Być jak Chodakowska? „Tylko 2 proc. kobiet ma figurę modelki”

Psyche. Podcast psychologiczny. Zapraszają Monika Karbarczyk, Aleksandra Sobieraj i Aleksandra Pucułek. Dzień dobry w kolejnym odcinku podcastu Psyche, a witają was Aleksandra Pucułek i Aleksandra Sobieraj. Dziś temat, który jak sądzę porusza większość z nas, a hasłem niech będzie cytat z naszej bohaterki. Ćwiczę pół życia, a nie jestem jak Chodakowska. Alicja ma 40 lat. Już jako 20-latka przejęła się swoim zdrowiem i uwierzyła, że ruch to zdrowie. Teraz jest jednak rozczarowana. Przez pół życia ćwiczy fitness, basen, bieganie, aktywne spędzanie weekendów. W sezonie do pracy dojeżdża rowerem. I co? Nie dość, że nigdy nie wyglądała jak słynne trenerki, np. Ewa Chodakowska, to dziś zdrowie jej szwankuje.

Jest to choroba, którą można i trzeba leczyć. Tylko nie wyleczy jej za nas lekarz. Spotkałam się z taką sytuacją, że mówiła kobieta, że przecież byłam u dietetyka, dostałam jadłospis. Szkoda, że do tego jadłospisu nie zaglądała. Mogę powiedzieć, coś mi nie działa ta witamina D. No szkoda, że jej nie biorę. No właśnie. Lekarz może wyleczyć lekami z choroby otyłościowej, natomiast potem utrzymanie wagi jest już absolutnie po stronie pacjenta. I jak wiadomo, nie tylko leki, ale również ważna jest dieta i aktywność fizyczna, do której zachęcamy. Mimo tej historii, jak najbardziej. Jak najbardziej. Moda na bycie fit nie przemija, ale nie każdy może wyglądać jak Ewa Chodakowska czy Anna Lewandowska, nawet jeśli ćwiczy tak jak one.

Po prostu niektóre z nas mają taką urodę, natomiast faktycznie nie wszystkie. I tutaj musimy pamiętać o tym, że fit trenerki zostały fit trenerkami dlatego, że miały predyspozycje. Czyli mają piękne ciało, które umieją utrzymać w dobrym stanie. Nie wszystkie mamy aż tak piękne ciało, co nie oznacza, że nie potrzebujemy się czuć w nim dobrze. Więc niewątpliwie nie chciałabym tym straszeniem ortoreksją czy mówieniem, że i tak nie będziemy wyglądać tak jak Chodakowska zniechęcać kogoś do ćwiczeń, dlatego że ćwiczenia przekładają się na większą energię, na lepsze relacje, na mniej depresji. Są nawet takie badania, w których część osób chodziła z kijkami, a część osób otrzymywała farmakoterapię. Farmakoterapia zadziałała szybciej, ale po trzech miesiącach Osoby z depresją, które chodziły z kijkami, dorównały do tej grupy, która miała farmakoterapię.