Radio MORS - Gość Radia MORS – 19 maja 2026

Ale mógł też strzelać ten helikopter, bo w tym czasie helikopter niebieskiego koloru też nad nami krążył od strony Gdyni. Także nie mogę powiedzieć czy on dostał kulo z wozu pancernego, czy dostał kulo z helikoptera. W każdym bądź razie odciągnąłem go jeszcze 10 metrów, ciągnąłem go za lewą rękę, krew ściekała mi na prawy but pamiętam dokładnie i po jakichś 10 metrach ktoś podleciał do mnie i złapał go z prawej strony i ciągnęliśmy go w stronę Czerwonych Kosynierów, jakieś 40 metrów. Po 40 metrach doleciało następnych dwóch facetów, złapali go za tylne nogi i tak żeśmy go nieśli, Prawie pod koniec pomostu.

Gdyby nie ta stacja, tam nastąpiłaby wielka masakra. I przez tę stację benzynową pobiegliśmy w stronę Wzgórza Nowotki. I gdyśmy tam lecieli, policja za nami biegła, to słyszałem strzały. Nie widziałem, czy ktoś w tym czasie padł, ale gdyśmy dostali się na tory kolejowe, wtedy żeśmy użyli kamieni, których było dość dużo i wtedy policja cofnęła się. Zaczęła większym łukiem nas okrążać. I wtedy ze stacji Zgórza Nowotki przemieściliśmy się w stronę hotelu Bałtyk przy ulicy, która wjedła na Witomino. I właściwie po zbliżeniu się do tego hotelu wszyscy się rozeszli w tym lesie.

Nie dał raczej tej idei i krzyknąłem, żeby nie wysiadać na peron, a lecieć przez płot na górę i na drugą stronę, być może by nie zginął. Czyli czuje pan taki żal wciąż? Czuje pan do siebie. Żeśmy wybrali ten kierunek przez płot, a nie wysiąść na peron i iść schodami do góry w stronę Czerwonych Kosynierów. No ale przesadziliśmy tych dwóch policjantów, którzy byli uzbrojeni w dwa kałasznikowe. Te dwa kałaszniki mieli na ramionach i baliśmy się, że mogą do nas strzelać. Ale z tego pociągu, jak przyjechał, to w zasadzie tylko nas dwóch wysiadło. Nie było więcej nikogo. Albo jeżeli ludzie byli, nie wysiadali.