WYPALONY PRZED DEBIUTEM | INSPECTAH DECK (WU-TANG SPECIAL)

Coś takiego. Rozumiem, wiesz, że takie wstawki, ale to są wstawki, to są kurwa po jednym, dwa wersje, że nawet przynajmniej się uśmiechniesz, nie? Nie mówię, że to jest jakiś super turbo kozak wers, ale przynajmniej wiesz, że słychać, że ta głowa mu zapracowała, nie? Albo w Femme Fatale jest taka zbitka, to mi się bardzo podobała, jak tam do Dymanka se przechodził. To była bardzo ładna zbitka, fajnie technicznie podana i te Soul Food, wiesz, i to ładnie połączone, ale to znowu, to są dwa wersy, wiesz, na czterominutowy kawałek na przykład, nie? Ja się uśmiecham nie z tych wersów, tylko jak na razie mamy 100% matching wypisanych wersów, także wielki pozdrow. Dobrze słuchałeś tej płyty. Tak, no fantastyczny beat zrobił w Elevation, chyba najfajniejszy kawałek na pierwszej płycie.

Znaczy no dla mnie to Elevation, rozpierdol numer, no. I ja daję takie, nie wiem, 5,5. No i dalej mamy płytę z 2003 roku, The Movement, gdzie już mamy zerwane kajdany wu-tangowe, bo nie ma bitów ryzy wcale, nie wiem czy się nie mylę, ale większość bitów robi Ayatollah i Phantom of the Beats i cóż to jest za duet producencki, co? Ale, żeby nie było, City High jest zajebiste, pierwszy kawałek, ale to też ze względu na niego, bo fajny jest ten sam Pelek, ten spitchowany wokal, tylko szkoda, że później na płycie są cztery dokładnie takie same bity, na tym samym patencie, z tym samym wokalem, ale no tutaj słychać luz, słychać energię, słychać właśnie ten głód na majku, w tym pierwszym kawałku, nie?