wszyscy bywamy pingwinkami idącymi w stronę gór

I bardzo wysoko sprawczym we wszystkim innym. Czyli starałem się tam zbudować jakieś bezpieczeństwo finansowe, starałem się zbudować jakąś karierę, starałem się mądrze wykorzystywać szanse, starałem się bardzo mądrze zbudować jakieś tam najróżniejsze rzeczy, które zbudowałem w moim życiu. I do mnie nigdy nie dotarło, że to po prostu była fajnie wyglądająca i rozsądna, mądra dosyć, ale jednak fajnie wyglądająca forma czekania i odwlekania. Mocno fuelowana takim właśnie czekaniem, aż kiedyś będzie super i wtedy wreszcie zrealizuję moje marzenia. A to z kolei też bardzo mocno było popychane tym, że ja chcę, żeby ta próba osiągnięcia marzeń była bezpieczna, żeby ona wręcz musiała się udać. Bo mam, Bóg wie, jaką poduszkę finansową, bo mam, Bóg wie, jak bezpieczną sytuację zawodową, bo wszystko inne.