Prawdziwe historie. Bieg do trzeźwości

Tak ogólnie to lubię chyba biegać. A Ty też biegniesz? Nie. Rozumiem, że jesteś wsparciem dla Gai? Tak. A jak Ci na imię? Elena. Elena, to otrzymamy razem kciuki za Gaję i za Gaj Tatę? Tak. Mam na imię Ewa, jestem psychologiem, jestem trenerem, no i jestem przede wszystkim też powiernikiem Wspólnoty Anonimowych Alkoholików. Zostałam zaproszona tutaj właśnie, żeby być. Z miłą chęcią przyszłam. Bardzo się cieszę, że tu jestem, bo no inicjatywa piękna, nie? Cześćwość jest piękna, więc jestem. A na co dzień na czym polega Twoje wsparcie? Bardzo często, jak tylko mogę, uczestniczę w mityngach AA. Jeżeli wspólnota mnie potrzebuje właśnie do reprezentowania ich, to jestem. Ale też myślę, że jako psycholog mogę też wspomagać, jeżeli tego potrzebują, to jestem.

Wiesz co? Nie, nie, nie, nie. Kiedyś biegałem, w zeszłym roku bardzo często biegałem. W tym roku ostatni raz biegłem w kwietniu, ale to jest bieg na siedem kilometrów, także myślę, że sobie poradzę. Codziennie jeżdżę na rowerze, chodzę regularnie na siłownię, także kondycję mam, także poradzę sobie bez problemu. A powiedz mi, co Ci daje udział w tym biegu? Satysfakcje, satysfakcje. No i cel tego biegu, bieg do trzeźwości, jak sama nazwa wskazuje, jest mega, nie? A dlaczego? To jest takie jakieś poczucie jedności z ludźmi? Opowiedz. Tak, tak, tak. Zdecydowanie poczucie jedności. No Al-Anon, jak i AA to są podobne grupy, także no mega sprawa. Czyli tutaj znajdziemy osoby uzależnione i współuzależnione, zgadza się?

Którzy mają podobny problem. Natomiast bezpośrednio pomóc osobie uzależnionej w swojej rodzinie nie da się. Bo oni po prostu nie chcą. Oni uważają, że my ich chcemy zniszczyć, a nie im pomóc. Więc trzeba sobie dać spokój. Nie zawsze chcą iść korzystać czy z mityngów Al Anon, czy z odwyków mityngów AA. Tak, tak, tak. Prawdziwe historie. Bieg do trzeźwości. Names mentioned.