Odciek 27 : Uzależnienia pokazują naszą Bezsilność / Rafał Porzeziński

Szanowni Państwo, wielka przyjemność dla mnie, Rafał Porzeziński, człowiek wysokiego kalibru, bym tak powiedział, niezwykle utalentowany dziennikarz, współpracował chyba z większością stacji radiowych, od Trójki przez Radio Z, Radio Kolor, Radio Plus, Radio Józef, swego czasu dyrektor programowy, dyrektor naczelny Jedynki, a dzisiaj najbardziej znany z słynnego, bym powiedział, talk show Ocaleni w TVP. Rafał, bardzo mi miło, że jesteś z nami. Bardzo jesteś łaskawy w tej zapowiedzi. Dziękuję. Też się cieszę ogromnie, że trafiłem do Pogłębiarki. Pogłębiać to jest bardzo ważne zadanie i każdy powinien jakoś trochę pogłębić się każdego dnia, więc w tym celu dziś tu jestem, żeby coś skorzystać od ciebie.

Natomiast jest prawdą to, co mówisz, że parę razy w życiu przynajmniej zderzałem się z bezsilnością, czyli te słowa świętego Pawła, które warto w Pogłębiarce przypomnieć. Jestem bowiem świadom, że we mnie, to jest w moim ciele, nie mieszka dobro, bo łatwo przychodzi mi chcieć dobra, ale wykonać nie czynię bowiem tego dobra, którego pragnę, ale to zło, którego nie chcę, to jest mój W zasadzie chleb powszedni, dlatego że nie ma dnia, żebym nie miał bardzo górnolątnych planów na to, jak będę naprawiał siebie i świat wokół, a potem wychodzi z tego, nie mówię, że zawsze, ale często, pogoń za tym, co wygodne, przyjemne, łatwe, co raduje tak na krótką metę. Natomiast domyślam się, że pytasz też o moje długotrwałe bezsilności względem uzależnień, bo jestem człowiekiem po przejściach solidnych

Możesz mieć poczucie, że jesteś wolny dlatego, że robisz co chcesz. Absurd jakiś totalny. To jest prawda, że jesteś wolny, gdy robisz co chcesz, jeśli jesteś świnią, osłem, krową, jakimś psem, nie odejmując nim tym stworzeniom, bo one mają bardzo konkretne instynkty, którym uleganie jest dokładnie ich wolnością. Natomiast my mamy żądze, Pogłębianie pokazują naszą Bezsilność. Pierwszym maleńkim, ale bardzo ważnym i kluczowym krokiem na to, żeby poszukać kto może mi pomóc, by im nie ulegać.

Mówię o poważnym kryzysie oczywiście. Wiadomo, że na różnych etapach różne środki można użyć, żeby człowieka ratować. Jestem przekonany, że to sumienie nie umiera od razu, ale jednak sukcesywnie zalewane jakąś trucizną gdzieś tam pada. I wtedy rzeczywiście to cierpienie jest czymś uniwersalnie skutecznym. Nikt nie lubi cierpieć. Może są jakieś takie zwyrodniałe umysły, ale raczej mało ludzi. Przenikliwa refleksja. Być może właśnie to jest jakaś ostatnia deska ratunku w naszym wnętrzu, to, że cierpimy. I ona nam ciągle przypomina, że coś tutaj jest nie tak. Dziękuję, Rafał, serdecznie za tę rozmowę. Ja ci dziękuję. Bardzo pozdrawiam wszystkich fanów Pogłębiarki i Pogłębiania, bo to jest ogromnie ważna rzecz.