Językowo o marzeniach

Nie będziemy tutaj przypominać szczegółów. Niewątpliwie taki tytuł. Nadal Zola tej powieści. Ale marzenie to także jest chyba najbardziej znana miniatura Schumana, która nierzadko pojawia się jako motyw w reklamach czy temat muzyczny w produkcjach filmowych. A ta siódma miniatura pochodzi z takiej całości przetłumaczonej na polski jako sceny dziecięce lub sceny z dzieciństwa i jest to właśnie zbiór 13 miniatur na fortepian napisanych przez Schumana w 1838 roku. A zatem takie marzenia, a nawet marzeńka. Było kiedyś słowo marzeńko i marzonko też było.

Dziś mamy tylko marzenie, które być może przez samo znaczenie wydaje nam się dostarczająco powabne, ale nasi przodkowie mieli marzeńko i mieli marzonko. Była sobie cicho piękna, jak obrazek jakiś, jak marzeńko niebieskie. To Kraszewski. Czyli to takie zdrobnienie, prawda, to marzeńko, ale było także chyba zgrubienie, marzydło jakieś. Było marzydło. Od jakimi się wyroiły marzydła, tak ktoś napisał. Trochę za nadto w czuba wlałem. Zadeklamowałem coś z dawnych moich marzydeł. To z kolei inny autor. Marzydłem nazywano także marę w jednym ze znaczeń. Przekonanie to zdobędzie bez sobowtórów, poczwar piekielnych tudzież innych marzydeł waszego szaleństwa.

I które właściwie są takimi utopiami Areburgo. No właśnie. Proszę Państwa, tak czy inaczej, ja myślę, że marzenia nadają sens naszemu życiu. Niby to są te fantazje o rzeczach nie rzeczywistych, ale czasami marzenia się spełniają i w ogóle są taką siłą chyba napędową. Myślę sobie, że gdyby nie marzenia, to może byśmy do tej pory w jaskiniach siedzieli. Z całą pewnością muszę się zgodzić z panią redaktor. A zatem wspaniałych marzeń życzymy państwu na koniec naszego spotkania. Wspaniałych marzeń i ich urzeczywistnienia. A dziś już żegnamy. Doktora Gata-Honcia i Małgorzata Tułowiecka. Dziękujemy.