Prawdziwe historie. Bieg do trzeźwości

Ale tak naprawdę czasem się zastanawiam, kto komu daje wsparcie, bo to jest wspaniała wspólnota, wspaniali przyjaciele. Myślę, że tam na pewno nie ma żadnych zależności, natomiast jeden od drugiego czerpie, nie? Więc uczę się od nich bardzo dużo. Bardziej oni dają mi niż ja im. Bierzesz udział w biegu? Organizuję, jestem jednym ze współorganizatorów biegu ogólnie. I od samego początku w tym uczestniczysz? Druga moja edycja. A dlaczego się w to zaangażowałaś? Bo lubię pomagać innym, lubię się czuć potrzebna i lubię kiedy inni czerpią satysfakcję z mojego doświadczenia. Jak się znalazłaś w świecie osób uzależnionych? Byłam kiedyś osobą uzależnioną i nadal jestem ogólnie, więc po wyjściu z nałogu jest rewelka. A ile lat awstynencji masz?

Wiesz co? Nie, nie, nie, nie. Kiedyś biegałem, w zeszłym roku bardzo często biegałem. W tym roku ostatni raz biegłem w kwietniu, ale to jest bieg na siedem kilometrów, także myślę, że sobie poradzę. Codziennie jeżdżę na rowerze, chodzę regularnie na siłownię, także kondycję mam, także poradzę sobie bez problemu. A powiedz mi, co Ci daje udział w tym biegu? Satysfakcje, satysfakcje. No i cel tego biegu, bieg do trzeźwości, jak sama nazwa wskazuje, jest mega, nie? A dlaczego? To jest takie jakieś poczucie jedności z ludźmi? Opowiedz. Tak, tak, tak. Zdecydowanie poczucie jedności. No Al-Anon, jak i AA to są podobne grupy, także no mega sprawa. Czyli tutaj znajdziemy osoby uzależnione i współuzależnione, zgadza się?