Prawdziwe historie. Marta
"Jak przestajesz pić, to nagle uwalnia się dużo wolnego czasu... i ja ten czas i energię zainwestowałam w teatr" – mówi Marta, która picie zamieniła na granie na scenie, o czym opowiada z ogromną ekscytacją. Na rozmowę zapraszam Dominika Sygiet.
U mnie w domu nie ma alkoholu od dłuższego czasu. Ja do tej pory nie bywam w miejscach, w których jest serwowany alkohol. Nie bywam w restauracjach, w których, nie wiem, w barach, w pubach. Jeżeli restauracje, to takie, gdzie wiem, że jest bezpiecznie, czyli na przykład nie są wystawione alkohole na półkach, bo nie widzę powodu, dla których mam się... Narażać. Narażać, tak. Ja nie miałam towarzystwa też od kieliszka, więc ja generalnie nie prowadzę specjalnie bujnego życia towarzyskiego. This episode is brought to you by Spreaker, the platform responsible for a rapidly spreading condition known as podcast brain. Symptoms include buying microphones you don't need, explaining RSS feeds to confused relatives, and saying things like, sorry, I can't talk right now, I'm editing audio.
If this sounds familiar, you're probably already a podcaster. The good news is Spreaker makes the whole process simple. You record your show, upload it once, and Spreaker distributes it everywhere people listen. Apple Podcasts, Spotify, and about a dozen apps your cousin swears are the next big thing. Prawdziwe historie Jak ja piłam, to było tak, że potrafiłam się budzić o 3-4 w nocy i pójść się napić, żeby zasnąć dalej. Później nadal budziłam się o 3-4 w nocy, zlana zimnym potem. Ja po prostu leżałam i mówiłam sobie, przetrwaj do rana, przetrwaj, tak będzie lepiej, przetrwaj.
Ja się uczę dbać o siebie, o swoje granice, o swoje potrzeby, o to, co mi sprawia przyjemność. Okazało się, że ja pijąc tak bardzo chciałam być idealna, żeby nikt nie domyślił się, że ja piję, że przez wiele, wiele lat przekraczałam swoje granice, robiłam rzeczy ponad swoje siły, na które nie mam ochoty, nie dając sobie czasu na odkoczynek. Z dwóch powodów. Po pierwsze, żeby zasłużyć na wieczorną nagrodę, a po drugie, o ile następnego dnia nie czułam się stuprocentowo w formie, bo trudno czuć się w formie, jak człowiek codziennie pije, to mówiłam sobie musisz, musisz za karę. This episode is brought to you by Spreaker, the platform responsible for a rapidly spreading condition known as podcast brain. Symptoms include buying microphones you don't need, explaining RSS feeds to confused relatives, and saying things like, sorry, I can't talk right now, I'm editing audio.
If this sounds familiar, you're probably already a podcaster. The good news is Spreaker makes the whole process simple. You record your show, upload it once and Spreaker distributes it everywhere people listen. Apple Podcasts, Spotify and about a dozen apps your cousin swears are the next big thing. Even better, Spreaker helps you monetize your show with ads, meaning your podcast might someday pay for, well, more microphones. Start your show today at spreaker.com. Spreaker, because if you're going to talk to yourself for an hour, you might as well publish it. Przez co brałam na siebie za dużo obowiązków w domu. Robiłam rzeczy tak naprawdę, na które nie miałam ochoty, bo wszystko musiało być idealnie, żeby nikt się nie domyślił. Że ja nie dowożę, bo ja piję. Szczerze, teraz przestałam dowozić.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.