Poza granicami ciała

Będziemy więc myśleć o cielesności nie jako stabilnej formie, lecz procesie stawania się. W tym procesie stawania się ciało nosi potencjał zrobienia czegoś nieprzewidywalnego i nieznanego nam wcześniej. To nowomaterialistyczne, nowe przynajmniej dla kultury zachodniej i posthumanistyczne spojrzenie na ciało nie chce ciała schwytać czy skategoryzować. Jak już mówić o ciele z perspektywy posthumanizmu i nowego materializmu, trudno tu pominąć feminizm materialny, znany także korporalnym. W sumie to wszystkie współczesne badaczki, do których dzisiaj nawiążemy, jak Stacy Alaimo, Nancy Tuana, Astrid Neimanis czy Donna Haraway, tworzą właśnie w tym nurcie feminizmu.

Koniec cytatu. I co w feminizmie materialnym jest również ekscytujące, to to, że otwiera się na relacyjność, relacyjność ciała ludzkiego z ciałami pozaludzkimi, I właśnie na tym skupimy się konkretnie dzisiaj, przedstawiając nasze ulubione teoretyczki Stacy Alaimo, Nancy Tuwane, Astrid, Neimanis i Donna Haraway. Zaczniemy od mojego intelektualnego crusha, czyli Stacy Alaimo. Mogłabym opowiadać o jej książkach i artykułach godzinami, ale mamy jeszcze inne rzeczy do obgadania, więc tym razem skupię się jedynie na zaproponowanym przez nią pojęciu transkorporealności, czyli realności cielesnej porowatości ciała ludzkiego jako miejsca tranzytu.

Istnieje również w przeświadczeniu, że można zająć się tak zwaną naturą w oddzieleniu od tego przecież nienaturalnego człowieka. No ale to już jest temat na inny odcinek. Okej, więc poza transkorporalnością Alaimo chciałabym Wam również opowiedzieć nieco o Nancy Twanie i zaproponowanym przez nią pojęciu lepkiej porowatości. Lepkość. Mega interesująca kategoria, która przewija się przez dyskurs nowomaterialistyczny, szczególnie przy rozważaniach na temat ludzkiego ucieleśnienia i jego relacji z resztą istnienia. Samo pojęcie lepkości wywodzi się z fizyki newtonowskiej, no i oznacza substancje w formie płynnej, która opiera się deformacji lub nie do końca podziela tą skłonność substancji płynnych do przepływu.

Lepkie substancje, jak na przykład olej, płyną znacznie wolniej od tych mniej lepkich, jak na przykład woda. I lepka substancja przez swój opór wobec płynności jest w stanie zachować formę. Może dać wrażenie spójnego bytu, jednak w tym samym czasie jej budowa molekularna nie jest wcale taka trwała. Może dojść tutaj do zerwania lub do połączenia się z inną substancją. I mówiąc o lepkości ciała Nancy Twana, opisuję to pojęcie używając przykładu huraganu Katrina, który nawiedził Stany Zjednoczone w 2005 roku. Kiedy różne podmioty, o których wspomina się w kontekście huraganu, jak na przykład polityczno-społeczne ciało miasta Nowy Orlean,