja taka trwa tak długo, jak długo pacjent potrzebuje opieki. Nie jest to jednak żaden termin medyczny. Coś jednak musiało zadziałać na Artie tak mocno, że nie przeszkadzało jej to i Schwillem w przeszłości mordowo. Bo ewidentnie wstydziła się o tym mówić z bliskimi, bo im jakoś nie zdradziła szczegółów dotyczących wyroku swojego wbranka. Twierdziła, że siedzi tam za jakąś kradzież. Także w roku 96 czerwca Willem opuszcza klinikę. Nikt nie ma zamiaru się z nim zajmować na wolności. Nikt też nie sprawdza, jak sobie Willem na niej radzi. Klinika nonchalansko zwala całą odpowiedzialność na Adri, która od tej pory ma dbać o to, żeby Willem trzymał się wytycznych, standardowego życia szarego zjadacza chleba.

Na razie dopóki kobieta go nie odrzuca, będzie prawdopodobnie wszystko ok, twierdzą psychiatrzy. Zapomnieli najprawdopodobniej, że Willem nigdy nie został poddany żadnej terapii, bo po prostu zawsze jej odmawiał. Na pewno nie udało się więc ani trochę zmienić jego osobowości, Co oznaczać mogło tylko jedno w przypadku mordercy, któremu brutalne sny dyktują, jak ma się obchodzić z ludźmi. Błędem jest też to, że żaden pracownik z działu resocjalizacji nie dostał za zadanie kontrolowania, ile ma działań na wolności. Adri i Willem, co nadal razem, przenoszą się do wioski Harkstede, gdzie zamieszkują razem z jednym z dzieci Adri. Pozostałe dzieci, najwidoczniej już prowadzące dorosłe życie, nie pochwalały wyboru matki i odcięły się i od niej, i od jej nowego partnera.

Po pół roku sielanki, Bilemowi zaczyna się jednak szarość dnia codziennego nudzić, kiedy Adri pracuje sobie w klinice dla zwierząt notabene. On przechadza się do baru, zaczyna się robić agresywny wobec żony i przestaje też dbać o swój wygląd osobisty. Adri go jednak dalej nie odrzuca, a można by stwierdzić, że jest nawet odwrotnie, chociaż tego przywiadczy chyba jednak nie mogli przewidzieć. Willem powraca do starego trybu życia. Dzięki Adri wyszedł na wolność, a na wolności jest przecież więcej kobiet niż tylko jego żona. I Willem bardzo szybko zaczyna owe panie odwiedzać. Niektóre z nich odwiedzają też jego, a parę z nich niedługo potem ginie w niewyjaśnionych okolicznościach.

7 lutego 1998 ginie 35-letnia Jolanda Meyer, koleżanka po fachu pani Shirley. W międzyczasie relacja Williama i Adri rozpada się całkowicie. Według Adri, mężczyzna stawiał jej zbyt wysokie wymagania łóżkowe, których ona nie miała, czy też nie chciała, czy też nie mogła już zamiaru spełniać. 17 lipca 2001 w pobliżu Harkstede odnaleziono nagie ciało 34-letniej pani Sasi Schenker. Jej motorower zostaje znaleziony w jednym z chronińskich lasów, A jej ubrania znajdują się na dnie rowu nawadniającego. Zostały włożone w plastikową torbę i obciążone kamieniami. Nie zdziwi chyba jednak nikogo fakt, że kanał nawadniający położony był niedaleko domu van Eycka.