0-1 Do Przerwy - Wojtek Michałowicz i start sezonu w NBA

Natomiast rzeczywiście widać efekty pracy. Natomiast dla mnie najważniejsze jest to, jak pozytywnie Łęgi wpływa na całą NBA. Oglądałem tutaj nie wszystkie jego spotkania, chociaż dysponuję lichpasem i oglądam dużo. Natomiast jak ta liga reaguje na Łęgiego, jak na różne sposoby próbują go stopować, ograniczać jego dokonania. Naprawdę to jest imponujące, jak przede wszystkim ci miści gracze próbują być w tej chwili takimi naprawdę stoperami. Tym bardziej, że Łębi gra przodem do kosza ciągle, gra na koźle, wjeżdża niczym zawodnik, który nie ma tam 7 stóp, 4 cale, czy nawet 5 cali, ale niczym taki troszkę Michael Jordan XXI wieku i to za chwilę, i to trzeciej dekady już tego XXI wieku.

Jeszcze zanim zadam kolejne pytanie Wojtkowi Michałowiczowi, to tak z dziennikarskiego obowiązku chciałbym powiedzieć, że Śląsk Wrocław wygrał z Dąbrową Górniczą 99 do 80. Bardzo dobry mecz w wykonaniu podopiecznych Einarsa Bagackisa. No ale wracamy do Wojtka Michałowicza, wracamy za ocean. No i Wojtku, twoi ukochani Chicago Bulls, 5-0 na dzień dobry. No i jakie są najlepsze punkty tej drużyny? Jacy są liderzy tego zespołu? Wielką stronę, że ja wczoraj też w Warszawie byłem na meczu PLK i dzisiaj w Toruniu i naprawdę widowiskowe spotkanie, grubo ponad 200 punktów zdobytych przez obie strony. Natomiast co do Chicago, Michael Jordan wrócił do NBA poniekąd w roli analityka, bardzo bym powiedział takiego zdystansowanego.

bo od razu poruszył parę takich, bym powiedział, tematów tabu i okazało się, że Michaelowi Jordanowi wolno powiedzieć więcej, na przykład na temat tego, czy wolno się oszczędzać, czy raczej trzeba grać na full. Natomiast co do tych nowych mustów, niespodziewanie bilans 5 do 0 i grają porywającą koszykówkę, taką można powiedzieć bez jednej gwiazdy, z dzieleniem się piłką, średnia ponad 30 asystów, Drużyna jest niesamowita, bo tam na przykład potrafi być na parkiecie, co jest absolutnym fenomenem współczesnego basketu, czterech koszykarzy o białym kolorze skóry, bo to jest australijczy Gidi, jest oczywiście Czarnogorzec Włóczewicz i jest Kevin Herter, który też się odnalazł. No i niezwykle uniwersalny Litwin Matas-Buzelis.

Zresztą ja miałem okazję Kevona Loney'a poznać troszkę bliżej, bo to niesamowicie fajny gość, to po pierwsze. Po drugie, człowiek z poczuciem humoru i ktoś taki, tego typu człowiek, z którym ja bardzo lubiłem robić wywiady. Czyli nie gwiazdy, nie liderzy, nie Stephen Carey, nie Clay Thompson, nie Michael Jordan i Scottie Pippen, tylko na przykład Steve Carey w dawnych czasach. Kevin Looney był moim zdaniem najciekawszą osobą do pogadania, zresztą miałem okazję chyba przy okazji finału w 2022 roku nawet taki dłuższy wywiad zrobić, a Kevin Looney w tej chwili ze względów finansowych w innym klubie może sobie wspominać mistrzowskie pierścienie. No i tym nostalgicznym akcentem kończymy dzisiejsze wydanie 0-1 do przerwy. Z nami przez ostatnią godzinę był Wojtek Michałowicz, legenda polskiego dziennikarstwa sportowego, wieloletni komentator NBA.