Obcy

U nas powstają zaraz wiek XIX, który pokazuje, że nie aż tak dobrze sobie poradziliśmy z osobami cierpiącymi psychicznie, już wtedy mówimy chorymi umysłowo. To było określenie, które W XIX wieku panowało i mamy te znane, ale pewnie i tak w wąskim kręgu, więc przypomnę przypadki, jak Barbary Ubryk, czyli zakonnicy w Krakowie więzionej przez 21 lat, w latach 1848, od tego roku przez 21 lat, jako tej przejawiającej cechy... Myśmy dzisiaj powiedzieli być może jakiegoś rozerotyzowania wtedy szaleństwa, o czym pisano w zagranicznym czasopiśmiennictwie, o tym, jak Polacy negatywnie traktują, jak źle traktują osoby chorujące psychicznie.

No, ale niestety coś mnie, jak takiego nestbechmutzera, takiego klejącego własne gniazdo, coś mnie tknęło, żeby tam pogrzebać dalej, zobaczyć, czy aż tak dobrze byliśmy i oczywiście, no bywało różnie, o tak. To nie jest jakieś hasło, żeby ukryć jakieś wielkie przewinięcia, bo to największe, o którym wspominałam z traktowaniem Barbary Ubrych, przynajmniej największe, o którym prasa zachodnia się dowiedziała, zostało naprawdę nam wypomniane wszędzie. Wszędzie pisano o wielkiej Więc myślę o tym, że jak najbardziej bardzo wcześnie, bo już właśnie jak na, w stosunku do powstania psychiatrii jako dziedziny, mówiono o tym, że po tym poznasz człowieka, więc przynajmniej w polskim, w polskich pismach.