Prawdziwe Historie. Patryk

Mniej więcej w tym wieku dwudziestu, dwudziestu trzech lat, czterech, ten taki okres to chyba był taki już przełomowy, gdzie moje picie zaczęło otaczać moich bliskich, tak, moją mamę, mojego tatę, no, uzależnionego też, moja mama współuzależniona. A później żyłem sobie tak do 30. roku życia praktycznie. Schemat był praktycznie zawsze taki sam, czekając na piątek w tygodniu. W tygodniu też oczywiście był jakiś alkohol, ale to takie celebracja, to był piątek. Piątek się zaczynał, a kończył się czasami w środę nawet. No i tak mniej więcej dopóki nie poznałem mojej byłej partnerki, matki moich dzieci. Ale później poznałem właśnie, poznałem moją partnerkę, nie na imprezie, a ja trochę uciekłem w internet wtedy, więc ten mój wstyd taki, nie musiałem okraszać tego wstydu i nieśmiałości, że tak powiem, alkoholem, no bo byłem za szybą, ale tak, że tak powiem, poznałem partnerkę.

Ja bym chciała tutaj zwrócić uwagę na jedną rzecz, bo bardzo często tak jest, że pomimo, że ta relacja, ta rodzina gdzieś tam wytrzymała to twoje uzależnienie, to jednak jak zacząłeś trzeźwieć, to się posypało. To też jest częstym przypadkiem, prawda? Bo okazuje się, że nagle jesteś innym człowiekiem. Tak, dokładnie, rodzina przyzwyczajona jednak i współzależniona do tych wszystkich schematów, do tego bycia z tym alkoholikiem, do patrzenia się na niego, tych obaw, ale też i troski o niego, bo nie oszukujmy się, dzieci też, pamiętam, różnie się zachowywały i różnie bywało, to jednak ta przemiana 180 stopni