Kiedy emocje stają się bólem. Rozmowa z Kają Wieczorek-Sochą

Wie, że ma wsparcie, wie, że ma grupę odniesienia, wie, że z tego wsparcia może skorzystać, wie, że jeżeli skończą mu się pomysły, to będzie mógł się zwrócić do kogoś, kto będzie mógł mu coś podpowiedzieć. I tym jest właśnie zespół konsultacyjny. I każdy terapeuta DBT powinien w takim zespole pracować, jeżeli chce prowadzić całościowy program DBT, jeżeli chce robić wszystko, co tylko można na rzecz swoich pacjentów. No i tak, w moim zespole konsultacyjnym jest jeszcze oprócz mnie kilka osób. Czy mogę ich wymienić? Oczywiście. No dobrze, to ja bardzo serdecznie z tego miejsca pragnę pozdrowić Emilię Segulską, Gabrysię Zajdel, Bartka Taurogińskiego, Grześka Mączkę, Klaudię Słoninę, Martę Kwiatoń, Staszka Żołądka, Anetę Smolińską-Kot i Anię Wojciechowską.

Tak, sam tyle tych zadań zrobiłam, zrobiłam. Na przykład, na przykład. Ale wiesz, ja bardzo pozdrawiam wszystkich naszych uczestników i uczestniczki grup tych treningowych pro, tak zwanych, ponieważ sposób, w jaki oni podchodzą do wykonania zadań i to, co przynoszą też nam, jako często bardzo doświadczeni terapeuci, którzy przeżywają umiejętności rzeczywiście na sobie, jest niezwykle inspirujące. Myślę, że Gabrysia i Emilia by się ze mną zgodziły, gdybym powiedziała, Podpisałyby się pod takim zdaniem, że to jest takie doświadczenie dla nas jako terapeutek DBT i trenerek, które niezwykle nas napędza, bo my mamy poczucie, ok, my wiemy, że to pomaga pacjentom, ale to pomaga osobom, które wydawałoby się, że nie potrzebują tych umiejętności, a jednak potrzebują.