s02e16 - Ten z Remigiuszem Ryzińskim
Dzisiaj będzie na poważnie, jak to w kryminale. Mechanizm akcji „Hiacynt" z lat 80. XX wieku, to idealne foucaultowskie panoptikum. Akcja inwigilacji i homofobicznego z gruntu „spisu powszechnego” homoseksualnych mężczyzn była skrzętnie zaplanowana i przygotowana na wielką, ogólnopolską skale, a jej skutki, no cóż, wszyscy wiemy gdzie i w jakiej Polsce żyjemy. Za akcję „Hiacynt", nikt nie poniósł do tej pory odpowiedzialności, nikt też za nią nie przeprosił, nikt się nią też tak na prawdę nie zainteresował. Mało tego - akta z akcji, choć tajne i rozsiane po archiwach komend wojewódzkich Policji, wciąż mogą być wykorzystywane, mimo, a może dzięki ich statusowi TAJNE. Na ich odtajnienie musimy jeszcze chwile poczekać, i mówiąc chwile, mam tu na myśli 24 lata minimum. „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów” od Wydawnictwa Czarne, autorstwa Remigiusza Ryzinskiego, mojego dzisiejszego gościa, to pozycja obowiązkowa dla wszystkich, nie tylko homoseksualnych mężczyzn. To świadectwo naszej queerstorii, świadectwo istnienia świata, którego już nie ma lub odchodzi w ciszy, ale również opowieść o PRL-u i systemie opresji, w którym wrogiem mianuje się Innego, który akurat pasuje władzy aby odwrócić wzrok społeczeństwa w inną stronę. Bo ten Inny jest „Łatwy do identyfikacji, z nazwy oczywisty, groźny w wyobrażeniu, znienawidzony przez dominująca większość i słaby”. Brzmi znajomo? Choć to przerażające - powinno. Drogie osoby, przygotujcie się na wiele pytań, które pozostaną bez odpowiedzi, a tymczasem, nie pozostaje mi nic innego jak życzyć Wam miłego odsłuchu. Więcej info o książce „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów", a także samą książkę, znajdziesz TUTAJ.
Na ich odtajnienie musimy jeszcze chwilę poczekać. I mówiąc chwilę, mam tutaj na myśli, no, bagatela 24 lata. Hiacynt, PRL wobec homoseksualistów od wydawnictwa Czarne autorstwa Remigiusza Ryzińskiego, mojego dzisiejszego gościa, to pozycja obowiązkowa dla wszystkich, nie tylko homoseksualnych mężczyzn. To świadectwo naszej queer story, świadectwo istnienia świata, którego już nie ma lub tego, który odchodzi w ciszy, ale również opowieść o PRL-u i systemie opresji, w którym wrogiem mianuje się innego, który akurat pasuje władzy, aby odwrócić wzrok społeczeństwa w inną stronę. Bo ten inny jest, i tutaj cytuję, łatwy do identyfikacji, z nazwy oczywisty, groźny w wyobrażeniu, znienawidzony przez dominującą większość i słaby. Brzmi znajomo? Choć to przerażające, powinno. Drogie osoby, przygotujcie się na wiele pytań, które pozostaną bez odpowiedzi.
Władza, która za wszelką cenę chce utrzymać kontrolę nad społeczeństwem i dalej ciągnąć swoje zwierzchnictwo, nie waha się użyć wszystkich metod i skierować wszelkie znane sobie metody i techniki kontroli opresji w społeczeństwo po to tylko, żeby ten moment przemiany, tego schyłku, jakiegoś końca, żeby odsunąć jak najdalej, no bo profity trzeba ciągnąć do końca. No i to jakby bardzo odwołuje do współczesności, co nie? Jakby ja czytając tą książkę miałem wrażenie, że naprawdę jakby co to się w ogóle dzieje? Przecież to jest jakby déjà vu z PRL-u. Ktoś zresztą, kto się chyba nawet tak mówił u Ciebie w książce, nie pamiętam, co by tutaj wypisałem. Tak, jest, jest.
I tak jest, bo mówimy o maraźmie i szarżyźnie PRL-u, ale trzeba pamiętać, że w tym wszystkim to jest to, co ja też przywołałem na początku tej rozmowy, że ten absurd również był kolorowy, również był śmieszny. No i że po prostu trzeba było w tej przaśnej rzeczywistości, w tym zgrzybiałym czymś, znaleźć coś, co pozwoli przetrwać do następnego dnia. I to mogły być przeróżne rzeczy. No na przykład tak jak jeden z tych wytwórców w tych teatrach mówi, że homoseksualni mężczyźni noszą w piątki czerwone skarpetki i on się dziwi temu. Jak to tak? Znaczy tak, po pierwsze jest to oczywiście absurdalne zwracać uwagę na to, czy jacyś mężczyźni w jakiś dzień tygodnia, jaki kolor skarpetek w ogóle noszą, na poziomie władzy.
Dziękuję. Dzięki serdeczne. Gadałem ja, Mateusz Bzówka. Moim gościem był Remigiusz Ryziński, autor książki Hyacent. PRL wobec homoseksualistów od wydawnictwa Czarne. A to była QueerAntena. Do usłyszenia już niebawem.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Dzisiaj będzie na poważnie, jak to w kryminale. Mechanizm akcji „Hiacynt" z lat 80. XX wieku, to idealne foucaultowskie panoptikum. Akcja inwigilacji i homofobicznego z gruntu „spisu powszechnego” homoseksualnych mężczyzn była skrzętnie zaplanowana i przygotowana na wielką, ogólnopolską skale, a jej skutki, no cóż, wszyscy wiemy gdzie i w jakiej Polsce żyjemy. Za akcję „Hiacynt", nikt nie poniósł do tej pory odpowiedzialności, nikt też za nią nie przeprosił, nikt się nią też tak na prawdę nie zainteresował. Mało tego - akta z akcji, choć tajne i rozsiane po archiwach komend wojewódzkich Policji, wciąż mogą być wykorzystywane, mimo, a może dzięki ich statusowi TAJNE. Na ich odtajnienie musimy jeszcze chwile poczekać, i mówiąc chwile, mam tu na myśli 24 lata minimum. „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów” od Wydawnictwa Czarne, autorstwa Remigiusza Ryzinskiego, mojego dzisiejszego gościa, to pozycja obowiązkowa dla wszystkich, nie tylko homoseksualnych mężczyzn. To świadectwo naszej queerstorii, świadectwo istnienia świata, którego już nie ma lub odchodzi w ciszy, ale również opowieść o PRL-u i systemie opresji, w którym wrogiem mianuje się Innego, który akurat pasuje władzy aby odwrócić wzrok społeczeństwa w inną stronę. Bo ten Inny jest „Łatwy do identyfikacji, z nazwy oczywisty, groźny w wyobrażeniu, znienawidzony przez dominująca większość i słaby”. Brzmi znajomo? Choć to przerażające - powinno. Drogie osoby, przygotujcie się na wiele pytań, które pozostaną bez odpowiedzi, a tymczasem, nie pozostaje mi nic innego jak życzyć Wam miłego odsłuchu.
Więcej info o książce „Hiacynt. PRL wobec homoseksualistów", a także samą książkę, znajdziesz TUTAJ.