Odcinek 101: Dlaczego ZWIĄZKI się ROZPADAJĄ? Monika Chochla

Że jeżeli ja się dobrze zachowam, posprzątam pokój, to mama nie zrobi dzikiej awantury. No bo jakby ileż możesz być z kimś, kto ciągle cię krytykuje? Ileż możesz być z kimś, przy kim musisz chodzić na paluszkach, żeby błędu nie popełnić żadnego? Albo z kimś, kto wiesz, cokolwiek zrobisz, to się obraża i potem próbujesz przez tydzień dojść do tego, co się w ogóle zadziała. Szanowni Państwo, przed nami wspaniały podcast, kolejne spotkanie z Moniką Chochlą. Porozmawiamy, tym razem bardzo praktycznie, o wchodzeniu w związki. Dlaczego tak to jest? Co powoduje, że w niektórych układach, w różnych metodach, stylach przywiązania jest nam bardzo trudno Dlaczego ZWIĄZKI się ROZPADAJĄ?

Do zobaczenia w sklepie i na podcaście za chwilę. Tylko dzięki Waszemu wsparciu możemy realizować ten i inne projekty. Dziękujemy. Szanowni Państwo, Pogłębiarka PODCAST. Witamy Was bardzo serdecznie razem z Moniką Chochlą. Witaj Monika. Cześć. Pewnie pamiętacie, był taki świetny podcast o samoregulacji. To było już dawno temu. W międzyczasie z Moniką zaczęliśmy mocno współpracować przy okazji festiwalu. Także w przestrzeni kobiet Monika się pojawiasz. Tak. Nawet niedługo będzie mniej więcej w przestrzeni kobiet, bo zaczynamy świetne warsztaty.

Przyjęta. No to szanowne Panie, bardzo polecam. Bardzo serdecznie zapraszam. Jeszcze są miejsca. Grupa popołudniowa otwiera podwoje. Monika jest żoną, matką, szkoli się z psychoterapii, wiele różnych ciekawostek także publikuje u siebie na swoich mediach społecznościowych, więc bardzo serdecznie tam zapraszam. I dzisiaj to jest ten temat. To jest ten temat. Jedna z tych ciekawostek. Jak to jest, że związki się rozpadają, relacje się rozpadają? Jak to działa w ogóle, że to nie działa z automatu? Zwierzęta wchodzą, przepraszam, że to tak porównam, ale tak sobie myślę, no natura jest natura, biologia jest biologia, tam to się zawsze udaje.

No nie, my jesteśmy stadni, czyli jedna relacja nam nie wystarczy, ona nie zaspokoi naszych wszystkich potrzeb i to jest prosta droga, to jest równa pochyła, bo jakby nigdy nie będzie tak, że druga osoba będzie całym moim światem. I to nie może tak być, tylko potrzebujemy całej wioski. Tak jak się mówi, że do wychowania dzieci jest potrzebna cała wioska, to tak samo do poczucia szczęścia potrzebujemy wielu tych relacji. No dobrze, tylko Monika, bo jakby z tego wynika, że poza związkiem my potrzebujemy grupy przyjaciół, wioski, szerszej rodziny, jakiegoś sprawnie funkcjonującego osiedla, no ale wszystko i tak jest wokół tego, wiesz, że tą podstawową komórką, no to jest ten związek, małżeństwo. Wiesz, jeżeli się zapytamy ludzi, którzy żyją samotnie, jakim z tym jest, to bardzo wiele osób powie, że jednak ich największym pragnieniem jest to poczucie bycia wybranym czy wybraną przez jedną osobę i bycie w tej bardzo bliskiej relacji jeden na jeden.

I nie ma takiej jasnej, jednoznacznej odpowiedzi na to, że my mamy ten sam sposób wiązania się przez całe życie. Dlatego, że nawet dzieci bezpiecznie przywiązane mogą po okresie dojrzewania, gdzie różne rzeczy się mogą zadziać, Już nie mówiąc o tym, że może być tak, że w wieku 10 lat stracisz rodziców w wypadku. Monika, a może być w drugą stronę? Bo te badania, rozumiem, mówią o tym, że nam się zmieniają style, w jaki sposób się wiążemy z ludźmi. Ale podałaś tu przykład, że to może być w taką stronę, że ten bezpieczny, o który nam chodzi, to stracimy trochę. Może być w drugą stronę, że jakby ten dom rodzinny to był taki niespecjalnie bezpieczny, a potem ja się uczę. Jednak umiem się poruszać. Tak, to jest bardzo dająca nadzieja, tak.

Tak, ale to też jest o tyle fajne, że to jest akcent położony na dawać pozytywne wzmocnienie, a nie starać się uniknąć błędów. To nie jest matematyka, jedno drugiego nie znosi, ale I to, widzisz, to by było jeszcze... Mogę ci przerwać? Monika, rozmawiajmy. To jest tak fajne, że rozmawiajmy. Ale że to by było też, wiesz, ważne w związkach w ogóle, że jak sobie zadajemy pytanie, dlaczego związki się rozpadają, to bardzo często dlatego, że jest za mało tych pozytywnych wzmocnień, tych małych takich rzeczy. Że jest bardziej właśnie koncentracja na tym, żeby uniknąć błędów, żeby nie wejść na minę, albo że wyłapuje te negatywne zachowania mojego partnera czy partnerki, ale jest mniej tych interakcji pozytywnych.

I się wiesz, myślę, kiedy się skończy? I chcę się zapytać, ale o realność mi chodzi. Czy realnie jest tak, Że ludzie, którzy długo są ze sobą razem i tą świeżość jakoś mogą utrzymać, bo to jest trochę pytanie o ten klimat życzliwości, świeżości, czy jednak, ja zakładam to, że mogą być różne fale, raz lepiej, raz gorzej, no jakby też nie żyję 5 lat na ziemi, to wiem, że różnie może być, ale jakby tendencja, czy ogólnie jakby poziom tego, ta fluktuacja jest na poziomie 20 czy minus 15, nie? I tylko mi chodzi naprawdę Monika o realność. Wiesz, o tyle to jest trudno mi odpowiedzieć, że musiałabym poczytać więcej badań w tym temacie, tak żeby się odwołać nie tylko do tego, co ja widzę, albo co teoretycznie by wynikało z różnych modeli, ale do tego, jak ludzie to opisują.

Szanowni Państwo. I tym radosnym akcentem kończymy. Zobowiązałeś się, słuchaj, publicznie. Teraz nie wycinaj tego, tylko niech to zostanie na wizycie. No to mnie tu załatwiła Pani, dobrze. Postaram się, nie obiecuję. No dobrze, postaram się. Szanowni Państwo, no więc już lądujemy, lądujemy. Moniko, bardzo, bardzo Ci dziękuję. Wspaniała podróż intelektualna, ale taka z nadzieją. Jakoś tak pięć do jednego. To dobrze. I tak myślę, żeby nam to pięć do jednego zostało i żeby to było coś, co każdy, każda z nas może wdrożyć od zaraz. Bo to rzeczywiście nie jest aż tak bardzo trudne i ciężkie.

A jednak ten krok do przodu pomaga robić kroki do przodu. Szanowni Państwo, więc z Moniką Chochlą na pierwszym turnusie festiwalu będzie można się zobaczyć. Nie wiem, czy z całą waszą rodzinką, mam nadzieję. Wtedy i też jest jeszcze jedna opcja, warsztaty przyjęcia. Mówiliśmy o tym, tam możecie się Państwo spotkać z Moniką. Tak, i bardzo, bardzo serdecznie zapraszam wszystkie kobiety. To będzie cykl online warsztatów, sześć spotkań przez pięć miesięcy, gdzie będziemy się przyglądać różnym aspektom takich kawałków nas, których właśnie w sobie nie przyjmujemy, nie akceptujemy z różnych powodów, próbujemy je usunąć, jakoś nie zrozumieć i nie objąć takim spojrzeniem, że to jest też część nas.