ZPG Robert Hernand: Są granice, których się nie przekracza

Tylko zastanawiano się, właściwie nie wiadomo po co, czy można było umorzyć to postępowanie na etapie postępowania organizacyjnego, posiedzenia organizacyjnego. Ale tu wpadnę w słowo, wyjaśnijmy, bo to jest też ciekawa kwestia, bo to przecież było tak, że do sądu poszła prokuratorka, wiceprezes Stowarzyszenia Prokuratorów Lex Superonia, pani Małgorzata Seregrad-Moch, czyli taka... Może nie pierwszoplanowa, ale jakaś ważna figura w warszawskiej prokuraturze. No nikt przytomny nie uwierzy, że ona poszła w tak ważnej sprawie, jednak o dużym ładunku takim politycznym, ale też karnym, bo mówimy o zorganizowanej grupie przestępczej, że ona to po prostu samowolnie podejmowała tam decyzje. Ona poszła na to posiedzenie i de facto poparła wnioski obrony, żeby tą sprawę albo umorzyć, albo cofnąć akt oskarżenia.

Ja nie wierzę osobiście, że pani Ceregrad-Moch osobiście jako tak zwany niezależny prokurator bez zgody swoich przełożonych podejmowała, wspierała te wnioski obrońców. Po prostu w to nie wierzę. A jak pan się do tego odnosi? Ja myślę, że ta sytuacja będzie w przyszłości wyjaśniona, bo to jest bardzo poważna sytuacja. Po pierwsze mamy do czynienia z taką sytuacją, w której, oj ja dobrze pamiętam, to w sprawie tej Jedna z osób poddała się karze, czyli sąd stwierdzi, że są podstawy do uznania winy. Bez tego uznania sąd by nie przyjął wniosku o dobrowolne poddanie się karze. Nie miałby takiej możliwości. A więc niekonsekwencja dosyć daleko idąca.