Uważność

Dobry wieczór, witam Państwa. Magdalena Sitek przed mikrofonem. Czas na kolejne spotkanie z terapeutą. Dzisiaj do godziny 22 porozmawiamy sobie o mindfulness. Mindfulness, czyli uważność. Co to takiego? Na czym będziemy się koncentrować? No na naszych myślach, na tym co się dzieje w naszej często skołatanej głowie. Jeżeli mają Państwo taki pościg myśli, które nie dają spokoju, I tym samym nie potraficie znaleźć sobie miejsca na ziemi, to postaramy się dzisiaj podpowiedzieć jak można to wszystko wyciszyć, jak można skoncentrować się tylko na rzeczach ważnych. Mindfulness to też taki proces, który na pewno może być po wdrożeniu pomocny przy różnego rodzaju terapiach, ale o tym opowiemy Państwu już za parę chwil za sprawą naszego gościa.

Proszę pozostać razem z nami. Mindfulness lub inaczej uważność to temat naszego dzisiejszego spotkania. No i nie będzie to spotkanie z takim typowym terapeutą, który prowadzi terapię, ale będzie to spotkanie z nauczycielem mindfulness, z nauczycielem, który opiekuje się zarówno dziećmi jak i dorosłymi, a tym nauczycielem jest Pani Anna Molenda. Dobry wieczór, witam Panią. Dobry wieczór, witam serdecznie. Jest Pani także wykładowcą w Polskim Instytucie Mindfulness oraz trenerką umiejętności miękkich, więc o tych właśnie wszystkich tematach związanych z całym procesem psychologicznym polegającym na wyciszaniu myśli, Dzisiaj będziemy rozmawiały i ja myślę, że musimy naszym słuchaczom wytłumaczyć na dobry wieczór, co to jest ten mindfulness?

Czy to jest rodzaj terapii? Czy to jest rodzaj medytacji? Skąd to się w ogóle wzięło? Tak, bardzo dziękuję przede wszystkim za ten początek, w którym powiedziała Pani o tym, że nie jest to taki terapeuta standardowy, bo to jest bardzo ważne, żeby zrozumieć, że mindfulness, czyli uważność, nie jest terapią samą w sobie. I to jest taki stan, który określamy jako taki stan świadomości chwili obecnej, czyli świadomości, że jestem tu i teraz, dlatego że tak jak pani wspomniała, Ta gonitwa myśli, którą mamy, ona nas idealnie z tego świata tu i teraz zabiera. Zabiera i przenosi nas najczęściej w przyszłość albo w przeszłość.

Bo albo martwimy się tym, że nie wiemy co będzie i wymyślamy przepiękne, sama jestem mistrzynią i specjalistką od tego, żeby zagubić się w scenariuszach, w cudownie barwnych scenariuszach, co może pójść nie tak. Albo martwimy się tym, że to jeszcze nie nastąpiło, że bardzo na to czekamy. Czyli odbiera nam to też tą radość bycia tu i teraz. Podcina skrzydła. O tych lekcjach, bo to nie jest terapia, to może być proces wspierający różnego rodzaju terapie. Jakie, o tym powiemy nieco później. Ale powiedzmy teraz, skąd w ogóle wzięło się to mindfulness? Bo jak Pani mówi o takiej uważności, o takim skupieniu uwagi na tym byciu tu i teraz, dziś, w tej chwili, to tak sobie myślę, że może to jest trochę jogi, trochę buddyzmu, że tutaj musi być jakaś zrobiona filozofia.

Skąd pochodzi ten nurt? I ten nurt pochodzi, ma swoje korzenie właśnie w tym, o czym Pani wspomniała, czyli między innymi w buddyzmie, bo oczywiście takiej umiejętności bycia tu i teraz nie wynaleźliśmy ani w XX, ani w XXI wieku. Znali ją już oczywiście Budyści od najwcześniejszych lat rozwijania się tego nurtu, tego kierunku, znali ją stoicy, a my po prostu korzystamy z tej mądrości i z tej wiedzy. I teraz tak, padło już hasło Polski Instytut Mindfulness. Bardzo się cieszę. My w Polskim Instytucie Mindfulness pracujemy według bardzo ściśle określonego programu. Ten program nazywa się MBSR, czyli Mindfulness Based Stress Reduction.

Właśnie dzięki temu, że przestają reagować na te bodźce, które zapraszają ich albo do tworzenia jakichś niepokojących dla nich scenariuszy w przyszłości albo odtwarzania przeszłości. I na tej bazie skonstruował program ośmiotygodniowy właśnie Mindfulness Based Stress Reduction, Redaction, który zaczął obserwować, zgromadził wokół siebie grono badaczy i zaczęli współpracując z mnichami buddyjskimi, żeby mieć grupę porównawczą osób, które mają dużo do czynienia z medytacją, zaczęli badać w jaki sposób uważność i bycie w tym stanie uważności Wpływa na mózg, a co za tym idzie na wszelkie nasze funkcje życiowe. To były lata 70. ubiegłego wieku?

I nawet ja, usadzając się tutaj na krześle, mogę powiedzieć, że zrobiłam to absolutnie automatycznie. I o tych czynnościach wykonywanych automatycznie powiemy Państwu już za parę chwil, bo to jest temat rzeka, takie mam wrażenie. Razem z nami pani Anna Molenda, wykładowczyni w Polskim Instytucie Mindfulness, nauczycielka mindfulness zarówno dzieci, jak i dorosłych, na co dzień także trenerka umiejętności miękkich. Powracamy do rozmowy. Dzisiaj naszym tematem jest mindfulness, czyli uważność. I właśnie o tym rozmawiamy z wykładowczynią w Polskim Instytucie Mindfulness, panią Anną Molendą, trenerką umiejętności miękkich. No to w takim razie teraz zgodnie z zapowiedzią i obietnicą sprzed paru chwil o tym automatyzmie wykonywania różnych czynności przez nas i o tym, jakie to ma znaczenie dla uważności.

Że to jest ten moment właśnie, że z jednej strony nazywamy to jakąś lekcją czy treningiem, ale one mogą eksperymentować. Ale nie będzie stopni. Ale nie będzie stopni. I nawet jak ja powiem usiądź wygodnie, zamknij oczy i nic nie mów, to też nie będzie to tak, że ja mówię i teraz nie ruszaj się. Tylko ja mówię zauważ co się rusza. Może palec się rusza, może stopa się rusza, bo dziecko się cały czas rusza. W treningu uważności zapraszam do tego, żeby to zauważało. Anna Molenda, trenerka umiejętności miękkich, wykładowczyni w Polskim Instytucie Mindfulness, jest razem z nami. Niebawem powrócimy do rozmowy. I jesteśmy ponownie. Przypominam Państwu, że naszym gościem w rozmowach z terapeutą jest dzisiaj Pani Anna Molenda, wykładowczyni w Polskim Instytucie Mindfulness, a także trenerka umiejętności miękkich.

Dorośli, którzy trafiają na treningi Mindfulness, to są osoby, Najczęściej pogubione w takiej codzienności, zestresowane, zapracowane, a może po jakichś traumach? Bardzo często zestresowane, zapracowane przede wszystkim. Takie, które chcą zatrzymać się, dać sobie troszeczkę wytchnienia. My nazywamy treningi uważności treningami redukcji stresu, więc najczęściej osoby zestresowane na to reagują. Ale wspomniała też Pani o traumach. Przed każdym treningiem uważności prowadzimy wywiad. Pytamy właśnie o aktualną sytuację, o to, co dzieje się z daną osobą, o powody, dla którego wybrała trening uważności. I ponieważ bardzo podkreślamy, że trening uważności nie zastępuje terapii, jeżeli mamy osobę z dużymi problemami, z problemami, które powinny być zaopiekowane przez terapeutę albo już są przez terapeutę, już ta osoba jest pod opieką terapeuty, to w takim wypadku kontaktujemy, prosimy o kontakt z terapeutą albo my kontaktujemy z jakimś rekomendowanym terapeutą i wtedy uważność towarzyszy terapii.

Albo mąż prosił, że tam przyszła. To może nie zadziałać. To wtedy przyglądamy się bardziej tej motywacji, bo musi być ten element ja chcę. Ale jeżeli rodzina się umawia, rodzice widzą, że dziecku służy uważność i chcą dołączyć, albo odwrotnie, dziecko obserwuje rodziców i chce dołączyć, jak najbardziej jest to propozycja dla całych systemów. Można sobie na to pozwolić. Mindfulness, czyli uważność, to temat naszego dzisiejszego spotkania z terapeutą. Termin nowy także w naszych rozmowach. Bardzo dziękuję Pani Anno za to spotkanie. Dziękuję bardzo. Anna Molenda, wykładowczyni Polskiego Instytutu Mindfulness, a także trenerka umiejętności miękkich. Dziś w rozmowach z terapeutą mówiliśmy o mindfulness, czyli o uważności.