Jo sie wsi nie wstydzę
Kiedyś stykaliśmy się z nią na każdym kroku. Dla jednych była pasją, innych irytowała, dla innych była rodzinnym domem. Dziś stykamy się z nią coraz rzadziej. Mowa o gwarze świętokrzyskiej. Czy przetrwa? Czy przekażemy ją kolejnym pokoleniom?Od kilku lat próbują ją ocalić od zapomnienia organizatorzy dyktanda gwarowego w Wilkowie. Gromadzą pasjonatów, dla których gwara oznacza pasję i pociąga za sobą kolejne aktywności, stając się stylem życia.
W nim nie mamusia pocierza uceła. Koło moi wioski som spaniałe lassy, bo jedoł pon Jezus lo wygody nasy. Niedaleko wioski góry nałokoło. Daleko nie widać i tak mi wesoło. Bo z nasym Wilkowem to sie koz den licy. I jogo ty scynie, Kaśka spod łysicy. Miała taki pseudonim artystyczny, bym tu powiedział. Takie fajne zdjęcie, to jest właśnie z tej działki ten widok na Łysicę. Tylko zobaczę. Tak, to jest właśnie ona. Prababcia urodziła się 25 grudnia 1879 r., XIX wiek. Zmarła w 67 roku, kilka miesięcy zanim ja się urodziłem. Nie miałem szczęścia poznać Katarzyny Zaborowskiej.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.