s02e16 - Ten z Remigiuszem Ryzińskim
Dzisiaj będzie na poważnie, jak to w kryminale. Mechanizm akcji „Hiacynt" z lat 80. XX wieku, to idealne foucaultowskie panoptikum. Akcja inwigilacji i homofobicznego z gruntu „spisu powszechnego” homoseksualnych mężczyzn była skrzętnie zaplanowana i przygotowana na wielką, ogólnopolską skale, a jej skutki, no cóż, wszyscy wiemy gdzie i w jakiej Polsce żyjemy. Za akcję „Hiacynt", nikt nie poniósł do tej pory odpowiedzialności, nikt też za nią nie przeprosił, nikt się nią też tak na prawdę nie zainteresował. Mało tego - akta z akcji, choć tajne i rozsiane po archiwach komend wojewódzkich Policji, wciąż mogą być wykorzystywane, mimo, a może dzięki ich statusowi TAJNE. Na ich odtajnienie musimy jeszcze chwile poczekać, i mówiąc chwile, mam tu na myśli 24 lata minimum. „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów” od Wydawnictwa Czarne, autorstwa Remigiusza Ryzinskiego, mojego dzisiejszego gościa, to pozycja obowiązkowa dla wszystkich, nie tylko homoseksualnych mężczyzn. To świadectwo naszej queerstorii, świadectwo istnienia świata, którego już nie ma lub odchodzi w ciszy, ale również opowieść o PRL-u i systemie opresji, w którym wrogiem mianuje się Innego, który akurat pasuje władzy aby odwrócić wzrok społeczeństwa w inną stronę. Bo ten Inny jest „Łatwy do identyfikacji, z nazwy oczywisty, groźny w wyobrażeniu, znienawidzony przez dominująca większość i słaby”. Brzmi znajomo? Choć to przerażające - powinno. Drogie osoby, przygotujcie się na wiele pytań, które pozostaną bez odpowiedzi, a tymczasem, nie pozostaje mi nic innego jak życzyć Wam miłego odsłuchu. Więcej info o książce „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów", a także samą książkę, znajdziesz TUTAJ.
Absolutnie, właśnie przeciwnie. Dla mnie ten temat... Z całym szacunkiem, ale dla mnie ten temat jest zamknięty. Ta książka już jest w okładce, ona już tak naprawdę nie jest moja. Ona jest was wszystkich, jeśli będziecie chcieli do niej sięgnąć, ale na pewno nie jest moja. No więc zachęcam do pracy, jeśli kogoś, jakaś postać, czy jakiś motyw zainspiruje. Tam jest na przykład akcja Wrzos opisana, to też trzeba byłoby opisać. No stąd właśnie było 650 tysięcy znaków. Nie byłem w stanie po prostu, wiesz... No ta akcja wrzos też była niesamowita. Bo to jest akcja z kolei spisywania osób zajmujących się pracą seksualną. Tak, ale specyfika, bo to nie była jedyna oczywiście w tym czasie, to była ciągła akcja milicji, ale specyfika tej akcji jest taka, że dopisano tam właśnie mężczyzn.
Co mi się w ogóle tak jakoś pokojarzyło, że Hiacynt, Wrzos, wiesz... No bardzo takie... Takie właśnie... Jakby jakaś osoba gejowska to wymyślała. Albo jakaś tak, bo wiesz tam, jeden z moich rozmówców mówił, ale czy chyba sobie zdaję to właśnie jakby z wnętrza, tak? Z wnętrza tego świata, po tej drugiej stronie milicyjnego świata. Mówię, ale ty chyba sobie zdajesz sprawę z tego, że przecież my też chodziliśmy do opery. To jest fascynujące i oni po prostu, wiesz, to naprawdę zawsze proces pisania jest odkrywczy. Ja nie mam żadnej tezy nigdy na początku. Z tą książką było gorzej w tym sensie, że ja naprawdę się bałem tego tematu, bo wiedziałem, że informacji będzie dużo i dwa, że ja jednak z tych lat 80. coś tam pamiętam, więc to było dla mnie bliskie. Jak odbiór książki? Bo mam tyle jeszcze pytań, a tutaj czas tam ucieka nieupłatanie.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Dzisiaj będzie na poważnie, jak to w kryminale. Mechanizm akcji „Hiacynt" z lat 80. XX wieku, to idealne foucaultowskie panoptikum. Akcja inwigilacji i homofobicznego z gruntu „spisu powszechnego” homoseksualnych mężczyzn była skrzętnie zaplanowana i przygotowana na wielką, ogólnopolską skale, a jej skutki, no cóż, wszyscy wiemy gdzie i w jakiej Polsce żyjemy. Za akcję „Hiacynt", nikt nie poniósł do tej pory odpowiedzialności, nikt też za nią nie przeprosił, nikt się nią też tak na prawdę nie zainteresował. Mało tego - akta z akcji, choć tajne i rozsiane po archiwach komend wojewódzkich Policji, wciąż mogą być wykorzystywane, mimo, a może dzięki ich statusowi TAJNE. Na ich odtajnienie musimy jeszcze chwile poczekać, i mówiąc chwile, mam tu na myśli 24 lata minimum. „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów” od Wydawnictwa Czarne, autorstwa Remigiusza Ryzinskiego, mojego dzisiejszego gościa, to pozycja obowiązkowa dla wszystkich, nie tylko homoseksualnych mężczyzn. To świadectwo naszej queerstorii, świadectwo istnienia świata, którego już nie ma lub odchodzi w ciszy, ale również opowieść o PRL-u i systemie opresji, w którym wrogiem mianuje się Innego, który akurat pasuje władzy aby odwrócić wzrok społeczeństwa w inną stronę. Bo ten Inny jest „Łatwy do identyfikacji, z nazwy oczywisty, groźny w wyobrażeniu, znienawidzony przez dominująca większość i słaby”. Brzmi znajomo? Choć to przerażające - powinno. Drogie osoby, przygotujcie się na wiele pytań, które pozostaną bez odpowiedzi, a tymczasem, nie pozostaje mi nic innego jak życzyć Wam miłego odsłuchu.
Więcej info o książce „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów", a także samą książkę, znajdziesz TUTAJ.