Radio MORS - Z Innej Strony - 7.11.2022

Tak, bo kiedy czytało się ten wstęp, kiedy czytało się ten opis książki, to właśnie te elementy najbardziej rozgrzewały wyobraźnię. A później przyszło rozczarowanie. A potem przyszło rozczarowanie. To fabuła i może jeszcze bohaterowie. Co sądzicie? A to może z następnej części, bo już ta część jest dość duża. Hej, bo potem będzie jeszcze dłużej. Jeszcze więcej. Bohaterowie, co o nich sądzicie? Jeśli chodzi o to, jak oni zostali napisani. Tak ogólnie, żeby też nie spoilerować. Szczerze? Są bezpłciowi. Tacy, że ja kilka dni po odłożeniu tej książki nie za bardzo jestem w stanie sobie przypomnieć, kto tam był najważniejszy, kto, co i jak. Młodziaszek był chyba taki. Eugène Olivier.

Jean Olivier, ten, którego rodzina od lat zajmowała się tą katedrą Notre Dame. I taki wyniosły był hrabia. I była ta dziewczynka z tymi stygmatami. Jean. Tak. Tak, tak, tak. To są dwie jedyne postacie. Nie, nie Jean. Jean to była ta z tego ruchu oporu, czy tam z tego podziemnego kościoła. Ale była ta dziewczynka, nie wiem, jak ona się nazywała. I to pokazuje, że właśnie oni byli bezpłciowi, tacy przewidywalni. Nie było tego elementu wow, o którym mówiłam. Tak, takie słynne zdanie, że dobrzy dobrują, źli złolują. Tak nie ma za bardzo jakiegoś większego profilu psychologicznego. Chyba poza domem przechrzty, czyli panem, który ostatecznie porzucił wiarę chrześcijańską, żeby przyjąć islam i żeby oczywiście zachować jakiś status w społeczeństwie, to jego wątpliwości, stosunek z rodziną, to chyba było najciekawsze w tej książce i taki najbardziej rozbudowany wątek, jeśli chodzi o bohaterów.

No bo się teraz normalnie podpaliłem, jak czytałem te fragmenty, kiedy sobie przypominałem tę książkę. Pani Czudinowa pisze, że prapradziad Antuan Filip i tak dalej, to chodziło o tym, że Eugène Olivier snuł opowieść o swoich przodkach. I tam pisał, że na czele sedek fantystów stał Monsignore Marcel de Lefebvre, który tam był jego krewnym. Sprawdziłeś to? Tak. Nie, tego akurat nie sprawdziłem. I najlepsze, że do tego jest przypis od autorki, że ten młody bohater nie jest do końca zorientowany w dawnych wydarzeniach, bo tak naprawdę to było inaczej. Ale jak? Ale jak? No właśnie, znaczy tu jest cały opis, tylko się zastanawiam, po co było pisać to w książce, a potem dawać opis, że nie, no w sumie to tak naprawdę nie było.