Poradnik językowy - ciąg dalszy. Językowo o chmurach

Baranek taki. Taki baranek. Chociaż może być ciemna, czarna, burzowa. Takie coś albo okrągłe, albo rozwleczone, co przesłania niebo. Coś, co widzimy i co przesłania nam błękit nieba. Nie mamy dostępu na ogół na co dzień do tej wiedzy specjalistycznej, naukowej, ale właśnie z punktu widzenia specjalisty to jest to skupienie drobniutkich kropelek wody. Nam się wydaje, że z chmury leci woda, a przecież chmura to jest woda. Tylko, że to jest właśnie już wiedza specjalistyczna. No, ale właśnie z chmury leci deszcz, prawda? Tak mamy utrwalone. Taki mamy frazeologizm utrwalony, bo frazeologizmy przekazują przede wszystkim to potoczne doświadczenie świata, nienaukowe, przednaukowe. Jaka może być chmura? Ciężka, czarna, granatowa, ołowiana albo burzowa, deszczowa, gradowa.

Tak, biała rzeczywiście i taka delikatna, łagodna jak baranek. Nie powiemy o baranku, kiedy chmura jest gradowa, czarna. To byłby baran. Burzowa, prawda? Baranek musi być delikatny, taki skłębiony, jasny, biały. Właśnie. Myślę, że tu jest kilka cech. Po pierwsze, rzeczywiście ta jasność. Po drugie, to skłębienie i takie zaokrąglone kształty, prawda? Tak jakbyśmy to runo zaokrąglone gdzieś widzieli. Bo takie chmury, które się składają z takich prostych pasm, nie przypominają pod żadnym względem runa baraniego. Nie przypominają, nie. No i obłok oczywiście, tak jak chmura, zjawisko atmosferyczne w postaci skupionych cząstek skroplonej pary wodnej występujące na znacznej wysokości nad ziemią, czyli lekka chmura, chmurka, prawda?