Językowo o marzeniach

A co takiego jest w marzeniach, że chętnie się im oddajemy? Dziś w ciągu dalszym Poradnika Językowego postaramy się opowiedzieć o tym oczywiście od strony językowej. Witamy. Doktor Agata Hącia i Małgorzata Tułowiecka. Dzień dobry. I zaczynamy tradycyjnie, można powiedzieć, czyli od etymologii słowa, ale będzie to czasownik. Marzyć. Marzyć. To jest ten pierwszy nasz czasownik. Dopiero od niego pochodzi marzenie. A czasownik marzyć, uwaga, dopiero od XV wieku ma taki sens jak dziś, czyli rozmyślać o rzeczach przyjemnych, najczęściej nierealnych, inaczej fantazjować, stwarzać w wyobraźni obraz czegoś, myśleć o urzeczywistnianiu czegoś upragnionego, bardzo czegoś pragnąć, ale także śnić, roić we śnie.

I które właściwie są takimi utopiami Areburgo. No właśnie. Proszę Państwa, tak czy inaczej, ja myślę, że marzenia nadają sens naszemu życiu. Niby to są te fantazje o rzeczach nie rzeczywistych, ale czasami marzenia się spełniają i w ogóle są taką siłą chyba napędową. Myślę sobie, że gdyby nie marzenia, to może byśmy do tej pory w jaskiniach siedzieli. Z całą pewnością muszę się zgodzić z panią redaktor. A zatem wspaniałych marzeń życzymy państwu na koniec naszego spotkania. Wspaniałych marzeń i ich urzeczywistnienia. A dziś już żegnamy. Doktora Gata-Honcia i Małgorzata Tułowiecka. Dziękujemy.