Radio MORS - Fala Krytyki - 14.12.2022

Zdjęcia i montaż Jaka piosenka była? Każdy słyszał. Nie róbmy już tego nigdy więcej, proszę. To była SZA w utworze Kill Bill z nowego albumu SOS i właśnie o nim będziemy dzisiaj rozmawiać. Taka nowa forma wprowadzenia do tematu odcinka. Więc po raz trzeci już dzisiaj wspominamy. Karol, kochamy cię za tą podpowiedź.

Tak i tutaj też można znaleźć kilka informacji, że sam album miał być ogólnie wydany w ciąży 2022, ale bardziej w drugim kwartale. Miał być w laty, miał być Summer SZA. SZA Summer czy coś takiego. Więc daty premiery były oficjalne chyba trzy. Coś się pozmieniało. I w zasadzie niewiele to zmienia, bo dostaliśmy ten sam album, tylko później. Wyszedł 9 grudnia z tego lata i w ogóle w 2020 roku chyba tak poważnie się ten temat, może temat tego albumu się zakręcił, jeśli dobrze pamiętam, właśnie kiedy ona zaczęła wypuszczać te single, to był początek. No ale jakoś strasznie długo to trwało, no ale jest, ten album wyszedł i ludziom się podoba, opinii publicznej się podoba. Zobaczymy, czy nam się będzie podobać.

Na razie dosyć pozytywnie się wypowiadamy, ale jeszcze w sumie nie weszliśmy do samego albumu, więc... Ja jeszcze chciałem dodać tutaj, że SZA przy tych wywiadach, bo kilka przeprowadziła przed wydaniem samego albumu. Ale ty jesteś przygotowany. Wiem, no właśnie, to powiem ci, że tak wkręciłem się w ten album. I powiedziała o tym, że to jest Most Unisex Project. To jest najbardziej uniseksualny projekt, jaki robiła. W jakim kontekście w ogóle tego użyła? No właśnie to jest to, że nie do końca jestem w stanie określić, co miała przez to na myśli, ale mam wrażenie, że to chyba tak próbuje po prostu... Ona nie próbuje robić czegoś takiego jak na przykład, popularnie mówiąc, pop dla dziewczynek, jak na przykład robi to Harry Styles. Mi się wydaje, że to jest bardziej, wiesz, kobieca wersja radiowej muzyki niż męska.

Lirycznie to jest emocjonalny monolog. To jest bardzo silnie przepełniony emocjami i nie tylko tymi pozytywnymi, bo na przykład... Dużo jest właśnie tych negatywnych emocji, bo dużo jest o jakichś nieudanych związkach i takich personalnych problemach emocjonalnych. Kill Bill, który był przed chwilą właśnie, to tam jest jeden taki wers, że I should kill my ex. To jest referent. No właśnie, I should kill my ex, that's not a good idea, czy coś takiego. Nie pamiętam jak to dokładnie leci, ale to jak się wsłuchamy, to mimo że melodyka faktycznie jest bardzo przyjemna, jazzowa, to bardzo mrocznie podchodzi do tematu. I tak jakby powiedziałeś, to jest dużo o miłości, ale bardziej o wszystkich emocjach wokół tej miłości i najczęściej właśnie nieudanej, nietrafionej.

W sensie nie, że całego, tylko że trzy razy pierwszy raz go przesłuchiwałem, że tak na raty trochę jakby. A może też tak powinienem zrobić, to byłoby inaczej. Może tak, ale z drugiej strony może być wtedy kilka szczegółów zgubił po drodze. Zresztą, jak myślisz? Czy to jest najlepsza SZA jaką dostaliśmy na razie? Lepsza niż Control? Tak, tak, to już powiedziałem, że to jest progres od Control. Control to był taki album z potencjałem, ale taki wiesz... Nie wyszlifowany diamencik. Ale to też nie jest... Ale... Dziennikarstwo muzyczne. Ojej. Ale źle. Ale poziom. Poziom jest trzymany. S. Poziom mu. Co najwyżej.

Spotkanie z muzyką. Mateusz and Kuba. Ale to byłaby paskudna książka. To byłaby paskudna szkoła. To były te książki youtuberów, co kilka lat temu były na nie taki trend. I każdy wydawał jakiś syf. Ja pamiętam jak moja ulubiona książka, czyli poradnik jak złapać pokemony Marcin Lubiel. Uwielbiam ją. Czytałem z pięć razy. Serio? Nie. Nigdy jej na oczy nie widziałem. No dobra, zostawmy to, bo ten humor zaczyna być sztuczny, niczym sztuczna inteligencja. Za to bardziej realna jest artystka, którą za chwilę usłyszycie. Chociaż czy ona jest realna, to też bym tak nie powiedział. Czasami ciężko... Na pewno jest, ale czy... Kilka razy została oskarżona o to, że jest NPC-em albo cyborgiem.