Poradnik językowy - ciąg dalszy. Językowo o herbacie
Rozmowy Małgorzaty Tułowieckiej i dr Agaty Hąci o języku polskim. Rozwiązujemy zagadki językowe, rozwiewamy wątpliwości słuchaczy, objaśniamy, jak się mówi i pisze poprawnie i dlaczego właśnie tak. Zastanawiamy się nad tym, skąd się biorą słowa, jak się zmienia polszczyzna i czy należy się tym niepokoić, czy wręcz przeciwnie. Tym razem językowo o herbacie.
Wprowadzić go miał, uwaga uwaga, około 2737 roku przed naszą erą, czyli około 5000 lat temu, chiński cesarz Shen Nung, a rozpowszechniali ten zwyczaj w Indiach, Birmie, Siamie, Indochinach i Japonii, kapłani buddyjscy. Indyjska legenda buddyjska twierdzi, i uwaga, bo tutaj będzie makabryczny fragment, że pewien święty mąż, oddający się czuwaniu i postom, pewnego razu zasnął, pokonany przez znużenie. Gdy się obudził, poczuł się naprawdę wzburzony własną słabością, więc co zrobił? Uwaga, uciął sobie powieki i rzucił je na ziemię. Strasznie głupio zrobił.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróż do pochodzenia herbaty, od jej wyhodowania w Indiach do hodowania chińskimi cesarzami.
Opowieść o świętem mążu, który zasnął i z powieki wyrósł krzew herbacyjny.
Historia herbaty w Polsce, od jej użycia jako lekarstwa do popularności pod wojskami rosyjskimi.
Etymologia nazwy herbaty, jej pochodzenie z języka chińskiego i użycie w różnych językach.
Historia słów herbatnik i herbatniczka, ich znaczenia i użycie w różnych kontekstach.
Herbatnicy jako nazwa dla miłośników herbaty i pojęcie czaja jako mocnej herbaty.
Opis różnych rodzajów herbaty, od czarnej i zielonej do herbaty ziołowej.
Podsumowanie herbaty jako nazwy i przyjęcia, a także koniec rozmowy.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.